Thursday, March 7, 2019

ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးဆိုတာ အဘယ္နည္း




အင္း… ကြၽန္မ ခုေျပာမဲ့ အေၾကာင္းအရာကေတာ့ ျမန္မာမိန္းကေလးမ်ား ျမန္မာပီသျပီး ယဥ္္ေက်းမႈကို ထိန္းသိမ္းေစခ်င္တဲ့ ေစတနာတစ္ခု ကြၽန္မရဲ႕ စိတ္မွာ ကိန္းေအာင္းေနမိပါတယ္။ ကြၽန္မကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာပီပီ ကံ၊ကံ၏အက်ဳိးတရားေၾကာင့္ မိန္းမျဖစ္လာရေပမဲ့ ျမန္မာမိန္းမေလးဘ၀ ျဖစ္လာရတာကို ၀မ္းမနည္းပါဘူး။
ဂုဏ္ေတာင္ယူမိပါေသးတယ္။ ဒီလိုပဲ ကိုယ့္ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕ဘ၀ကို အားက်ျပီး စိတ္၀င္စားတဲ့ အေနာက္နိုင္ငံအမ်ားစုလည္း ရွိပါတယ္။ ကမၻာမွာျမန္မာေဟ့လို႔ ေျပာလို႔ရေအာင္ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈဟာတိုင္းတပါးေတြနဲ႔ မတူေအာင္ သိမ္ေမြ႕နဳးညံ႔လွပါတယ္။ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးေတြနဲ႔ သိမ္ေမြ႕လွတဲ့အျပဳအမူ၊ ၀တ္စားဆင္ယင္ပံုေတြဟာ ခုမွမဟုတ္ပါဘူး။
ဟိုးေရွးေခတ္ထဲကရွိခဲ့ပါတယ္။ကြၽန္မကိုခင္တဲ့သူေတြက ေမးၾကပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကိုခ်စ္တယ္ေနာ္တဲ့။ နို႔ ဘာလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ နိုင္ငံျခားကို အထင္မၾကီးလို႔တဲ့။ကဲ စဥ္းစားသာၾကည္႔ေတာ့။ ကိုယ္ေျမကိုယ္ေရေလာက္ ဘယ္အရာမွမေကာင္းပါဘူး။
ခုေနာက္ပိုင္းမိန္းကေလးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ေယာက္်ားေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ နိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္ေတြမွာ အလုပ္သြားလုပ္၊ ေက်ာင္းသြားတတ္ၾကတာေတြ ဒုနဲ႔ေဒးပါပဲ။ ခဏသြားတာဆိုေကာင္းေပမဲ့ အျပီးဆိုရင္ေတာ့ျဖစ္နိုင္ပါ့မလားလို႔ စဥ္းစားမိတယ္။ ကိုယ္ေနတဲ့၀န္းက်င္မွာေတာင္ မိန္းကေလးအမ်ားစုဟာ သရုပ္ပ်က္အေနာက္တိုင္းယဥ္ေက်းမႈေတြကို လႊမ္းမိုးခံေနၾကရျပီေလ။
တစ္ခါတေလလည္း ယိုသူမရွက္ ျမင္သူရွက္ဆိုသလို ေတြ႔ေတြ႔လာတာ ရင္ထဲမေကာင္းဘူး။ နိုင္ငံျခားသား/သူေတြက ျမန္မာ၀တ္စံုေတြကို ျမတ္နိုးစြာ၀တ္ဆင္ၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာကလူေတြက ဗရုတ္သုခအေနာက္တိုင္းဟန္ေတြနဲ႔ကိုယ့္ကိုယ္ကိုအထင္ၾကီးေနၾကတာဆိုရင္ အေတာ္မ်ားမ်ားေတြ႕ေနရတယ္။
ျမန္မာဆန္ဆန္၀တ္တဲ့သူေတြကိုေတာင္ နွာေခါင္းရႈံ႕ခ်င္ၾကေသးရဲ႕။ ျပန္စဥ္းစားၾကည္႔စမ္းပါ။ ျမန္မာေတြရဲ႕၀တ္စားဆင္ယင္ပံု၊ ရုိးရာဓေလ့ ေနာက္ျမန္မာမႈျမန္မာ့ဟန္နဲ႔လုပ္တဲ့ ရိုးရာပဲြေတာ္ေတြ ဘယ္ေလာက္က်က္သေရရွိသလဲ။ ခုဆို ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပိုက္ဆံရရင္ျပီးျပီးေရာ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနတာေတြဟာ ငါးခံုးမတစ္ေကာင္ေၾကာင့္ တစ္ေလွလံုးပုပ္သိုးသြားသလို ခံစားမိပါတယ္။ ခုေနာက္ပိုင္း ေတြ႕ရတာေတြက ေခတ္ေရွ႕ပဲ ေျပးေနတာလား။ ေခတ္ဆန္ေနတာလား။ ကိုယ္ကပဲ ေခတ္တံုးေနတာလားဆိုတာ မသိေတာ့ပါဘူး။
ကြၽန္မကေတာ့ လူသာဆင္းရဲရင္ဆင္းရဲမယ္။ စိတ္ဓါတ္ေတာ့ဘယ္ေတာ့မွ မဆင္းရဲေစရဘူး။ ေလာကမွာလူသာေသျပီး နာမည္မေသဖို႔အေရးၾကီးဆံုးပဲ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ကိုယ္က်င့္တရား၊ သိကၡာ၊ အက်င့္သီလ ဒါေတြဟာ ဘာနဲ႔မွလဲလို႔မရပါဘူး။ ကြၽန္မတို႔နိုင္ငံဟာ သူမ်ားနိုင္ငံနဲ႔ယွဥ္ရင္ အလြန္ေသးငယ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကမၻာတစ္လႊားမွာ ျမန္မာေဟ့လို႔ေၾကြးေၾကာ္ခ်င္ပါတယ္။
လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ ကိုယ့္ယဥ္ေက်းမႈ၊ ကိုယ့္ရိုးရာကို ထိန္းသိမ္းၾကမယ္ဆိုရင္ ကြၽန္မ၀မ္းသာမိမွာပါ။ ျမန္မာ၀တ္စံုဟာ ျမင္သူတကာရဲ႕ရင္မွာ ေအးျမျခင္း၊ ၾကည္ႏူးျခင္း၊ လိႈက္လဲွေႏြးေထြးမႈကို ေပးစြမ္းေနတယ္လို႔ ကြၽန္မျမင္မိတယ္။ မေန႔ကေတာင္ နိုင္ငံျခားသူတစ္ဦးက ျမန္မာလို၀တ္ျပီး သူ႕ကေလးေတြကို ျမန္မာရုိးရာအ၀တ္အစား ၀တ္ေပးထားတာ ကြၽန္မျမင္မိေတာ့ ၀မ္းသာၾကည္ႏူးမႈကို ရင္ထဲျဖစ္ေပၚလာမိပါတယ္။
ကိုယ့္လူမ်ဳိးမဟုတ္တဲ့သူ ၀တ္တာေတာင္ ဒီလိုျဖစ္ေနရင္ ငါ့လူမ်ဳိးေတြသာ ဒီလို၀တ္ဆင္ေနၾကတာကို အျမဲျမင္ေတြ႕ရမယ္ဆိုရင္ ပိုေတာင္ေကာင္းမယ္လို႔လည္း ေတြးမိပါတယ္။ ေလာကမွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း အသက္ရွည္ေနတာမွ မဟုတ္တာ မိဘ ဘိုးဘြားေမာင္ဘြားေတြနဲ႔ ႀကီးျပင္းေနၾကရတဲ့ ၀န္းက်င္မွာ ဒီေလာက္ သ႐ုပ္ပ်က္ေတြ မရွိသင့္ဘူးလို႔လည္း ေတြးမိပါတယ္။ ကြၽန္မစိတ္ထဲ ရွိတာေတြခ်ေရးရမယ္ဆိုရင္ ေရးလို႔ေတာင္မကုန္ပါဘူး။ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးမ်ား ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ျပီး ျမန္မာမႈျမန္မာဟန္နဲ႔ က်က္သေရရွိတဲ့ဘ၀မ်ားကို ပိုင္ဆိုင္နိုင္ၾကပါေစလို႔ ကြၽန္မ ဆုေတာင္းေနမိပါေတာ့တယ္။…..

မေနာျဖဴေလး


Tuesday, March 5, 2019

ဆရာၾကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္း၏ ရင္ခုန္သံ



ခုတစ္ေလာဖတ္ျဖစ္တဲ့စာအုပ္ေတြထဲကေန ျပန္လည္ေကာက္ႏုတ္တင္ျပလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတစ္ခါတေလ ေရးစပ္တဲ့အရာေတြဟာ ကဗ်ာလား၊ စကားေျပလား ေနာက္ ကာရန္နေဘ၊
ေလးလံုးစပ္၊ ငါးလံုးစပ္လား၊ ေလးခ်ဳိး၊ ေဒြးခ်ဳိး၊ ေမာ္ဒန္ကဗ်ာလား စတဲ့ အေတြးေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ဘယ္ထဲမွမပါရင္ ဘယ္လိုေခၚရမလဲဆိုတာ ေလ့လာသံုးသပ္ ဆန္းစစ္ရင္း ဆရာၾကီး သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းရဲ႕ စာေတြကို သတိရမိပါတယ္။
ဆရာၾကီးသခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းဟာ ၁၃၀၀ ျပည့္ အေရးေတာ္ပံုၾကီး တာစူေနခ်ိန္၊ နယ္ခ်ဲ႕ပေယာဂေၾကာင့္ ကုလားဗမာအဓိကဂုဏ္းၾကီးျဖစ္ခဲ့တဲ့အခါမွ စိတ္မေအးႏိုင္လို႔ ေလးခ်ဳိးတစ္ပုဒ္ေရးခဲ့တာကို ေတြရွိရပါတယ္။
အဲဒါက ဘာလဲဆိုေတာ့
ဒဂုန္ ပရေမရွင္ ပတၱျမားကႏုတ္
နဂါးရုပ္ေတြႏွင့္
ဘုရားမုခ္အဆင္းတြင္မွ
ဓား၊ တုတ္၊ ပုလင္းတ၀င္း၀င္းေတြႏွင့္တဲ့
သတင္း အရိပ္နိမိတ္တဆိတ္ထြက္သဟာ
(အိုကြယ္) ကုလားအရုပ္ရွင္းေရာ့မထင့္ အဂၤလိပ္လက္ထက္မွာ
အမ်ားတစ္ခု ျမန္မာေတြႏွင့္တကြ
ကုလားစုသတၱ၀ါေတြကို
သနားကရုဏာအတိုင္းရယ္ႏွင့္
(ေၾသာ္) အခြန္တိုးစာရင္းေတြႏွင့္
၀န္ထမ္းပိုးမကင္းႏိုင္တဲ့
အလြန္ဆိုးျခင္း ပမာမွာေလ
ကၽြန္မ်ဳိးခ်င္း စာနာလို႔မွ
မႏႈိင္းၾကေရာ့သလား
နထိုင္း နပ်က္ နနက္ နျပာေတြကိုေနာ္ကြယ္
အရိုင္းသက္သက္ တစ္ပိုင္းႏွက္သလိုမို႔
(အို အုန္းခင္ရဲ႕) ကသိုဏ္း ဓမၼစက္
စကိုင္းဖက္ဆီက မႈိင္းရွက္သကြား။

အဂၤလိပ္လက္ေအာက္မွာ ကၽြန္သေဘာက္ျဖစ္ေနၾကရတဲ့သူခ်င္းအတူတူ စာနာလို႔မွ မႏႈိင္းၾကေရာ့သလားလို႔ ကရုဏာေဒါေသာနဲ႔ ဒီေလးခ်ဳိးကို ေရးလိုက္တာလို႔ ေလ့လာေတြ႕ရွိရပါတယ္။ အဲေနာက္
မွတ္သားစရာ အလြန္ေကာင္းတဲ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကိုလည္း ေျပာျပခ်င္ေသးတယ္။
ေၾသာ္ အေဆာင္ေဆာင္နန္းေတြ ၾကဌာန္းေတြႏွင့္ေႏွာ
အေခါင္မျမန္းခင္က
ေအာင္စခန္းခ်ဳိ႕ေစဖို႔
ေအာင္ပန္းညိဳ႕ရရွာတဲ့
ေတာင္တမန္ တို႔ဗမာမွာ
အေဟာင္းသံသရာ
အငုတ္ေတြႏွင့္
ေအာင္ဆန္းတို႔ မသာမယာဟာ
ယင္းကံၾကမၼာ အငုပ္ေပထင့္
ေသာင္းျမန္မရဏာ စမုတ္မွာေတာ့
ခ်ဳပ္သနဲ႔ ယင္းအလိုတြင္
ေဒါင္းလံပ၀ါအုပ္ပါလို႔
က်ဳပ္ျဖင့္ သျဂႌဳဟ္ခ်င္။
ေၾသာ္ တပည့္ရင္းေတြမို႔
က၀ိမတင္းႏုိင္ဘူးကဲြ႕
သတိကင္းကာ မ်က္ရည္က်က်ျပီး
ခက္ကျပီ လက္ဆည္မရႏိုင္ဘူး
ေၾသာ္ ေတာင္နန္း ေျမာက္နန္း
အေဆာင္ေဆာင္ ၾကငွန္းနဲ႔
အေခါင္မျမန္းခင္က
ေအာင္ပန္းညွိဳ႕ရရွာတဲ့
ေအာင္ဆန္းတို႔ ေသပံုႏွေျမာ။
။ တဲ့ေလ
ဒီကဗ်ာေလးကေတာ့ ရင္ခုန္သံကို ကိုယ္စားျပဳတာပါ။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ အာဇာနည္မ်ား က်ဆံုးရတဲ့အတြက္ ေရးလိုက္တဲ့ ဆရာၾကီးရဲ႕ ကဗ်ာဟာ
သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းရဲ႕ ရင္ခုန္သံပါပဲ။ ဒီလို ကဗ်ာေတြ ဖတ္လိုက္ရတာ တကယ့္အႏွစ္သာရကို ေပးစြမ္းပါတယ္။ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္မိသလို ေျပာခ်င္တဲ့စကားေတြကို လိုရင္းတိုရွင္းနဲ႔ ထိထိမိမိ
ထြက္လာတဲ့ ေပါက္ကဲြသံစဥ္ေတြလို႔ ေျပာလို႔ရတာေပါ့ေနာ္။
ကၽြန္မတို႔လို ဘာမသိညာမသိ လူေတြဖတ္တာေတာင္ ဒီေလာက္ အႏွစ္သာရွိေနရင္ တကယ့္အႏွပညာရွင္ေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြဆိုရင္ေတာ့ စာဖဲြ႕လို႔ ရႏုိင္မယ္ မထင္ေတာ့ပါဘူး။ ေရွးယခင္ထဲက
တိုက္ပဲြတစ္ကာ တိုက္ပဲြေတြၾကားထဲမွာ ကေလာင္တိုင္ပဲြနဲ႔ ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကတဲ့သူေတြ အမ်ားအျပား ေပၚထြန္းခဲ့တာ ကၽြန္မတို႔ျမန္မာေတြအတြက္ ဂုဏ္ယူစရာေတြ၊ အတုယူစရာေတြ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ေနာင္လာေနာင္သားေတြလည္း ဒီလိုစာေပအေမြ၊ အႏုပညာမ်ားကို လက္ဆင့္ကမ္းသယ္ေဆာင္ႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနတဲ့သူေတြထဲမွာ ကၽြန္မလည္း တစ္ႏုိင္တစ္ပိုင္ တစ္တပ္တအား ပါ၀င္ခ်င္ခဲ့တယ္ဆိုတာကို ကၽြန္မ မစြမ္းေဆာင္ႏုိင္ေသးတဲ့ဘ၀ကေန ေျပာလိုက္ပါရေစရွင္။

မေနာျဖဴေလး

စိတ္ထြက္ေပါက္



တိုးတက္မႈမရွိဘဲ ေခ်ာင္ပိတ္မိေနတဲ့
အေျခအေနမ်ဳိးကို ငါခ်ည္းပဲ
ၾကံဳေတြ႕ေနရတာ မဟုတ္ေၾကာင္း သိထားစမ္းပါ….
စြန္တစ္ေကာင္ဟာ ေလဆန္ကို ျပန္ၿပီး
အဆိုးဆုံး အခက္အခဲေတြ႕ရင္
ေလဆန္ေတာင္ ျပန္သြားေသးတာဘဲ
ငါလည္းဘဲ သူလို ေနႏိုင္ေအာင္ က်င့္ရမယ္ေလ….
လူဆိုတာ
ဒုကၡကို ခံႏိုင္တဲ့ သတၱ၀ါတစ္မ်ဳိးပါ
သူမ်ားေတြ ခံစားရတဲ့ ဒုကၡေတြနဲ႔ယွဥ္ၿပီး
ငါ့ဒုကၡေတြဟာ သာမညလို႔ မေျပာႏိုင္ဘူး
ဒါေပမဲ့….
သူမ်ားက ဘ၀ကို တြယ္တာၿပီး
ဒုကၡအေပါင္းကို ေက်ာ္လႊားသြားခဲ့ၾကတယ္
ငါလည္း ေက်ာ္လႊားႏိုင္ရမယ္……………..
တစ္ခါတေလ စိတ္ထဲျဖစ္ေပၚလာတာေတြကို ခ်ေရးမိတာပါပဲ။
မေနာျဖဴေလး

လ၀န္းရဲ႕အရိပ္



လမင္းရယ္…
တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ဟာ
မင္းေပ်ာ္္ပါးေနထို္င္ရာ
ထက္ေကာင္းကင္ေ၀ယံမွာ
ေနနိုင္သူလည္း မဟုတ္ခဲ့ပါ…
မင္းရဲ႕အလင္း
လင္းသထက္လင္းေအာင္
ေဆာင္ၾကဥ္းေပးနိုင္တဲ့
ညခင္းလည္း မဟုတ္ခဲ့ပါ…
မင္းရဲ႔အနား
၀န္းရံခစားေနတဲ့
ေတာက္ပတဲ့ အလင္းႏွင့္
ၾကယ္ကေလးမ်ားရဲ႕ အဆင္းကိုလည္း
ယွဥ္နိုင္သူ မဟုတ္ခဲ့ပါ…
မျဖစ္ႏိုင္မွန္း သိရက္ႏွင့္
မင္းကိုမွ သံေယာဇဥ္ျဖစ္မိတဲ့စိတ္ကိုလည္း
တားဆီးလို႔ မရႏိုင္ေတာ့ပါ…
အဲဒီေတာ့ လမင္းရယ္
ဟိုတစ္ခ်ိန္တစ္ခ်ိန္ဆီက
မင္းဆီက ရဖူးတဲ့
အၾကင္နာ အတုအေယာင္ေတြကိုပဲ
ျပန္လည္ ျမင္ေယာင္ရင္း
တမ္းတစိတ္ကူး
အိပ္မက္မွာပဲ ေမွ်ာ္လင့္ရင္း
ငါတစ္ေယာက္ထဲ ေနပါ့မယ္….
မေနာျဖဴေလး

ေ၀လည္းေမႊး ေၾကြလည္းေမႊး





မင္းရဲ႕ဘ၀ေလး
ပင္ယံျမင့္မွာ အဆင္သင့္လို႔
အစဥ္တင့္မယ္ဆိုရင္
ပင္ေျခေအာက္က ပန္းေကာက္သူ
တို႔ရင္မွာ ၾကည္ႏူးရင္းနဲ႔
အျမဲပန္ဆင္ေနသူပါ
ခုေတာ့….
ကံၾကမၼာ အေျခမလွလို႔
နာဂစ္ရဲ႕ ႐ို္က္ခ်က္ေၾကာင့္
လဲၿပိဳခဲ့ရတဲ့
ပင္ေျခေတာင္ မျမင္ရေတာ့တဲ့
ပန္းခေရေရ…
တို႔ဆံႏြယ္မွာ ပန္ဆင္ခြင့္ေတြ
စိတ္သုဥ္းခဲ့တာ ၾကာခဲ့ၿပီေလ
ခုေတာ့…
ဖြဖြေလးေကာက္
ရြရြေလးသီၿပီး
ပန္ဆင္ခဲ့ဖူးတဲ့
ပန္းေျခာက္ကေလးေတြကိုပဲ
ျမတ္ႏိုးစြာနဲ႔ သိမ္းဆည္းထားလ်က္
ပန္းခေရေတြ ႏြမ္းေၾကြေပမယ့္
သစၥာရွိစြာ သင္းပ်ံ႕ေနလ်က္ပါ
ပန္းေျခာက္ကေလးရယ္……

မေနာျဖဴေလး

Sunday, March 3, 2019

ေမ့မရႏိုင္ ၃ ႏွစ္တိုင္


လူ႔ေလာကသို႔ ေရာက္ရွိခဲ့စဥ္
ကေလးဘဝမွ ေႏြးေထြးခ်စ္ခင္
အပိုစကားမဆို အၿပံဳးခ်ိဳခ်ိဳၿဖင့္ႏႈတ္နည္းလြန္းတဲ႕ ေဖေဖ
အေၿပာဆို သိမ္ေမြ႕
ေမတၱာၿဖင့္ သိမ္းသြင္း လမ္းမွားေသြဖယ္
ေအးခ်မ္းစြာ ေျပာဆိုတတ္တဲ့ ေဖေဖ

ေၾကြတစ္လွည့္
ေဝတစ္လွည့္ ေလာကဓံၾကားမွာ
မနားတမ္း ရုန္းကန္ရင္း သူ႕ဘဝကိုခင္း နင္းေစခဲ႕သူ ... ေဖေဖ
က်ေနတဲ့ ေခြၽးစက္ေတြနဲ႔
ရုန္းကန္ခဲ့တဲ့ ေန႔ရက္မ်ားက

ေဖေဖ့ ရဲ႕ ေမတၱာေတြကို နိုင္းျပေနေပမယ့္
ေဖေဖ ဟာသားသမီးေတြကို ခ်စ္တယ္လို႔ထုတ္ မေျပာခဲ့ တာ အမွန္ပါ

သမီးေရ….
ေဖေဖ စိတ္ခ်တယ္သမီး
ေျမးေလးပဲ ဂရုစိုက္ပါသမီးရယ္လို႔ ရင္ထဲစကား ထုတ္ေျပာခဲ့သည့္ ေဖေဖ
မေၿပလည္မႈေတြ
အခက္ခဲေတြ
ရင္ဆိုင္ေၿဖရွင္း အိမ္ဦးနတ္ရဲ႕တန္ဖိုး
အမ်ိဳးမ်ိဳး ေၿပာရင္း
နင့္အေဖလုပ္စာ စားေနတာလို႔
ခုခ်ိန္ထိ ေမေမ ေျပာေနတုန္းပဲ ေဖေဖ…

သြားေလသူ ေဖေဖေရ...
ေအးခ်မ္းတဲ႕ ခရီးလမ္းမွာ..
အမွန္တစ္ကယ္ ၿငိမ္းခ်မ္းေနပါေစရယ္လို႕
မရွိမွန္းသိလွ်က္နဲ႕
ရွာေဖြေနမိဆဲ ေနသားမက်ေသးတဲ႕
သမီးတို႔မိသားစုရဲ႕ အားငယ္ေနတဲ႕ မ်က္ဝန္းေတြနဲ႕
ေဖေဖ့ပံုရိပ္ေတြထဲ ခုထိနိုးထဖို႕ ခြန္အားမရွိေသးဘူး ေဖေဖ...

ဘဝတစ္ခုလံုး
နွလံုးသားလွ ခဲ႕တဲ႕ေဖေဖ
အၿပံဳးတစ္ခုနဲ႕ ဘဝကို ထုဆစ္ခဲ႕တဲ႕ေဖေဖ
ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနတတ္ခဲ့တဲ့ ေဖေဖ
သည္းခံၿခင္းကိုက်င့္ ေမတၱာတရားပြား သဒၵါတရားလည္းမရွားတဲ႕ ေဖေဖ့အတြက္
ၿငိမ္းခ်မ္းၿခင္းဆိုတဲ႕ တရား ထာဝရေဖေဖ့အတြက္ ၿဖစ္ပါေစ...
ယေန႕အထိ ေဖေဖ့ေအတြက္ရည္စူး ၿပဳၿပဳသမွ်ေသာ ေကာင္းမွဳကုသိုလ္ ေတြအတြက္ ေရာက္ရာ ဘဝကေန သာဓုေခၚပါ ေဖေဖ…..
ဘာလိုလိုနဲ႔ သမီးတို႔ကို ေဖေဖခဲြခြာသြားခဲ့တာ ၆ ရက္ မတ္လ ၂၀၁၉ ခုႏွစ္ဆိုရင္ သံုးႏွစ္ျပည့္ခဲ့ၿပီေဖေဖ....
မေနာျဖဴေလး
၄-၃-၂၀၁၉
၁ နာရီ ၅၅ မိနစ္








Monday, August 20, 2018

ကံစမ္းမဲဆိုတာ ကံပါမွလား

မေနာ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ကံစမ္းမဲဆိုတာ ရွိသလား မရွိေသးဘူးလားဆိုတာ မမွတ္မိေတာ့ေပမယ့္ သိတတ္စထဲက ေစ်းကြက္စီးပြားေရးအတြက္ စီးပြားေရးသမားမ်ားရဲ႔ ေရာင္းကုန္မ်ားကို မ၀ယ္ ၀ယ္ခ်င္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္လာမႈေတြဟာ ခုခ်ိန္ထိ ပိုမို က်ယ္ျပန္႕လာတာကို ေတြ႔ျမင္ေနရပါတယ္။ တခ်ဳိ႔ကေတာ့ ကုန္ပစၥည္းအတြက္၊ တခ်ဳိ႔ကေတာ့ ေရႊဆိုင္ေတြမွာက်ေတာ့ ၀ယ္တဲ့ပစၥည္းေပၚ မူတည္ျပီး ဗလာမပါ ကံစမ္းမဲဆိုျပီး လုပ္ၾကတယ္။ လက္ေဆာင္သေဘာမ်ဳိးလည္း ျဖစ္ေအာင္ ၀ယ္သူေတြလည္း စိတ္၀င္စားျပီး ထပ္ျပီး ၀ယ္ခ်င္ေအာင္ ဆဲြေဆာင္တဲ့နည္းတစ္မ်ဳိးပဲလားဆိုတာ စီးပြားေရးသမားေတြအတြက္ တြက္ေျခကိုက္တဲ့ နည္းတစ္မ်ဳိးလားဆိုတာ ထင္စရာပါပဲ။ ေနာက္ ဘာေန႕မို႕လို႕ ေလ်ာ့ေစ်းနဲ႕ေရာင္းတယ္ဆိုျပီး တစ္ခု၀ယ္ တစ္ခုလက္ေဆာင္ဆိုျပီး ႏွစ္ခုစာ ေစ်းႏႈန္းတင္ထားသလားဆိုတာ ၀ယ္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ ျမင္မိမွာ မဟုတ္ေလာက္ဘူးထင္ပါတယ္။ မေနာလည္း လူေတြထဲ လူတစ္ေယာက္မို႕ ဒီလို ကံကို စမ္းတဲ့အရာေလးေတြကို စိတ္၀င္စားမိပါတယ္။ ဒါဟာ တရား သေဘာနဲ႕ ၾကည့္ရင္ ေလာဘပဲေပါ့။ သူမ်ား ပစၥည္းကို အလကားလိုခ်င္တယ္လို႕ ကိုယ့္စိတ္ကို သံုးသပ္မိပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပုထုဇဥ္လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒီကံစမ္းမဲကမၻာထဲက မ႐ုန္းထြက္ႏုိင္ခဲ့ေသးပါဘူး။ ဒီေတာ့ ကံစမ္းမဲအစစ္အမွန္ဟုတ္ မဟုတ္ကို ကိုယ္တိုင္စမ္းသပ္ျပီး လုပ္ၾကည့္မိတာလည္း ပါတာေပါ့ေလ။ မေနာ ကံေကာင္းခဲ့တာလား၊ေရွးဘ၀က ကုသိုလ္တရားေၾကာင့္လား ခုလက္ရွိ ေကာင္းမႈေၾကာင့္လားဆိုတာ မေနာကိုယ္တိုင္လည္း ေသခ်ာမပိုင္းျဖတ္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ လူစိတ္ဆိုတာလည္း ေျပာရေတာ့ခက္သား။ ကိုယ္ကသာ မေပးခ်င္တာ သူမ်ားဆီကေတာ့ လိုခ်င္မိတာ ေလာဘ ေမာဟေတြ အေတာ္မ်ားေနတာေၾကာင့္လား။ မွတ္မွတ္ရရ ကံေကာင္းခဲ့တာေလးေတြ ေျပာရရင္ေတာ့ အဲ ကံေၾကာင့္လား၊ ေကာင္းမႈျပဳတာေၾကာင့္လား၊ ကုသိုလ္တရားေၾကာင့္လားဆိုတာ မသိေပမယ့္ ခုလက္ရွိေတာ့ တတ္ႏုိင္သေလာက္ စိတ္ေကာင္းထားျပီး ေကာင္းမႈကုသိုလ္ကို တစ္ႏုိင္တစ္ပိုင္လုပ္ရင္း ကံငါးပါးကို လံုျခံဳေအာင္ တတ္ႏုိင္သမၽွ ထိန္းေနမိတာေတာ့ ေသခ်ာလွပါတယ္။ ေနာက္ မဲဆိုတာ ေလာင္းကစားတစ္မ်ဳိးလို႕လည္း ဆိုလိုရပါတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ ႏွစ္လံုးသံုးလံုးကို စိတ္လည္းမ၀င္စားသလို တစ္ခါမွလည္း မထိုးခဲ့ဖူးဘူး။ သူမ်ားလုပ္ရင္လည္း ကန္႕ကြက္ခဲ့တယ္။ ေပးရတာမ်ားျပီး ရတာနည္းတာပဲ ျမင္ေနမိခဲ့တာကိုး။ ေနာက္ ဒါဟာ မေကာင္းဘူးလို႕လည္း ခံစားမိတာလည္းပါတယ္။ ကံစမ္းမဲရဲ႔ မွတ္မွတ္ရရ သတိရစရာေတြကို ေျပာျပဦးမယ္။ တကၠသိုလ္ တတိယႏွစ္ စာေမးပဲြေျဖအျပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ဘားအံ၊ သာမည ဘုရားဖူးခရီးစဥ္ထြက္တုန္းက အျပန္မွာ စီးလားတဲ့ ကား(ေရႊေၾကးစည္)မွ ကားတစ္စီးလံုးပါ ခရီးသည္မ်ားအားလံုးကို ကံစမ္းမဲ ႏႈိက္ေပးပါတယ္။ မဲေပါက္တဲ့သူက ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ႔ မွန္ေဘာင္ပါတဲ့ ပံုေတာ္ကို ပူေဇာ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကားတစ္စီးလံုးဆိုေတာ့ လူ ၄၀- ၄၅ ေလာက္ရွိတာေပါ့ မဲေဖာက္မွာက တစ္ဆုပဲတဲ့။ ကံစမ္းမဲဖလားကို ေရွ႔ဆံုးထိုင္တဲ့သူကေန စျပီး ႏႈိက္ရပါတယ္။ ခ်က္ခ်င္းမဖြင့္ခုိင္းေသးပဲ လူအကုန္မဲႏႈိက္ျပီး ဖြင့္ၾကည့္ရမယ္လို႕ ကားသမားက ေျပာေတာ့ ႏႈိက္ျပီးတဲ့သူေတြက မဲလိပ္ကို ကိုင္ထားပါတယ္။ မေနာတို႕အဖဲြ႔က ေနာက္ဆံုးမွာထိုင္တာဆိုေတာ့ ရမယ္လည္းမထင္ပါဘူး။ မဲလိတ္က သူမ်ားႏႈိက္ျပီးမွ ကိုယ္ေတြရမယ္ဆိုေတာ့ေလ သိပ္ျပီး အာ႐ံုမထားပဲ အနားဖလားေရာက္မွတစ္ခုယူလိုက္ပါတယ္။ အဲ မဲလိပ္က စာရြက္ကို ေသးေသးေလး လိပ္ျပီး အေအးေသာက္တဲ့ပိုက္ထဲကို ထည့္ထားတာဆုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို ေသသပ္လွတာကိုေတြ႔ရတယ္။ ဒါနဲ႕ အကုန္ဖြင့္လို႕ရျပီးလို႕ေျပာလုိက္တာနဲ႕ ရတဲ့တစ္လိပ္ကို ပိုက္ကေန ထြက္ေအာင္ အရင္ေခါက္လိုက္တယ္။ ျပီးမွ စာရြက္ကို ျဖန္႕ၾကည့္မိပါတယ္။ ျဖန္႕လည္းျဖန္႕လိုက္ေရာ မဲလိပ္ထဲမွာ စာေလးတစ္ေၾကာင္းေတြ႔ရတယ္။ စာတမ္းေလးက ကံထူးရွင္တဲ့ေလ။ အရမ္းအံ့ၾသမိသြားတယ္။ မထင္လည္းမထင္ထားဘူး။ ေနာက္ ဘုရားဖူးခရီးမွာက လူၾကီးေတြမ်ားတာဆိုေတာ့ လူတိုင္းက ဆရာေတာ္ၾကီး ပံုေတာ္ကို အရမ္းပူေဇာ္ခ်င္တဲ့သူေတြၾကီးပဲေလ။ ကားသမားက မဲလိပ္ဘယ္သူေပါက္လဲ လွမ္းေမးေတာ့ ခဏတာ ျငိမ္ေနမိတယ္။ ျပီးေတာ့မွ စာရြက္ေလးေထာင္ျပမိတယ္။ ကားတစ္စီးလံုးမွာ အသံေတြက အပ္က်သံေတာင္မၾကားရေလာက္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ေနတယ္ေလ။ ကိုယ့္ရဲ႔အသက္ရွဴသံေတာင္ ကိုယ္ျပန္ၾကားေနမိတယ္။ ကားသမားက မဟာကံထူးရွင္ ကားေရွ႔ကို ထြက္ခဲ့ပါလို႕ ေခၚေတာ့ ဒူးေတြေတာင္ တုန္တယ္။ ကားေရွ႔ဆံုးနားမွာထိုင္တဲ့အဘြားတစ္ေယာက္က သမီး အဘြားကို ျပန္ေရာင္းပါလားလို႕ ေျပာပါတယ္။ မေနာလည္း မ်က္ရည္ေတာင္လည္မိတယ္။ မေနာကေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးက ငါ့ကို သာသနာျပဳဖို႕ ေရြးခ်ယ္လိုက္တာလို႕ပဲ ကိုယ့္ဘာသာ ခံယူလိုက္မိပါတယ္။ ဘယ္သူမွ ျပန္မေရာင္းပါဘူး။ ပံုေတာ္ကလည္း အရမ္းၾကီးေတာ့ ေနာက္မွ ကားဂိတ္ကို သတ္သတ္သြားယူရပါတယ္။ ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ကိုယ္ေပါ့ အိမ္မွာ ဘယ္ေနရာပူေဇာ္ထားရမလဲဆိုျပီး ေတြးျပီး အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေမေမက သမီးတဲ့ ဘုရားစင္ေစ်းသက္သာလို႕ ၀ယ္ထားတယ္တဲ့။ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ တိုက္ခန္းေတြမွာ ထားတဲ့သစ္သားနဲ႕လုပ္ထားတဲ့ ဘုရားစင္ျဖစ္ေနတယ္။ မေနာတို႕အိမ္မွာက ဘုရားစင္က အိမ္နဲ႕တဲြရက္လုပ္ထားေတာ့ ဆရာေတာ္ပံုေတာ္ကို ပူေဇာ္မယ့္ေနရာလည္းအဆင္သင့္ရရွိသြားပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ပိုင္းလည္း တတ္ႏုိင္သေလာက္ ေကာင္းမႈမ်ားမ်ားလုပ္မယ္ဆိုတဲ့စိတ္က ပိုမိုကိန္းေအာင္းလို႕ေနမိပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ ကံစမ္းမဲအေၾကာင္းေတြ ဆက္ပါဦးမယ္။

ကံစမ္းမဲတစ္ခါ ေပါက္ျပီးထဲက ကံစမ္းမဲဆိုတာ ဘာေၾကာင့္လုပ္တာလဲ၊ ဘယ္လိုလူေတြေပါက္တာလဲ စဥ္းစားမိရင္းနဲ႔ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ အံ့ၾသဖြယ္ရာ အၾကီးအက်ယ္ ျဖစ္ရပ္တစ္ခု ထပ္မံျဖစ္ပြားခဲ့ျပန္ပါတယ္။ အဲဒါဘာလဲဆိုေတာ့ လူအေတာ္မ်ားမ်ား စိတ္၀င္စားတဲ့ အေမရိကန္ဒီဗီြလို႕ ေခၚတဲ့ အေမရိကန္ရဲ႔ ကံစမ္းမဲလက္မွတ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ လမ္းေဘးမွာ စာအိတ္နဲ႕ ထည့္ျပီး ေရာင္းခ်တာကို ေတြ႔ရွိရပါတယ္။ လူေတြက ၀ယ္ျပီး ေဖာင္ျဖည့္ျပီး စာတိုက္က ထည့္ၾကရပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက အင္တာနက္ေခတ္စားလာေတာ့ အကူညီေတာင္းပါတယ္။ ထည့္ေပးဖို႕ကို ေျပာေတာ့ ေအး လုပ္ေပးမယ္ေျပာျပီး ဘာရယ္မဟုတ္ သူတို႕ကို ေဖာင္ျဖည့္ျပီး ထည့္ေပးတ့ဲ လုပ္ငန္းလုပ္တဲ့ေနရာကို ေခၚသြားပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ဓာတ္ပုံကိုလည္း သူတို႕က တိုက္႐ုိက္တစ္ခါထဲ ပိုက္ဆံမေပးရပဲ ႐ုိက္ေပးျပီး တင္ေပးပါတယ္။ ကိုယ္က ေခၚသာသြားတာ သိပ္စိတ္မ၀င္စားဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြက နင္လည္း တင္ပါလားလို႕ေျပာေတာ့ မတင္ပါဘူး။ ငါက မလုပ္ရင္ မလုပ္ဘူး။ လုပ္ရင္ ေအာင္ျမင္မွ ၾကိဳက္တာလို႕ ေျပာမိတယ္။ ေနာက္ ဆက္ျပီး ေျပာလိုက္မိေသးတယ္။ ငါ ေပါက္ေနရင္ တစ္ေယာက္ထဲမသြားရဲဘူးလို႕ ေျပာလုိက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းက ငါ့အစ္ကို ေခၚသြားတဲ့ ေနာက္ျပီး ေျပာပါတယ္။ မေနာကလည္း ေအးဟာ တင္လိုက္မယ္လို႕ေျပာျပီး တင္ခဲ့မိတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ပါပဲ။ ၄ လပိုင္းမွာ အိမ္ကို စာတိုက္ကေန စာေရာက္လာတယ္။ ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ အေမရိကန္စင္တာက ဒီဗီြနံပါတ္ ဘယ္ေလာက္ မဲေပါက္တာ အေၾကာင္းၾကားစာ ျဖစ္ေနတာကို အံ့ၾသဖြယ္ရာ ျမင္ေတြ႔ရတယ္။ ဒါေတာင္ ကိုယ္က အင္းေလ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီလည္း လာမွာပဲလို႕ ေတြးမိေသးတယ္။ ညေနေရာက္ေတာ့ အတူတူတင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းကို နင့္ဆီ စာတိုက္က ေရာက္လာတယ္မလားလို႕ ေမးလိုက္ေတာ့ မေရာက္ပါဘူး ဘာျဖစ္လို႕လဲေပါ့ သူတို႕က မိသားစုလိုက္ ႏုိင္ငံျခားသြားဖို႕ ရူးေနတဲ့ သူေတြဆိုေတာ့ သူကို ေျပးျပီးေျပာမိတာေပါ့။ ဟယ္ ငါ့ဆီ ဘာမွမလာဘူး။ နင့္ဆီ ဘာလာလဲလို႕ေမးေတာ့ အေမရိကန္စင္တာကေန ဗီဇာေပါက္တယ္ဆိုတာ လွမ္းေျပာတဲ့စာလို႕ ေဖာင္ပါ ပါတယ္ေပါ့။ တစ္ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ေပါက္မဲနံပါတ္က ၃၂၂ နဲ႕ ေပါက္တာ ေဖာင္ျပန္ျဖည့္ျပီး အေမရိကကို တန္းပို႕ေပးဖို႕ သံ႐ံုးလိပ္စာေတြလည္း ပါတယ္ေပါ့။ သူက သူ႔အစ္ကိုကို ယူျပီးသြားပါလားတဲ့။ မေနာကေတာ့ သြားဖို႕ မသြားဖို႕လည္း ေခါင္းထဲမွာမရွိဘူး။ ျပန္တင္ဖို႕ေတာင္ ခ်ီတံုခ်တံုျဖစ္လို႕ ဒါနဲ႕ စိတ္ရႈပ္ေထြးမႈေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ ဒုတိယစာကိုလည္း အေတာ္ေနာက္က်မွ ျပန္တင္လိုက္တယ္။ လူအေတာ္မ်ားမ်ားက သိပ္နားမလည္ေတာ့ ဒီဗီြေပါက္ရင္ သြားရမယ္လို႕ပဲ သိထားၾကတာကို ကုန္က်စရိတ္ဘယ္ေလာက္၊ သြားေနရမယ့္ေနရာလိပ္စာ၊ ေနာက္ စတဲ့ အေနအထားေတြ အမ်ားၾကီးပဲ ၾကံဳခဲ့ရတယ္။ ေငြေၾကးမျပည့္စံုတဲ့ သူေတြအတြက္ မစြန္႕စားရဲခဲ့တာလည္း ပါပါတယ္။ ေနာက္ အရာရာ ဒုကၡဆင္းရဲကို ၾကိဳေတြးျပီး ေရွ႔ဆက္မတိုးရဲခဲ့တာလည္း ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ သိခဲ့တယ္။ မသြားခဲ့ရလို႕ ေနာင္တရေနလားဆိုေတာ့လည္း မရခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္က ဘာစဥ္းစားမိလဲဆိုေတာ့ ဒီဟာ မဲမေပါက္ပဲ ထီေပါက္လို႕ ပိုက္ဆံရရင္ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းလွဴျဖစ္ဖို႕ စိတ္ပဲ ရွိခဲ့တယ္။ ေနာက္ ဗုဒၶဂယာကိုလည္း အရမ္းဖူးေျမာ္ခ်င္ေနတာ ခုခ်ိန္တုိင္ပါပဲ။ ဒါနဲ႕ ျပန္တင္တဲ့စာကို ေငြေၾကးမတတ္ႏုိင္လို႕ DHL နဲ႕ကို ေပါက္တဲ့သူေတြ စုလိုက္ျပီး တစ္ခါထဲ ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ တကယ္လို႕ အေသးစိတ္အစအဆံုး သိခ်င္တဲ့သူေတြရွိရင္လည္း မေနာကို သိခ်င္တာေတြ ေမးျမန္းလို႕ရပါတယ္ေနာ္။ ဒုတိယစာ ျပန္တင္တာ တစ္ပတ္အၾကာမွာ စာတိုက္ကေန ျပန္က်လာပါတယ္။ ကိုယ့္ဆီစာလာတာနဲ႕ သံ႐ံုးကို ကိုယ့္အတြက္ဗီဇာ ပို႕လိုက္ျပီး ဆိုတာ သိေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွ မလႈပ္ရွားခဲ့ပါဘူး။ ေနာက္ သံ႐ံုးကေန အၾကိမ္ၾကိမ္ ဗီဇာခ်န္ထားပါတယ္လို႕ ဖုန္းခဏခဏ လာတာကိုလည္း အေျခအေနအရပ္ရပ္ေၾကာင့္ ေရွ႔ဆက္မတိုးပဲ ဒီေနရာမွာပဲ ကံစမ္းမဲေပါက္ျပီး လက္မွတ္ေပ်ာက္ခဲ့တာပဲ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။

ကံကိုစမ္းတာလား ကုသိုလ္ကိုစမ္းတာလားဆိုတာ မသိေပမယ့္ ကြၽန္မကေတာ့ ကံစမ္းမဲဆိုတာနဲ႕ အေမရိကန္ဒီဗီြေပါက္ျပီးထဲက လန္႕ျပီး ေနာက္တြန္႕ေနမိပါတယ္။ အ၀တ္အထည္ဆိုင္ သြားေတာ့လည္း အမေရ ကံစမ္းမဲပါတယ္ေနာ္ တစ္ထည္ ၀ယ္ရင္ တစ္ထည္ လက္ေဆာင္ဆိုတာနဲ႕ ၾကည့္ျပီး မ၀ယ္ပဲ ျပန္ထြက္ခဲ့တဲ့ေနရာေတြလည္း ရွိလာပါတယ္။ ေနာက္ ေကာ္ဖီ၀ယ္သြားေတာ့လည္း Gold Rose မွာ ကံစမ္းမဲပါျပန္ေရာ မဲကေတာ့ ၁၀၀၀ က်ပ္တန္တို႕ ေကာ္ဖီမစ္ထုပ္တို႕ ေပါက္ျပန္ေရာ။ ထီက်ေတာ့ထိုးလားဆိုေတာ့လည္း မထိုးခဲ့တာ ႏွစ္နဲ႕ခ်ီၾကာေနတာ ခုခ်ိန္တိုင္ပါပဲ။ ထီထိုးမယ့္ ပိုက္ဆံကို တရားပဲြေတြလွဴ၊ မိဘမဲ့ကေလးေတြလွဴ၊ ၾကြလာတဲ့သံဃာေတြလွဴနဲ႕ပဲ ေနလာခဲ့တာ။ အဲ ဟိုတစ္ေလာက သူငယ္ခ်င္းမ်ားဖိုရမ္ကေန ေတြ႔ဆံုပဲြလုပ္မလို႕ လာခဲ့ေပးပါဆိုလို႕ ေက်ာင္းကေန အေျပးေလးတစ္ပိုင္းနဲ႕သြားလိုက္ပါတယ္။ တာေမြမြန္းမွာလုပ္တာဆိုေတာ့ အခ်ိန္ေတာ့ နည္းနည္းေပးရတာေပါ့။ ဟိုေရာက္ေတာ့ လာတဲ့ မန္ဘာေတြ အခ်င္းခ်င္းမိတ္ဆက္ မိဘမဲ့ေတြလွဴမယ့္အစီအစဥ္ေတြေျပာၾကနဲ႕ ျပီးေတာ့ လာတဲ့သူေတြကို မဲေဖာက္ေပးဖို႕ ဆု ၄ ဆု စီစဥ္ထားတယ္တဲ့။ စျပီး မဲႏႈိက္ေတာ့ မေနာ မဲက ဗလာက်ေနပါတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ကံမေကာင္းႏုိင္ေတာ့ပါလားလို႕ ေတြးေနတုန္းရွိေသးတယ္။ ပထမဆုမဲကို ပယ္မဲထဲ မွားထည့္လိုက္မိလို႕ မဲေတြ အကုန္ျပန္ေပးပါ အစအဆံုးအသစ္ျပန္လုပ္ျပီး ျပန္ႏႈိက္ရမယ္လို႕ေျပာျပီး သိမ္းသြားပါေရာ။ ေနာက္ အစကေန ျပန္ႏိႈက္ရေတာ့ တစ္ခုျပန္ယူလိုက္ပါတယ္။ ဖြင့္လည္းၾကည့္လိုက္ေရာ ေပါက္မဲနံပါတ္ ၃ တဲ့ ကိုယ့္မ်က္လံုးေတာင္ ကိုယ္မယုံဘူး။ ခုနတုန္းကေတာ့ ဗလာျဖစ္ေနတယ္။ ျပန္ႏႈိက္ေတာ့ ေပါက္ေနပါလားေပါ့။ အားလံုးကို ေျပာလုိက္ေတာ့ အစ္မ ကံကိုက အမအတြက္ ျဖစ္လာတာတဲ့ေလ။ အံ့ၾသမိပါရဲ႔။ က်န္တဲ့အေသးအမႊားေတြေတာ့ မေျပာေတာ့ပါဘူး။
အဲ ခုတစ္ခါကေတာ့ ခ်စ္သူမ်ားေန႕မွာ (ဦးပိုင္) 547 Trading က ျပဳလုပ္တဲ့ ၁၄ ရက္ ၂ လ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ခ်စ္သူမ်ားေန႕ ေစ်းေရာင္းပဲြေတာ္မွာ ကံစမ္းမဲလက္မွတ္မ်ား ေရာင္းခ်ပါတယ္။ ႐ံုးက အစ္မတစ္ေယာက္က ၀ယ္လာျပီး ေျပာတယ္ ကားရရင္ ဘယ္သြားမယ္တို႕ ဘာတို႕ေျပာေတာ့ မၾကီး အဲဒါ ဘာလဲလို႕ေမးေတာ့ ကံစမ္းမဲ တစ္ေထာင္နဲ႕ ၀ယ္လာတာတဲ့။ ဘယ္က၀ယ္လာတာလဲဆိုေတာ့ စထရယ္ဟိုတယ္ေရွ႔မွာ ေရာင္းေနတာေျပာေတာ့ ႐ံုးက အန္တီေတြကလည္း မုန္႕စားသေလာက္ပဲရွိတယ္ ကံစမ္းမယ္ဆိုျပီး အလုပ္က ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို သြား၀ယ္ေပးဖို႕ေျပာေတာ့ မေနာလည္း အင္တာနက္ ၂ နာရီစာဖိုးေတာ့ ရွိမွာပဲ မွာလိုက္ဦးမယ္ဆိုျပီး ၀ယ္ခိုင္းလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေမာင္ေလးျပန္လာေတာ့ ၁၀ ရက္ေန႕က ၀ယ္ခုိင္းတာဆိုေတာ့ ၁၄ ရက္ေန႕ ေန႕လည္ ၁၂ နာရီ ေမၽွာ္စင္ကြၽန္းမွာ မဲေဖာက္မယ္လို႕ေျပာတယ္ ဆုေပါက္တဲ့သူေတြကို စထရယ္ဟိုတယ္မွာ စာရြက္နဲ႕ကပ္ေပးထားမယ္ေျပာလုိက္တယ္လို႕ေျပာပါတယ္။ ၀ယ္လာတဲ့ နံပါတ္က ဟုိအန္တီႏွစ္ေယာက္က ၄၅၅၊ ၄၅၆ ျဖစ္ျပီး မေနာ နံပါတ္က ၄၅၇ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၄ ရက္ေန႕ ေရာက္ေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ ေနာက္ၾကပါတယ္။ မေနာကေတာ့ ေျပာလုိက္ပါတယ္။ ၄နဲ႕ ၅ ေပါင္းရင္ ၉ န၀င္းလို႕ ေနာက္က လပ္ကီး ၇ လို႕ အားလံုးေပါင္းရင္ လပ္ကီး ၇ နံပါတ္လို႕ ေျပာလိုက္မိပါေသးတယ္။ ဖုန္းလာမယ္ ကားရမယ္တို႕ဘာတို႕ ေျပာေနၾကတာ တစ္ေနကုန္သြားေတာ့ လူေတြ ဒီေလာက္မ်ားတာ တို႕ေတြ ဗလာမဲထဲ ပါျပီနဲ႕တူတယ္လို႕ ေျပာၾကျပီး ၁၅ ရက္ေန႕ေရာက္ေတာ့ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ပါပဲ။ ေန႕လည္ ေကာ္ဖီေသာက္ခ်ိန္ျပီးေတာ့ ၃ ခဲြေလာက္ အစ္မ ဖုန္းလာေနတယ္ေျပာလို႕ သူငယ္ခ်င္းဆီက ျဖစ္မယ္ေျပာျပီး ကိုင္လိုက္ေတာ့ စထရယ္ဟိုတယ္က ဆက္တာပါ ကံစမ္းမဲ နံပါတ္ ၀၄၅၇ ေပါက္ပါတယ္ မနက္ျဖန္ ၁၁ နာရီကို စထရယ္ဟိုတယ္ကို လာေပးပါလို႕ ေျပာျပီး ဘာပစၥည္းေပါက္တာလည္း ေမးလို႕မရခဲ့ဘူး။ ႐ံုးကလူေတြကေတာ့ တစ္႐ံုးလံုးမွာ နင္ေပါက္တာဆိုေတာ့ အေတာ္ကံေကာင္းတယ္တဲ့။ ဒါနဲ႕ မေနာလည္း အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ တစ္ေထာင္နဲ႕ ၀ယ္ထားတဲ့လက္မွတ္က ကံစမ္းမဲေပါက္တယ္ေျပာလိုက္ေတာ့ အိမ္က ကားရပါဆိုျပီး ေျပာၾကတယ္။ မေနာစိတ္ကေတာ့ ဘာပဲရရ အရမ္းၾကီးလည္း ဘာလိုခ်င္တယ္ဆိုတာ စိတ္မွာ မျဖစ္မိဘူး။ တစ္ေထာင္နဲ႕ထိုးထားတာ ဘာရရ တန္ပါတယ္လို႕ ျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ ၁၆ ရက္ေန႕ေရာက္ေတာ့ အလုပ္က အဘနဲ႕ ဦးေလးတစ္ေယာက္က လိုက္ေပးပါတယ္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ ခုမွ ဦးပိုင္မွာ သြားထုတ္ေနတုန္းတဲ့ ခဏေတာ့ေစာင့္ရမယ္ ဘာရတယ္ဆိုတာလည္း သူတို႕လည္းမသိဘူးတဲ့။ ဒါနဲ႕ ၾကာေနမွာစိုးလို႕ ျပန္လာျပီး ထမင္းစားျပီးခ်ိန္ကို ႐ံုးက အဘကို မလိုက္ခိုင္းေတာ့ပဲ ဦးေလးက သူ လုိက္ခဲ့မယ္ေျပာျပီး သြားၾကတယ္။ ဟိုတယ္ေရာက္ေတာ့ ၀န္ထမ္းေတြကလည္း ဘာေပါက္တာလဲတဲ့ သူတို႕လည္းသိခ်င္တယ္ေပါ့ မေနာက ျပန္ေျပာလိုက္တယ္ ေပါက္မဲနံပါတ္ေတြနဲ႕ သတင္းစာမွာ ပစၥည္းစာရင္းေတြပါတယ္ ၾကည့္လုိက္ပါလို႕ေျပာလိုက္တယ္။ ခဏျပန္လာေတာ့ သတင္းစာေရာက္ေတာ့ ကိုယ္က ဘာေပါက္တယ္ဆိုတာ သိျပီးေနျပီ စတီးအိုး ၁၀ လံုး ေပါက္တာဆိုေတာ့ သိပ္ေတာ့ မၾကီးေလာက္ဘူးေပါ့။ ဒါနဲ႕ ဟိုတယ္ေရာက္ေတာ့ မန္ေနဂ်ာက နာမည္နဲ႕နံပါတ္ပဲေျပာရေသးတယ္ အထူးဆု လာထုတ္တာပဲတဲ့ သူက ေျပာတယ္ မေနာကေတာ့ ေရာက္ေတာ့ ပစၥည္းေတြက ပလတ္စတစ္ ခ်ဳိင့္ေတြေကာ ျမင္ေတာ့ ဒီလိုပံုစံပဲေပါ့။ ေနာက္လည္းက်ေရာ အလားလား စတီးအိုး ၁၀ လံုးထည့္ထားတဲ့ စကၠဴဗူးၾကီးက နည္းတာမဟုတ္ဘူး။ အထူးဆုတဲ့ေလ။ လံုျခံဳေရးကို သယ္ခိုင္းေတာ့ တစ္ေယာက္ထဲမႏုိင္လို႕ ႏွစ္ေယာက္၀ိုင္းမရတယ္။ ဒါနဲ႕ ႐ံုးကို ကားငွားျပီးျပန္၊ ညေနအလုပ္ဆင္းေတာ့ အိမ္ကို ကားငွားျပန္ခဲ့ရတာေပါ့။ ႐ံုးက အန္တီေတြကေတာ့ ေျပာတယ္ အဲဒါ မေနာ ကံေၾကာင့္ရတာတဲ့။ ေရွးဘ၀က ကုသိုလ္ေၾကာင့္တဲ့့့ မေနာလည္း ဘာေၾကာင့္ဆိုတာ မသိေတာ့ပါဘူးရွင္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မဲေပါက္ေတာ့လည္း အလုပ္က လူေတြကို မုန္႕၀ယ္ေကြၽးျပီး ဒါနလုပ္ျဖစ္သြားတာေပါ့ေနာ္။ ဒီႏွစ္ ခ်စ္သူမ်ားေန႕ရဲ႔ အမွတ္တရပဲ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ခ်စ္သူရွိမွ ေပ်ာ္ရႊင္ရတာမဟုတ္ပါဘူး။ တစ္ေယာက္ထဲလည္း ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာပါလို႕ ဒီေနရာကေန ေျပာလုိက္ပါရေစရွင္……………………..