Saturday, December 29, 2012

ယုံလိုက္ရမလား

ေခတ္တစ္ေခတ္ရဲ႕ေျခလွမ္း
လွမ္းအ၀င္မွာ
ေျပာင္းလဲျခင္းေတြ စေနျပီတဲ့
လူအမ်ား ေျပာတဲ့စကား
ယုံလိုက္ရမလား...
ဘတ္စ္ကားစီးရင္း စဥ္းစား
ကားလမ္းေၾကာကလည္း ပိတ္လိုက္တာ
ဟုိနားဒီနား စီးတာေတာင္
ႏွစ္ညအိပ္သံုးရက္ အေ၀းခရီးသြားေနသလို
ေရာက္တဲ့ခရီး ၀မ္းသာအားရ ဆင္းေနစဥ္
အေမွာင္ကမၻာထဲ စေလွ်ာက္လွမ္းမိ
ဟိုက္...
ငါတို႔ရပ္ကြက္ မီးပ်က္ေနပါလား....
ဒါေၾကာင့္ ေျပာင္းလဲျခင္းသေဘာတရားေပလား....
ဘတ္စ္ကားခရီးစဥ္ကအစ
i Pay card နဲ႔ ေျပာင္းလဲက်င့္သံုးလာ
i Pay Card နဲ႔ စီးျပန္ေတာ့ စက္ပ်က္ေနသတဲ့
စပယ့္ယာအသံ ၾကားေယာင္ျပန္
ျဖည္းျဖည္းေလွ်ာက္ရင္ ေ၀းေ၀းေရာက္မယ္
စကားမ်ားမ်ားကိုလည္း
မနက္ျဖန္မွ ေျပာေတာ့မယ္.....

မေနာျဖဴေလး ခံစားသည္။

Thursday, December 13, 2012

ဒီဇင္ဘာႏွင့္အတူ


ေဆာင္းဦးအ၀င္
ျမဴေတြဆိုင္းစ ကာလမွာ
ပြင့္ကာစ ေဆာင္ေတာ္ကူးေတြရဲ႕
ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ႏွင့္အတူ
ျမက္ပင္ရွည္ရွည္ေတြ
ေလယူရာယိမ္း ေဖြးလႈပ္ေနတာ
ေငးၾကည့္ရင္း ကၽြန္မ ေပ်ာ္မိတယ္…
မျမင္ႏိုင္တဲ့ တစ္ေနရာဆီက
ခ်စ္သူ႕ရဲ႕သတင္းကို ေဆာင္ယူလာခဲ့
ေလျပည္ေတြဟာ
ကၽြန္မကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီး
ေက်ာခိုင္းသြားၾကတယ္ေလ…
ကၽြန္မရင္ထဲက
လႈပ္ရွားေပ်ာ္ေမြ႕ရင္း
ငွက္ကေလးေတြရဲ႕ ေတးဆိုသံဟာလည္း
နားထဲမွာ ခ်ဳိျမေနတယ္…
အ႐ုဏ္ဦးကေန
ၾကယ္ကေလးေတြ ျမင္ရသည္အထိ
သဘာ၀ရဲ႕ အလွတရားေတြကို
ကၽြန္မ ခံစားေနမိတယ္….
ကၽြန္မ သိခြင့္မရွိတဲ့ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ
ကၽြန္မအတြက္
ေတာက္ပတဲ့ေန႔ရက္ေတြ
ေရာက္လာေတာ့မယ္ဆိုတာ
ကၽြန္မ သိေနခဲ့ပါတယ္…
သည္အခါမွာ
ကၽြန္မတစ္ေယာက္ထဲပဲ
ေက်နပ္စြာ ျပံဳးေနလိုက္တယ္…
သည္အခ်ိန္မွာ
ႏွင္းေငြ႕ေတြဟာ
ခ်စ္ျခင္းရနံ႔ေတြႏွင့္
သင္းပ်ံ႕စြာ
လွလို႔ ေနပါေတာ့တယ္ ခ်စ္သူရယ္…

ကိုယ့္ရဲ႕နာမည္


စိတ္တြင္ မေနာ
ျဖဴသည့္ စိတ္ရင္း
သတ္မွတ္ရင္းၿဖင့္
မေနာၿဖဴေလးဟု
မည္တြင္သညာ၊ အဟံ ငါသည္
အလကၤာမွ၊ သိမ္ေမြ႕လွသည့္
ရသစာေပ၊ ကဗ်ာမ်ားကို
ေပးေ၀ၿပီးခါ၊ ဆက္၍သာလွ်င္
ျဖန္႔ေ၀သြားမည္။
မိတ္ေဆြအေပါင္း စိတ္ခ်မ္းသာမႈ
၀မ္းနည္းမႈကို မွ်ေ၀သြားမည္
ေလာကတစ္ခြင္ ဘံု ၃၁
ေနေနသမွ် ကာလပတ္လံုး
သင္းပ်ံ႔ပန္းကံုး သီကံုးရင္းနဲ႔
တတ္စြမ္းသမွ် ကူညီသြားမည့္
မေနာျဖဴေလးပင္ ျဖစ္ေပသည္။

Monday, December 10, 2012

၂၀၁၃ ခုႏွစ္မွာ ေခတ္စားလာမည့္ ကၽြမ္းက်င္မႈဆိုင္ရာ ဟိုတယ္အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းမ်ား


အရင္တုန္းကေတာ့ ဒီလိုအလုပ္အကိုင္ ကၽြမ္းက်င္မႈမ်ဳိးကို သင္ သတိထားမိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အခု ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာ ဟိုတယ္အေတာ္မ်ားမ်ား ေစ်းကြက္အတြင္း အလုအယက္ ေနရာယူလာၾကၿပီး ႏိုင္ငံတကာ ခရီးသြားမ်ား ျမန္မာႏုိင္ငံသို႔ အ၀င္မ်ားလာျခင္း ရွိၾကသည့္အျပင္ ဟိုတယ္မ်ားကိုလည္း ႏုိင္ငံတကာ အဆင့္အတန္းမီေစဖို႔ သရီးစတား၊ ဖိုးစတား၊ ဖိုက္စတားအဆင့္ေတြ သတ္မွတ္လာၾကတာကို ေတြ႕ရွိလာ ရပါသည္။ ဟိုတယ္ဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္၀န္ထမ္း လိုအပ္ခ်က္ေတြကိုလည္း စဥ္းစားလို႔ လာၾကပါၿပီ။ ဟိုတယ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ကၽြမ္းက်င္မႈဆိုင္ရာ ဘာသာရပ္ေတြကေတာ့ အမ်ားႀကီးရွိပါသည္။
အခုဆိုရင္ ကမၻာတစ္၀န္း ႏုိင္ငံမ်ားရဲ႕ ဟိုတယ္နယ္ပယ္မွာ ကၽြမ္းက်င္၀န္ထမ္း ေခၚယူခန္႔ထားဖို႔ဆိုတဲ့ ကိစၥက တကယ့္ကို အေရးပါလာတယ္ဆုိတာ သိသာေနပါၿပီ။ ဘယ္လိုကၽြမ္းက်င္၀န္ထမ္းမ်ဳိး လိုအပ္ေနၿပီလဲ။ ဘယ္ေနရာေတြမွာ ဘယ္၀န္ထမ္းေတြနဲ႔ အဆင္ေျပ ဆက္သြယ္ၿပီး ဘယ္လိုလူမ်ဳိးေတြ ထားရွိမလဲ သိခ်င္ၾက သူမ်ားအတြက္ႏွင့္ ဟိုတယ္ဆိုင္ရာ ဘယ္ပညာရပ္ေတြ သင္ယူတတ္ေျမာက္ဖို႔ လိုၿပီး အလုပ္ခြင္ထဲမွာ ကိုယ္နဲ႔ ကိုက္ညီမယ့္အရာ ဘယ္ဘာသာရပ္ေတြရွိေနသလဲဆိုတာ ေအာက္မွာ ေဖာ္ျပမည့္ ဟိုတယ္ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းမ်ားကို ဆက္လက္ၾကည့္ရေအာင္။

မန္ေနဂ်ာလား… ေဟာက္ဆာဂ်င္လား…



လုပ္ငန္းခြင္တိုင္းတြင္ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ေအာင္ ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳဖို႔အတြက္ စီမံခန္႔ခဲြသူေတြ ရွိရစျမဲျဖစ္ ပါသည္။ လုပ္ငန္းတစ္ခုေအာင္ျမင္ဖို႔ဆိုတာ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ထဲနဲ႔ လုပ္ေဆာင္လို႔ မရႏုိင္ဘူးဆိုတာ လုပ္ငန္းလုပ္သူတိုင္း သိထားၾကမည္ ျဖစ္ပါသည္။ စီမံခန္႔ခဲြသူသည္ စီမံကိန္းမ်ား၊ စီမံခ်က္မ်ား ေရးဆဲြျခင္းအျပင္ လုပ္ငန္း သေဘာသဘာ၀အရ အဆင့္ဆင့္ေသာ လက္ေအာက္ငယ္သား ၀န္ထမ္းမ်ားကိုလည္း မွန္ကန္စြာ ႀကီးၾကပ္ကြပ္ကဲရမည္ ျဖစ္ေပသည္။
          လုပ္ငန္းတိုင္းတြင္ စီမံခန္႔ခဲြသူကို အေထြေထြ စီမံခန္႔ခဲြေရးမွဴး၊ အေထြေထြမန္ေနဂ်ာ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး စသည္ျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေခၚေ၀ၚ သုံးႏႈန္းၾကပါသည္။ ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းမ်ားတြင္မွာေတာ့ အမ်ားအားျဖင့္ လုပ္ငန္း ေသးငယ္လွ်င္ လုပ္ငန္းပိုင္ရွင္သည္ပင္လွ်င္ စီမံခန္႔ခဲြသူျဖစ္ေပသည္။ စီမံခန္႔ခဲြသူဟူေသာ ေ၀ါဟာရမ်ဳိးျဖင့္ မသံုးႏႈန္းေသာ္လည္း လုပ္ငန္းပိုင္ရွင္သည္ လုပ္ငန္းကိစၥအ၀၀ကို စီမံခန္႔ခဲြအုပ္ခ်ဳပ္ရသူပင္ ျဖစ္ေလသည္။ စီမံခန္႔ခဲြသူ တစ္ေယာက္တြင္ ရွိအပ္ေသာ အထူးအရည္အခ်င္းတစ္ရပ္ကေတာ့ သက္ဆိုင္ရာဌာန အဖဲြ႕အစည္း ဒါမွမဟုတ္ မိမိရဲ႕လုပ္ငန္းကို အစြမ္းကုန္တိုးတက္ ႀကီးပြားလာေစရန္ႏွင့္ အျမတ္ အစြန္းေပၚထြက္လာေစရန္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေရးပင္ ျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ရန္မွာ မိမိ ကိုယ္တိုင္က ဦးေဆာင္မႈအခန္းမွ ပါ၀င္ရမည္ ျဖစ္သကဲ့သို႔  အဆင့္ဆင့္ေသာ ၀န္ထမ္းမ်ားကိုလည္း စနစ္တက် စီမံခန္႔ခဲြကာ အုပ္ခ်ဳပ္ ကြပ္ကဲရမည္ ျဖစ္ေပသည္။ မန္ေနဂ်ာသည္လည္း မန္ေနဂ်ာ အေလ်ာက္ ျပႆနာတစ္စံုတစ္ရာ ေပၚေပါက္လာပါက ေျဖရွင္း ႏုိင္မည့္ နည္းလမ္းကိုလည္း သိရွိထားရန္ လိုေပသည္။ 

Sunday, December 9, 2012

ၿပိဳင္ဆိုင္ၾကစို႔

လူေတြသင့္ကို သေဘာက်ေစခ်င္ရင္ နားေထာင္ေကာင္းသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေစ။ တဖက္လူေျပာခ်င္တာ ေျပာေအာင္ အားေပးပါ။
ေနမင္းႀကီးဟာ မကြယ္ခင္မွာ ကိုယ္တိုင္လည္းေတာက္ပ ၊ ေလာကႀကီးလည္း အလွဆင္သလို လူဟာလည္း မေသခင္မွာ ကိုယ့္အက်ိဳး လည္း ေဆာင္ရြက္၊ သူတပါးအက်ိဳးလည္း သယ္ပိုးၾကရပါတယ္။

စိတ္ညစ္ျခင္းဟူသည္ လူေတြအတြက္ အလြယ္ကူဆံုး စိတ္ခံစားခ်က္ျဖစ္၍ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဟူသည္ကား အခက္ခဲဆံုး စိတ္ခံစားခ်က္ ျဖစ္သည္။
လိုအင္ဆႏၵ အနည္းဆံုးသူဟာ စိတ္အခ်မ္းသာဆံုးသူပဲ ..တဲ႔။ဘယ္ေလာက္ပဲခ်မ္းသာ ခ်မ္းသာ လိုခ်င္တာေတြ မ်ားေနသေရြ႔ေတာ့ လိုအင္ဆႏၵမျပည့္လို႔ စိတ္ဆင္းရဲေနမွာပဲ....

အၿပိဳင္အဆိုင္ ေလာကႀကီးမွာေရာက္ေနေတာ့

ကိုယ္လည္းၿပိဳင္ပြဲ၀င္ေနရမွာပဲ ။

ၿပိဳင္တဲ့အခါ ၿပိဳင္တတ္ဖို႔လိုတယ္။

မေန႔ကငါ၊ ဒီေန႔ငါ ၊ မႏွစ္က ငါ၊ ဒီႏွစ္ငါ။

ပိုေတာ္လာေအာင္ၿပိဳင္ရမယ္။

သူမ်ားနဲ႔ မၿပိဳင္နဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ကိုယ္သာၿပိဳင္။

Thursday, December 6, 2012

ပန္းခ်စ္သူတို႔ ေတာ္၀င္ေျမ







နန္းလယ္မွာ မတင့္ေပမယ့္
ပ်ဳိေမတို႔ရဲ႕ ေခါင္းမွာ တင့္ေစဖို႔
သူ ေၾကြေပးရရွာ
သူ႔ခမ်ာ ဂုဏ္မ၀င့္ေပမဲ့
ရနံ႔သင္းေစခဲ့
ပ်ဳိေမတို႔စိတ္မွာ ၾကည္ႏူးေစဖို႔
ပြင့္ခဲ့ရရွာ
ႏြမ္းသြားရင္လည္း
ေမြးရနံ႔သင္းေနဆဲ
အေၾကြပန္းေပမယ့္
ေရႊနန္းေတာ္ထိုက္ေပတဲ့
ပန္းခေရဘ၀
ကြၽန္မျဖစ္ရရင္
ေက်နပ္ပါၿပီေလ.....

ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္တဲ့ကမၻာ


ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္ခြင့္မရွိေသးတဲ့ အိမ္ကေလးတစ္လံုးရယ္
အိမ္ကေလးထဲမွာ ေဖေဖရယ္၊ ေမေမရယ္၊ ကၽြန္မရယ္၊ ေမာင္ႏွမေတြရယ္
ျဖစ္သလို လုပ္ယူရတဲ့ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မႈအခ်ဳိ႕ရယ္
မျဖစ္လာေသးေပမယ့္ စိတ္ကူးနဲ႔ ပံုေဖာ္ယူမိတဲ့ အေရွ႕ညေလးရယ္
လက္မဆံုျဖစ္ၾကတဲ့ မိသားစုထမင္း၀ိုင္းေလးရယ္
ဆယ္ေပအခန္းက်ဥ္းေလးေတာင္ မပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ေသးတဲ့ဘ၀ေလးရယ္
မိဘေတြရဲ႕ ေပးစြမ္းႏိုင္တဲ့ လံုျခံဳတဲ့ ေမတၱာေႏြးေႏြးေထြးေထြးေလးရယ္
တစ္ခါတစ္ရံ ညည္းတြားတတ္တဲ့ ေမေမရဲ႕ညည္းတြားသံေလးရယ္
၀န္းက်င္အႏြမ္းရဲ႕ ဆင္ေျခဖံုးထဲက အလုပ္သြားလမ္းကေလးရယ္
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြကို ေ၀ျခမ္းထားတဲ့ အိပ္မက္ဆန္းဆန္းေတြရယ္
ၿငီးေငြ႕မႈေတြကို အစားမထိုးႏိုင္ေသးတဲ့ ပစၥဳပၸန္အေဟာင္းေတြရယ္
ခ်ဳိ႕ငဲ့မႈေတြကို ၾကြယ္၀စြာ အုပ္မိုးေပးထားတဲ့ ေမတၱာတရားေတြရယ္
စိတ္က်မႈျဖစ္လာတိုင္း အိပ္မက္ထဲမွာ အျမဲေရာက္ေရာက္လာတတ္တဲ့ အိပ္မက္သခင္ရယ္
အရာအားလံုးဟာ ေလာကေထာင့္က်ဥ္းထဲက အိမ္ကေလးတစ္လံုးထဲမွာ
စုျပံဳေရာက္ရွိေနခဲ့တာဟာ ေလာကရဲ႕ ကံတရားေတြပါ
ကံဇာတ္ဆရာရဲ႕ ေစခိုင္းရာအတိုင္း လူးလြန္႔ကခုန္ရင္း
အိမ္ကေလးထဲက ခရီးသည္မ်ား
သံသရာရဲ႕မြန္းက်ပ္မႈမွ လြတ္ေျမာက္ၾကပါေစသား......

သည္အခ်ိန္ဟာ အေကာင္းဆံုးႏွင့္ အဆိုးဆံုးအခ်ိန္ပါပဲ

လူသားသမိုင္းကို ျပန္ျခံဳၾကည့္မယ္ဆိုရင္ လူသားတစ္ဦးခ်င္းဆီရဲ႕ ဘ၀အိပ္မက္မ်ားျဖင့္ ဖန္တီး တည္ေဆာက္လာခဲ့ရေၾကာင္း ေတြ႕ရပါတယ္။ ေရွးေခတ္က တိုင္းျပည္မ်ားကို အိပ္မက္မ်ားရဲ႕စြမ္းအားျဖင့္ တည္ေထာင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ကၽြန္မ ဘာေျပာခ်င္တာလဲဆိုေတာ့ ယေန႔ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕တိုင္းႏုိင္ငံသည္ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲမႈမ်ားနဲ႔ စတင္ေနၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ အိပ္မက္ထဲမွာပဲ စိတ္ကူးယဥ္မေနသင့္ေတာ့ဘဲ တကယ့္ လက္ေတြ႕ဘ၀ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္ဖို႔ အိပ္မက္မွ ႏိုးထရမယ့္ အခ်ိန္အခါ ေရာက္ရွိလာေနပါၿပီ။ တိမ္ညိဳတိမ္မင္းမ်ား ဖံုးလႊမ္းၿပီး ေနေရာင္ထြက္ေပၚစျပဳလာေနတဲ့ ေကာင္းကင္ယံမွ ေနမင္းႀကီးကို ေမာ့ၾကည့္ ႀကိဳဆိုလုိက္တဲ့အခါ ရင္ထဲမွာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ အားသစ္အင္သစ္နဲ႔ အရာရာအတြက္ ျပင္ဆင္ထားဖို႔ သင့္ပါၿပီ။
ယခုအားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း အေကာင္းလား၊ အဆိုးလားဆိုတဲ့ ေ၀ဖန္ခ်က္ေတြၾကားထဲမွာ နစ္ေမ်ာ မေနဘဲ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ တိုးတက္ဖို႔အတြက္ ႏုိင္ငံအတြင္းမွာ ေနထုိင္တဲ့ ႏုိင္ငံသူႏုိင္ငံသားအားလံုးက ၀ိုင္း၀န္း လုပ္ေဆာင္မွသာ အေကာင္းတကာ့ အေကာင္းဆံုးကို ရရွိႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အနာဂတ္ေတြဟာ ကၽြန္မတို႔ ေရွ႕မွာ ရွိေနၾကတယ္ဆိုတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ရွိၿပီးႏွင့္ေနတာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေတြ ဘယ္လို ေျပာင္းလဲ ေျပာင္းလဲ အရာရာအတြက္ ရင္ဆိုင္ႏုိင္ေအာင္ ျပင္ဆင္ထားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ေျပာင္းလဲလာတာနဲ႔အမွ် ျမန္ဆန္မႈက ျဖစ္ေပၚေနလို႔ပါပဲ။ ေနာင္အနာဂတ္ ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာထက္ ယခု လက္ရွိ ဘယ္လိုေနမလဲဆိုတဲ့အေပၚမွာ မူတည္ေနပါတယ္။ ေျပာင္းလဲၿပီဆိုတာနဲ႔ ေျပာင္းလဲမႈဟာ ျမန္ဆန္ေနတဲ့အတြက္ ေစာင့္ဆိုင္းခ်ိန္ကို ေပးမွာမဟုတ္ပါဘူး။ လူတိုင္းပါးစပ္ဖ်ားမွာ ေျပာင္းလဲေနတယ္။ အေျပာင္းအလဲေလာက (Change World) လို႔လည္း ၾကားေနရပါတယ္။ ဒီလိုသာ ေျပာင္းလဲေနၿပီေျပာတယ္။ ေျပာတဲ့သူက အရင္ေနရာကေန တစ္လက္မမွ မေရြ႕ပဲ ဒီတိုင္းရပ္ေနမယ္ဆိုရင္ ဒီေျပာင္းလဲမႈက ဘာေျပာင္းလဲ မႈလည္း စဥ္းစားဖို႔ လိုလာပါၿပီ။ သည္ျမန္ဆန္မႈ၊ သြက္သြက္ခါ ၀ရုန္းသုန္းကား ျဖစ္မႈထဲမွာ စိတ္အလုပ္ ကိုယ္အလုပ္ေတြကလည္း လုိက္လံျမန္ဆန္ေနၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

Sunday, December 2, 2012

ပ်င္းရိျခင္းသည္ သင့္အလုပ္မွာ ဒုကၡေပးေနသလား



လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာသည္ႏွင့္အမွ် အရြယ္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္တြင္ အလုပ္ဆိုတာနဲ႔ ၾကံဳဆံုၾကမည္မွာ လူသား တိုင္းပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။ အရြယ္ေရာက္ေသာ လူတစ္ေယာက္တြင္ အလုပ္ဆိုသည့္အရာနဲ႔ ထိေတြ႕ရမွာ ကေတာ့ ဓမၼတာပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုနည္းပညာတိုးတက္လာေသာေခတ္တြင္ လူငယ္တိုင္း အလုပ္ကိုယ္စီ ရွိၾကဖို႔ အလုိအပ္ဆံုးပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အလုပ္အကိုင္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ကမၻာမွာ အေျပာင္းအလဲေတြ ရွိလာေန သည္။ ကၽြမ္းက်င္မႈ အေျခခံမွာ အသိပညာ အေျခခံဘက္သို႔ ေန႔ခ်င္း ညခ်င္းဆိုသလို ေျပာင္းလဲ လာေနသည္။ အတိတ္ကာလႏွင့္ အဆက္အစပ္ကင္းေသာ တသီးတသန္႔ ျဖစ္ထြန္းလာခဲ့သည္လို႔ ဆိုႏုိင္ေပ သည္။ ေရွးက ထုတ္လုပ္သူက သူ႔စိတ္ကူးႏွင့္ သူ ထုတ္လုပ္တာကို စားသံုးသူက သံုးၾကရသည္။ ယခုေတာ့ ဒီလို မဟုတ္ေတာ့ေပ။ ဘယ္သူေတြ ဘာေတြသံုးသလဲဆိုတဲ့ စစ္တမ္းေကာက္ယူမႈအေပၚ မူတည္ၿပီး ျပဳျပင္ ဖန္တီးမႈမ်ားနဲ႔ တီထြင္လာၾကသည့္ နည္းပညာေခတ္လို႔ ဆိုလာႏုိင္ပါသည္။ လူႀကီးနဲ႔ လူငယ္ ျခားနားျခင္း သည္ပင္ လူငယ္တို႔အတြက္ အံ၀င္ခြင္က် ေမာင္းႏွင္အားျဖစ္လာသည္။ လူငယ္တို႔ရဲ႕ ပင္ကိုစရိုက္ကိုက တစ္ဘာသာရွိေနသည့္စိတ္က အလုပ္လုပ္မယ္ဆိုသည့္ စိတ္အေျခခံ အားအင္တစ္ရပ္ကို ျဖစ္ထြန္းေစ ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ လူငယ္တုိင္းမွာ ရွိေနသည့္စိတ္က အလုပ္လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚ အယူအဆ သစ္မ်ား ထံုမႊမ္းေနဖို႔ လိုအပ္လွေပသည္။ အလုပ္ႀကိဳးစားျခင္းသည္ ၾကြယ္၀ ခ်မ္းသာျခင္းလမ္းကို တည္ေဆာက္ေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ 

Wednesday, November 28, 2012

သင္ရဲ႕ ေငြေၾကးမ်ားကို ျမဲျမဲျမံျမံ ဆုပ္ကိုင္ထားႏုိင္မည့္ နည္းလမ္း


သင္၏ ေငြေၾကးေရးရာ ကိစၥရပ္မ်ားကို စည္းစနစ္တက်ျဖစ္ေအာင္ အရင္ဆံုး ဖန္တီးလုပ္ေဆာင္ပါ။
မည္သည့္အသံုးစရိတ္အတြက္ ေငြပမာမည္မွ် သံုးစဲြႏုိင္သည္ ဆိုသည့္ အစီအစဥ္ေရးဆဲြထားျခင္း မရွိပါက ၀င္ေငြ၊ လစာမ်ား ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ၀င္မလာမီ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အသံုးစရိတ္မ်ားအား ပိုမိုသံုးစဲြထားမိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါက်ရင္ ၀င္ေငြအသစ္မ်ား ၀င္ေရာက္မလာမီ ကာလတစ္ေလွ်ာက္ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ လက္ခ်ည္းသက္သက္ မေလာက္မငွ ဘ၀နဲ႔ အသက္ဆက္ေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေငြကို အလြန္အေရးပါေသာ အရာမ်ားတြင္ သံုးစဲြရန္အတြက္သာ တာစူထားသင့္ပါတယ္။ ေငြကို မည္သည့္အခါမွ် အလဟႆ ျဖဳန္းတီးမပစ္သင့္ေပ။ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္၀င္ေငြမ်ားအား စနစ္တက် စိစစ္သံုးစဲြမွသာ ေငြေၾကး ၾကပ္တည္းမႈအေျခအေနကေန လြတ္ေျမာက္ႏုိင္မယ္လို႔ ကၽြန္မ ျမင္မိပါတယ္။
တစ္ခါတေလ ၀င္တဲ့ေငြနဲ႔ သံုးတဲ့စရိတ္က မေလာက္မငျဖစ္တတ္တာကို သင္ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။ ကၽြန္မ အျမင္အရေျပာရရင္ ၀င္ေငြနဲ႔ ထြက္ေငြကို စာရင္းျပဳစုမႈ မျပဳလုပ္ပဲ ၀င္သမွ်ကို သံုးစဲြလိုက္ျခင္းေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါတယ္။

ကိုယ္ပိုင္တဲ့လမ္းကေလး

လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ ဘ၀မွာ အလိုခ်င္ဆံုးအရာ၊ အလိုအပ္ဆံုးအရာဟာ ဘာလဲ။ ၿပီးေတာ့ ငါဘာျဖစ္ခ်င္တာလဲ။ ဘယ္လမ္းသြားခ်င္တာလဲ။ လူတစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးဟာ မတူပါဘူး။ အရာအားလံုးကြဲျပားျခားနားေနတယ္။ တျခားသူေတြ ေတြးတာနဲ႔ ကိုက္ညီေအာင္ရယ္လို႔ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ကို မခ်မိေစနဲ႔။ ကိုယ္အမွန္တကယ္ ဘာစိတ္၀င္စားလဲ။ ဘာလုပ္ခ်င္လဲ။ ဘာ၀ါသနာပါလဲ ကိုယ္နဲ႔ကိုက္ညီတာသာ လုပ္ပါ။ ဒါမွလည္း ဘ၀မွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုတာ ခံစားရမယ္ေလ။ ဘ၀ဆိုတာ ေျပာေတာ့သာ တိုတိုေလးဆိုေပမဲ့ ဒီခဏတာရေနတဲ့ဘ၀မွာ စိတ္ညစ္စရာလည္း ၾကံဳရမွာပဲ။ စိတ္ခ်မ္းသာစရာလည္း ေတြ႕ရမွာဘဲ။ ကိုယ့္ဘ၀မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔အတြက္ေတာ့ လုပ္သမွ်တိုင္း ေအာင္ျမင္လိုက္တာလို႔ ျဖစ္စရာ မလိုပါဘူး။ ကိုယ့္ဘ၀အေပၚ ကိုယ္မားမားမတ္မတ္ရပ္ႏိုင္ၿပီး အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ရင္ ၿပီးတာပါပဲ။ ကိုယ့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ကိုယ့္ေနရာအတြက္ ကိုယ္တာ၀န္ယူႏိုင္တယ္လို႔ ခံစားတတ္ရင္လည္း ေပ်ာ္တာပါပဲ။ ကၽြန္မ အရင္တုန္းက ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ ဘယ္အရာမွ အလိုမက်ခဲ့ဘူး။ စိတ္အားငယ္တတ္တဲ့အက်င့္ေပါ့ေလ။ ငါလုပ္ရင္ ျဖစ္ပါ့မလားဆိုတာပဲ ေတြးမိတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မငယ္ငယ္ေလးထဲက သေဘာက်ခဲ့တဲ့ အရုပ္ေလးတစ္ခုရွိတယ္။ အဲဒီအရုပ္ကို ကၽြန္မကေလးဘ၀တုန္းက ပြဲေစ်းတန္းမွာ စေတြ႕ဖူးတာ။ ဘာအရုပ္လည္းဆိုေတာ့ ပစ္တိုင္းေထာင္အရုပ္ေလးပဲ။ ငယ္ကတည္းက ခုထိ သေဘာက်တယ္။ သူဟာ ဘယ္လိုပဲပစ္ပစ္ ဘယ္ေတာ့မွ မလဲဘူ မယိုင္ဘူး။ ကၽြန္မ တစ္ခါတေလ ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ သေဘာမက်ဘူး။ စိတ္ဓာတ္က်တဲ့အခါတိုင္း ကၽြန္မမွာရွိတဲ့ ပစ္တိုင္းေထာင္ရုပ္ေလးကို ပစ္ၾကည့္တယ္။ အဲဒီအခါက်ရင္ ကၽြန္မရဲ႕အားငယ္ေနတဲ့ စိတ္၊ က်ေနတဲ့စိတ္ဓာတ္ေတြ အလိုလို ျပန္ျပည့္လာတယ္။

စာေပရူးေလး ကၽြန္မဘ၀


ရွင္… ကၽြန္မလား။ စာေရးဆရာမပါ။ တစ္ခ်ဳိ႕ကေတာ့ ဆရာမေလးလို႔ ေခၚၾကပါတယ္။ နာမည္လား။ မေနာျဖဴေလးပါတဲ့။ မၾကားဖူးပါဘူး ဟုတ္လား။ သိပ္လည္း စဥ္းစားမေနပါနဲ႔။ အဲ အထင္လည္း ႀကီးမေနနဲ႔ဦးေနာ္။ ကၽြန္မက မေတာက္တေခါက္ ဟုိအေၾကာင္းဒီအေၾကာင္းကို စိတ္ထဲရွိသလို ခ်ေရးတာပါ။ အင္းေလ ရွင္တုိ႔ မဖတ္ဖူးတာ မဆန္းပါဘူး။ မဖတ္ဖူးလို႔လည္း ဘာမွမေျပာပါဘူး။ ကၽြန္မေရးတဲ့ေနရာေလးက ကၽြန္မ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနတဲ့ ရြာေလးတစ္ရြာတည္းမွာဆိုေတာ့ ဘယ္သိၾကမလဲေနာ့။
    ကၽြန္မကိုယ္ ကၽြန္မလည္း စာေရးဆရာမလုိ႔ အရင္ထဲက သတ္မွတ္မထားခဲ့ပါဘူး။ စာေရးဆရာမ ျဖစ္ေလာက္ေအာင္လည္း စာေပအေရးအသားကို ထဲထဲ၀င္၀င္ ေရးတတ္တဲ့သူမွမဟုတ္တာ။ ငယ္ငယ္တုန္း ကေတာ့ ေျပာရရင္ ၇ တန္းတက္ထဲက စာဖတ္၀ါသနာေတာ့ အေတာ္ပါလားသားရွင္။
    ေၾသာ္… ဟုတ္ကဲ့။ ခုလို ဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္ ေရးတတ္ပံုေလး ေျပာျပရမွာလား။ ျဖစ္ပါတယ္ရွင္။ ဒီေလာက္ေတာ့ ေျပာျပရမွာေပါ့ မဟုတ္ဘူးလား။ ဒီလိုရွင့္ ကၽြန္မ ငယ္ငယ္တုန္းထဲက စာအုပ္ေတြ ဖတ္တယ္။ ၇ တန္းတုန္းကေတာ့ ေက်ာင္းေတာင္ သယ္သြားၿပီး စာသင္ခ်ိန္မွာ ခိုးဖတ္တာရွင့္။ ဒီလို ခဏခဏ ခိုးဖတ္တာ မ်ားလာေတာ့ စာသင္တဲ့ ဆရာမက တစ္ရက္ေတာ့ မိသြားတာေပါ့။ ဒီေတာ့ ေျပာရတာေပါ့။ ဆရာမ ဖတ္ဖို႔ သမီး ယူလာတာလို႔။ ဟဲ ဟဲ မေနာပဲ ဘယ္ရမလဲ ဒီလို ေျပာလုိက္ေတာ့ ဆရာမက စာအုပ္ယူသြားတာေပါ့။ ကိုယ့္စကားနဲ႔ ကိုယ္ဆိုေတာ့လည္း လိုက္ေတာင္းရအခက္ ဘယ္လိုဥာဏ္ကူရမလဲ စဥ္းစားၿပီး ဆရာမကို ထပ္ေျပာလိုက္တာေပါ့။ ဆရာမ ဖတ္ၿပီးရင္ ျပန္ေပးပါ။ သမီး ငွားလာတာဆိုေတာ့ ျပန္အပ္ရမွာလို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ အတန္းလႊတ္ရင္ လာယူလို႔ ေျပာလိုက္မွ ဟင္းခနဲ သက္ျပင္းခ်ႏုိင္ေတာ့တယ္။ အဲဒီထဲက စာေပ၀ါသနာပါလာခဲ့တာေပါ့။

အလုပ္ရွင္ႏွင့္ အလုပ္သမား ဆက္ဆံေရး


    ဂလိုဘယ္လုိက္ေဇးရွင္းႏွင့္ယွဥ္ျပီး ေခတ္မီတိုးတက္ေနတဲ့ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးေခတ္ၾကီးလို႔ တျဖည္းျဖည္းေျပာလို႔ရလာတဲ့ အေနအထား ျဖစ္ထြန္းေပၚေပါက္ေသာ ေခတ္နဲ႔ အံ၀င္ခြင္က်ျဖစ္လာေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ မ်က္စိေရွ႕မွာ စူပါမားကတ္ၾကီးေတြ၊ ကုန္တိုက္ၾကီးေတြ၊ ေရွာပင္းေမာေတြစတဲ့ တိုက္တာ အေဆာက္အအံုၾကီးေတြလည္း တိုးတက္မ်ားျပားလာေနသည္ မဟုတ္ပါလား။ ေဟာ ေနာက္တစ္ခ်က္က ျမိဳ႕ထဲ တိုက္ေဟာင္းေတြျဖိဳ၊ တိုက္သစ္ေတြေဆာက္ ၾကိဳတင္ေလလံေစ်းေတြနဲ႔ ေရာင္းခ်၊ စီးပြားေရးသမားေတြက ေနရာေကာင္းေကာင္း သူ႔ထက္ငါ အလုအယက္၀ယ္ယူ၊ ဆိုင္ခန္းေတြေဆာက္နဲ႔ ေနရာတိုင္းမွာလည္း အေရာင္းစင္တာၾကီးေတြ ျဖစ္လို႔ေနပါျပီ။ ဒါေတြပဲလားဆိုေတာ့ ဆက္ၾကည့္ပါဦး။ ရပ္ကြက္ေတြမွာဆိုရင္လည္း လူေနတိုက္ခန္းေျမညီထပ္ေတြ၊ အိမ္ေရွ႕အဖီေတြဆိုရင္လည္း စတိုးဆိုင္ေတြကေနျပီး အနည္းဆံုး စံုစီနဖာဆိုင္ ကေလးေတြ အဆံုး အစီအရီေရာင္းေနၾကတာလည္း မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ပါပဲ။ ေနာက္ပလက္ေဖာင္းေတြ လမ္းၾကိဳလမ္းၾကားေတြမွာလည္း ေစ်းဆိုင္၊ ပန္းျခံကားဂိတ္ေတြမွာလည္း ေစ်းဆိုင္ေတြနဲ႔ျပည့္လို႔။ ဒါေၾကာင့္ေျပာတာ
ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းဆိုတာ စီးပြားေရးေခတ္လို႔၊ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ နည္းပညာေခတ္လို႔ ေျပာေနၾကျပန္ေရာ။
လမ္းေလွ်ာက္ရင္ေတာင္ မ်က္စိမွိတ္ မေလွ်ာက္မိေစနဲ႔ တစ္ခုခုနဲ႔တိုက္မိလို႔ မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္ရင္ေတာင္ အဲဒါေစ်းေရာင္းတဲ့ဆိုင္ျဖစ္ေနပါေရာလား။
ဒါေတာင္ လမ္းေဘးေရာင္းတာေနာ္ တိုက္မိလို႔ျပန္ျပီး ေကာက္ေပးတာေတာင္ ေစ်းသည္က ရွစ္ေခါက္ခ်ဳိးရုပ္နဲ႔ ထသတ္မလားမွတ္ရ။ အင္း ဒါေတာင္ ေခါင္းရြက္နဲ႔ လည္ပင္းဆဲြျပီး တိုက္ၾကိဳတိုက္ၾကား၊ မီးရထား၊ သေဘၤာေပၚေတြမွာပါ ေစ်းသည္ေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေပါမ်ားေနသလဲဆိုတာ ေျပးမၾကည့္နဲ႔ေတြးၾကည့္တာနဲ႔တင္ သိႏုိင္တယ္။
More

စီးပြားေရးသမားတစ္ဦး၏ အက်င့္စာရိတၱ


အက်င့္စာရိတၱက စကားလံုးမ်ားထက္ တာသြားလွေပသည္။ အေပြးျမင္ အပင္သိဆိုသလို သင့္ဘ၀ အေျခ အေနကို ၾကည့္ကာ သင္မည္သူျဖစ္သည္ဆိုသည္ကို ဆံုးျဖတ္ႏုိင္ပါတယ္။  ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ လုပ္ငန္း တစ္ခု စတင္တည္ေထာင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အက်င့္စာရိတၱကို ဦးစြာ အာ႐ံုစူးစိုက္ရပါမယ္။ အက်င့္စာရိတၱဆိုသည္မွာ ကၽြန္မတို႔ အမွန္တကယ္ ျပဳမူလုပ္ေဆာင္ေနေသာ အရာမ်ားကို ဆိုလိုပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ သူ၏ အက်င့္စာရိတၱကို သိႏုိင္မည္။ ကၽြန္မတို႔ လူဘ၀ျဖစ္တည္လာမည့္ ေနရာ၊ မိဘ၊ ကေလးဘ၀ စသည္တုိ႔ကို မေရြးခ်ယ္ႏုိင္ပါ။ ယင္းအျပင္ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြး၊ ထူးခၽြန္မႈႏွင့္ ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြးတို႔ကို မေရြးခ်ယ္ႏုိင္ပါ။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အက်င့္စာရိတၱကိုမူ ေရြးခ်ယ္မႈ ျပဳႏိုင္ပါတယ္။
    တကယ္ေတာ့ အက်င့္စာရိတၱေကာင္းမ်ားက တာရွည္ခံတဲ့ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားကို ေပးစြမ္းပါလိမ့္မယ္။ သင့္အက်င့္စ႐ိုက္မ်ားက သင့္ဘ၀ကို တည့္မတ္ေပးႏုိင္သလို ၿဖိဳဖ်က္ပစ္ႏုိင္ပါတယ္။ အေႏွးႏွင့္ အျမန္ဆိုသလို သင့္အက်င့္စာရိတၱမ်ား ဗူးေပၚသကဲ့သို႔ ေပၚလာၿပီး သင္ စိုက္သည့္အတိုင္း ရိတ္ရမွာပါ။ တကယ့္အခက္အခဲ အၾကပ္အတည္း ဖိစီးမႈေတြနဲ႔ ၾကံဳေတြ႕လာခဲ့ခ်ိန္မွာ သင့္အက်င့္စာရိတၱအမွန္က သင့္ကို တည့္မတ္ေသာ ဘ၀လမ္းေၾကာင္းေပၚသို႔ ပို႔ေပးမည္ျဖစ္ၿပီး တျဖည္းျဖည္း ခ်င္း ျဖတ္သန္းေက်ာ္လႊားသြားခြင့္ကို ေပးပါတယ္။ တစ္ခါတေလ ျပဳျပင္သင့္သည္မ်ားကို ျပဳျပင္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္က်ရင္ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အက်င့္စာရိတၱကို ပိုမိုေကာင္းမြန္လာေစရန္ မည္ကဲ့သို႔ ျပဳက်င့္ရမည္နည္း။ အခ်က္ သံုးခ်က္ပဲ အရင္ရွာေဖြပါ။
MORE

Tuesday, November 27, 2012

ABOUT Myanmar

We are happy to facilitate and organize necessary services for you, your family and friends to experience our Myanmar traditional culture, arts, crafts and the true nature of our Myanmar people and society especially in Upper Myanmar, Mandalay as a central part of Myanmar.


Myanmar, known as Suvanna Bhumi (the Golden Earth) in the olden days for its fertile land and rich natural resources, is the largest country in the South-east Asia Peninsula sharing borders area of 676,577sq.km, and has a coastline measuring 1,275 miles (2051km). The country stretches over 2090 km from north to south and over 925 km east to west. Over 50 percent of the total land area is covered with forests. The terrain ranges from arid plains to cool, sprawling hills, ice-capped mountains, white-sand beaches, lush farmland and hidden valleys.

ဘေလာဂ့္အမည္ကို ေရႊျမန္မာလို႔ ေပးရျခင္းအေၾကာင္း


ယဥ္ေက်းမႈအစစ္အမွန္ဟာ လူ႔အႏွစ္ အျမဳေတရတနာျဖစ္ပါတယ္။ ပထ၀ီအေနအထား၊ လူေနမႈ စနစ္၊ ဓေလ့ထုံးစံ ဆင္ယင္ထုံးဖဲြ႕မႈ၊ ပန္းခ်ီ၊ ပန္းပု၊ ဘာသာအယူ၀ါဒ၊ အဆိုအတီးအက၊ စာအေရးအသား၊ အေတြး အေခၚ စသည့္တို႔ကိုမွီ၍ ယဥ္ေက်းမႈ သေဘာတရားမ်ား ျဖစ္ေပၚလာ ပါတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံဆိုရင္ေပါ့ေလ။ ကိုယ့္ႏုိင္ငံကိုယ္ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ထည္ထည္၀ါ၀ါ ရပ္တည္ေနႏိုင္တဲ့ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံျဖစ္ ပါတယ္။ ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းေသာ အမ်ဳိးသားယဥ္ေက်းမႈေတြကို ပိုင္ဆိုင္ထားၿပီး သာသနာ စည္ပင္ ျပန္႔ပြားေနတဲ့ ႏုိင္ငံ လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ စင္စစ္အမ်ဳိးသားယဥ္ေက်းမႈဆိုတဲ့ေနရာမွာ အမ်ဳိးသားစိတ္၊ အမ်ဳိးသား သေဘာတရား ကိန္း၀ပ္ေနေသာ ယဥ္ေက်းမႈ ျဖစ္ပါတယ္။ ယခုအခါမွာ ႏုိင္ငံျခား ယဥ္ေက်းမႈမ်ား ပ်ံ႕ႏွံ႔လာမႈေၾကာင့္ ျမန္မာအမ်ဳိးသားယဥ္ေက်းမႈအတြက္ အႏၲရာယ္ရွိလာတာကို ေတြ႕ရွိရပါတယ္။ ကြၽန္မ​ စဥ္းစားမိတာေပါ့ေလ။ အမ်ဳိးသားယဥ္ေက်းမႈသာ တကယ္လို႔ နိမ့္က်သြားခဲ့ရင္ ႏိုင္ငံႏွင့္ လူမ်ဳိးလည္း နိမ့္က်သြားေတာ့မွာပဲေပါ့။ ဒီလိုေတာ့ မျဖစ္သင့္တာအမွန္ပါဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္အမ်ဳိးသားယဥ္ေက်းမႈကို ခိုင္ခိုင္မာမာ ထိန္းသိမ္းဖို႔အတြက္ လူတိုင္းမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။ တာ၀န္ဆိုတဲ့ေနရာ မွာလည္း ေျပာမွသိမွာထက္ ကိုယ့္ရဲ႕ အသိစိတ္ဓာတ္နဲ႔ ကိုယ္ သိဖို႔ အရမ္းလိုအပ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူတိုင္း လူတိုင္း ကြၽန္မနဲ႔အတူ ယဥ္ေက်းမႈႀကီးကို ထိန္းသိမ္းၾကပါစို႔လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ယဥ္ေက်းမႈႀကီးကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရမယ့္အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္ႀကီး သုံးခုရွိပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ဘာေတြလဲ။ ၾကည့္ၾကရေအာင္ေနာ္။ လိုေနရင္လည္း အျမင္ကို ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ကြၽန္မ သိသေလာက္ ကို ေျပာရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
(၁)    ရွိၿပီးသား အမ်ဳိးသားယဥ္ေက်းမႈမ်ားကို ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းေရး။
(၂)    မေတြ႕ရွိေသးေသာ ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈမ်ားကို ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ေရး။
(၃)    အသစ္အသစ္ေသာ အမ်ဳိးသားယဥ္ေက်းမႈမ်ားကို တီထြင္ေရးတဲ့။
အဲဒီမွာ ေျပာစရာရွိတာက ယဥ္ေက်းမႈကို တီထြင္တဲ့ေနရာမွာ အေနာက္ယဥ္ေက်းမႈကို တီထြင္တာကို မဆိုလိုဘူးေနာ္။ ဒါဟာ တီထြင္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ သ႐ုပ္ပ်က္၀ါဒကို က်င့္သုံးေနၾကတာလို႔ ကြၽန္မေတာ့ ျမင္မိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေခတ္ကာလအေလ်ာက္ အသစ္တီထြင္ဖန္တီးလာတဲ့ အမ်ဳိးသား ယဥ္ေက်းမႈေတြကို ဖန္တီးဆန္းသစ္လို႔ ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ေပါ့ေလ။ ေတာင္ရွည္ပုဆိုး၀တ္ၿပီး ကုတ္အက်ႌနဲ႔ ဘြတ္ဖိနပ္ကို တဲြဖက္၀တ္တာကို ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြၽန္မက ကိုယ့္ႏိုင္ငံကို ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား သေဘာက်သလို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း ျမတ္ႏိုးမိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာမႈ ျမန္မာဟန္ကို မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းထားခ်င္တာ ကြၽန္မရဲ႕ရင္ထဲက ဆႏၵျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြၽန္မ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ဘေလာဂ့္အမည္ကိုလည္း ေရႊျမန္မာလို႔ အမည္ေပးခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ပါေတာ့တယ္ရွင္။

ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ ဘာအခ်က္ေတြ လိုအပ္သလဲ


ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔အတြက္ ေအာက္ပါအခ်က္မ်ား လိုအပ္ပါသည္။
ၿပီးျပည့္စံုသည္ဟုမဆိုလိုပါ။ အနိမ့္ဆံုး၊ အၾကမ္းဖ်ဥ္း လိုအပ္ခ်က္မ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။
၁။ ကိုယ့္က်င့္တရား ေကာင္းမြန္ရမည္။
၂။ ႐ိုးသား ေျဖာင့္မတ္ရမည္။
၃။ ႏိုးၾကား တက္ႂကြရမည္။
၄။ ဥပေဒကို ေလးစားလိုက္နာရမည္။
၅။ စိတ္ေစတနာေကာင္း ထားရွိရမည္။
၆။ သတၱိရွိရမည္။
၇။ ဇြဲေကာင္းရမည္။
၈။ သစၥာရွိရမည္။
၉။ အျမင္က်ယ္ရမည္။
၁၀။ သည္းခံႏိုင္ရမည္။
၁၁။ အနစ္နာခံႏိုင္ရမည္။
၁၂။ ခံႏိုင္ရည္ရွိရမည္။
၁၃။ မိမိကိုယ္ကို ယံုၾကည္ရမည္။
၁၄။ အမ်ား၏ ခ်စ္ခင္ေလးစားမႈကို ခံယူရရွိသူ ျဖစ္ရမည္။
၁၅။ ပရိယာယ္ႂကြယ္ဝရမည္။
၁၆။ တီထြင္ၾကံဆ လုပ္ေဆာင္တတ္ရမည္။
၁၇။ မိမိကိုယ္ကို အၿမဲတိုးတက္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနရမည္။
၁၈။ ရင့္က်က္မႈရွိရမည္။
၁၉။ တာဝန္ယူရဲသူ၊ တာဝန္ခံရဲသူ ျဖစ္ရမည္။
၂၀။ ထိန္းသိမ္းႏိုင္စြမ္း ရွိရမည္။
၂၁။ တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ဳိးကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးသူျဖစ္ရမည္။
၂၂။ တာဝန္ကို ႐ိုေသ၍ အသိႏွင့္ယွဥ္ၿပီး ေဆာင္႐ြက္တတ္ရမည္။
၂၃။ လုပ္ငန္းႏွင့္ အခ်ိန္တိက်ၿပီးစီးေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ရမည္။