Monday, August 20, 2018

ကံစမ်းမဲဆိုတာ ကံပါမှလား




မနော ငယ်ငယ်တုန်းကတော့ ကံစမ်းမဲဆိုတာ ရှိသလား မရှိသေးဘူးလားဆိုတာ မမှတ်မိတော့ပေမယ့် သိတတ်စထဲက ဈေးကွက်စီးပွားရေးအတွက် စီးပွားရေးသမားများရဲ့ ရောင်းကုန်များကို မဝယ် ဝယ်ချင်အောင် လုပ်ဆောင်လာမှုတွေဟာ ခုချိန်ထိ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာတာကို တွေ့မြင်နေရပါတယ်။ တချို့ကတော့ ကုန်ပစ္စည်းအတွက်၊ တချို့ကတော့ ရွှေဆိုင်တွေမှာကျတော့ ဝယ်တဲ့ပစ္စည်းပေါ် မူတည်ပြီး ဗလာမပါ ကံစမ်းမဲဆိုပြီး လုပ်ကြတယ်။ လက်ဆောင်သဘောမျိုးလည်း ဖြစ်အောင် ဝယ်သူတွေလည်း စိတ်ဝင်စားပြီး ထပ်ပြီး ဝယ်ချင်အောင် ဆွဲဆောင်တဲ့နည်းတစ်မျိုးပဲလားဆိုတာ စီးပွားရေးသမားတွေအတွက် တွက်ခြေ ကိုက်တဲ့ နည်းတစ်မျိုးလားဆိုတာ ထင်စရာပါပဲ။ နောက် ဘာနေ့မို့လို့ လျော့ဈေးနဲ့ရောင်းတယ်ဆိုပြီး တစ်ခုဝယ် တစ်ခုလက်ဆောင်ဆိုပြီး နှစ်ခုစာ ဈေးနှုန်းတင်ထားသလားဆိုတာ ဝယ်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ မြင်မိမှာ မဟုတ်လောက်ဘူးထင်ပါတယ်။ မနောလည်း လူတွေထဲ လူတစ်ယောက်မို့ ဒီလို ကံကို စမ်းတဲ့အရာလေးတွေကို စိတ်ဝင်စားမိပါတယ်။ ဒါဟာ တရား သဘောနဲ့ ကြည့်ရင် လောဘပဲပေါ့။ သူများ ပစ္စည်းကို အလကားလိုချင်တယ်လို့ ကိုယ့်စိတ်ကို သုံးသပ်မိပါသေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ပုထုဇဉ်လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီကံစမ်းမဲကမ္ဘာထဲက မရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သေးပါဘူး။ ဒီတော့ ကံစမ်းမဲအစစ်အမှန်ဟုတ် မဟုတ်ကို ကိုယ်တိုင်စမ်းသပ်ပြီး လုပ်ကြည့်မိတာလည်း ပါတာပေါ့လေ။ မနော ကံကောင်းခဲ့တာလား၊ ရှေးဘဝက ကုသိုလ်တရားကြောင့်လား ခုလက်ရှိ ကောင်းမှုကြောင့်လားဆိုတာ မနောကိုယ်တိုင်လည်း သေချာမပိုင်းဖြတ်နိုင်သေးပါဘူး။ လူစိတ်ဆိုတာလည်း ပြောရတော့ခက်သား။ ကိုယ်ကသာ မပေးချင်တာ သူများဆီကတော့ လိုချင်မိတာ လောဘ မောဟတွေ အတော်များနေတာကြောင့်လား။ မှတ်မှတ်ရရ ကံကောင်းခဲ့တာလေးတွေ ပြောရရင်တော့ အဲ ကံကြောင့်လား၊ ကောင်းမှုပြုတာကြောင့်လား၊ ကုသိုလ်တရားကြောင့်လားဆိုတာ မသိပေမယ့် ခုလက်ရှိတော့ တတ်နိုင်သလောက် စိတ်ကောင်းထားပြီး ကောင်းမှုကုသိုလ်ကို တစ်နိုင်တစ်ပိုင်လုပ်ရင်း ကံငါးပါးကို လုံခြုံအောင် တတ်နိုင်သမျှ ထိန်းနေမိတာတော့ သေချာလှပါတယ်။ နောက် မဲဆိုတာ လောင်းကစားတစ်မျိုးလို့လည်း ဆိုလိုရပါတယ်။ ကိုယ်ကတော့ နှစ်လုံးသုံးလုံးကို စိတ်လည်းမဝင်စားသလို တစ်ခါမှလည်း မထိုးခဲ့ဖူးဘူး။ သူများလုပ်ရင်လည်း ကန့်ကွက်ခဲ့တယ်။ ပေးရတာများပြီး ရတာနည်းတာပဲ မြင်နေမိခဲ့တာကိုး။ နောက် ဒါဟာ မကောင်းဘူးလို့လည်း ခံစားမိတာလည်းပါတယ်။ ကံစမ်းမဲရဲ့ မှတ်မှတ်ရရ သတိရစရာတွေကို ပြောပြဦးမယ်။ တက္ကသိုလ် တတိယနှစ် စာမေးပွဲဖြေအပြီး သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဘားအံ၊ သာမည ဘုရားဖူးခရီးစဉ်ထွက်တုန်းက အပြန်မှာ စီးလားတဲ့ ကား(ရွှေကြေးစည်)မှ ကားတစ်စီးလုံးပါ ခရီးသည်များအားလုံးကို ကံစမ်းမဲ နှိုက်ပေးပါတယ်။ မဲပေါက်တဲ့သူက ဆရာတော်ကြီးရဲ့ မှန်ဘောင်ပါတဲ့ ပုံတော်ကို ပူဇော်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကားတစ်စီးလုံးဆိုတော့ လူ ၄၀- ၄၅ လောက်ရှိတာပေါ့ မဲဖောက်မှာက တစ်ဆုပဲတဲ့။ ကံစမ်းမဲဖလားကို ရှေ့ဆုံးထိုင်တဲ့သူကနေ စပြီး နှိုက်ရပါတယ်။ ချက်ချင်းမဖွင့်ခိုင်းသေးပဲ လူအကုန်မဲနှိုက်ပြီး ဖွင့်ကြည့်ရမယ်လို့ ကားသမားက ပြောတော့ နှိုက်ပြီးတဲ့သူတွေက မဲလိပ်ကို ကိုင်ထားပါတယ်။ မနောတို့အဖွဲ့က နောက်ဆုံးမှာထိုင်တာဆိုတော့ ရမယ်လည်းမထင်ပါဘူး။ မဲလိတ်က သူများနှိုက်ပြီးမှ ကိုယ်တွေရမယ်ဆိုတော့လေ သိပ်ပြီး အာရုံမထားပဲ အနားဖလားရောက်မှတစ်ခုယူလိုက်ပါတယ်။ အဲ မဲလိပ်က စာရွက်ကို သေးသေးလေး လိပ်ပြီး အအေး သောက်တဲ့ ပိုက်ထဲကို ထည့်ထားတာဆိုတော့ တော်တော်ကို သေသပ်လှတာကိုတွေ့ရတယ်။ ဒါနဲ့ အကုန်ဖွင့်လို့ရပြီးလို့ပြောလိုက်တာနဲ့ ရတဲ့တစ်လိပ်ကို ပိုက်ကနေ ထွက်အောင် အရင်ခေါက်လိုက်တယ်။ ပြီးမှ စာရွက်ကို ဖြန့်ကြည့်မိပါတယ်။ ဖြန့်လည်းဖြန့်လိုက်ရော မဲလိပ်ထဲမှာ စာလေးတစ်ကြောင်းတွေ့ရတယ်။ စာတမ်းလေးက ကံထူးရှင်တဲ့လေ။ အရမ်းအံ့သြမိသွားတယ်။ မထင်လည်းမထင်ထားဘူး။ နောက် ဘုရားဖူးခရီးမှာက လူကြီးတွေများတာဆိုတော့ လူတိုင်းက ဆရာတော်ကြီး ပုံတော်ကို အရမ်းပူဇော်ချင်တဲ့သူတွေကြီးပဲလေ။ ကားသမားက မဲလိပ်ဘယ်သူပေါက်လဲ လှမ်းမေးတော့ ခဏတာ ငြိမ်နေမိတယ်။ ပြီးတော့မှ စာရွက်လေးထောင်ပြမိတယ်။ ကားတစ်စီးလုံးမှာ အသံတွေက အပ်ကျသံတောင်မကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတယ်လေ။ ကိုယ့်ရဲ့အသက်ရှူသံတောင် ကိုယ်ပြန်ကြားနေမိတယ်။ ကားသမားက မဟာကံထူးရှင် ကားရှေ့ကို ထွက်ခဲ့ပါလို့ ခေါ်တော့ ဒူးတွေတောင် တုန်တယ်။ ကားရှေ့ဆုံးနားမှာထိုင်တဲ့အဘွားတစ်ယောက်က သမီး အဘွားကို ပြန်ရောင်းပါလားလို့ ပြောပါတယ်။ မနောလည်း မျက်ရည်တောင်လည်မိတယ်။ မနောကတော့ ဆရာတော်ကြီးက ငါ့ကို သာသနာပြုဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာလို့ပဲ ကိုယ့်ဘာသာ ခံယူလိုက်မိပါတယ်။ ဘယ်သူမှ ပြန်မရောင်းပါဘူး။ ပုံတော်ကလည်း အရမ်းကြီးတော့ နောက်မှ ကားဂိတ်ကို သတ်သတ်သွားယူရပါတယ်။ ကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ်ပေါ့ အိမ်မှာ ဘယ်နေရာပူဇော်ထားရမလဲဆိုပြီး တွေးပြီး အိမ်ပြန်ရောက်တော့ မေမေက သမီးတဲ့ ဘုရားစင်ဈေးသက်သာလို့ ဝယ်ထားတယ်တဲ့။ ကြည့်လိုက်တော့ တိုက်ခန်းတွေမှာ ထားတဲ့သစ်သားနဲ့လုပ်ထားတဲ့ ဘုရားစင်ဖြစ်နေတယ်။ မနောတို့အိမ်မှာက ဘုရားစင်က အိမ်နဲ့တွဲရက်လုပ်ထားတော့ ဆရာတော်ပုံတော်ကို ပူဇော်မယ့်နေရာလည်းအဆင်သင့်ရရှိသွားပါတော့တယ်။ နောက်ပိုင်းလည်း တတ်နိုင်သလောက် ကောင်းမှုများများလုပ်မယ်ဆိုတဲ့စိတ်က ပိုမိုကိန်းအောင်းလို့ နေမိပါတော့တယ်။ နောက် ကံစမ်းမဲအကြောင်းတွေ ဆက်ပါဦးမယ်။

ကံစမ်းမဲတစ်ခါ ပေါက်ပြီးထဲက ကံစမ်းမဲဆိုတာ ဘာကြောင့်လုပ်တာလဲ၊ ဘယ်လိုလူတွေပေါက်တာလဲ စဉ်းစားမိရင်းနဲ့ ၂၀၀၆ ခုနှစ်မှာ အံ့သြဖွယ်ရာ အကြီးအကျယ် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ထပ်မံဖြစ်ပွားခဲ့ပြန်ပါတယ်။ အဲဒါဘာလဲဆိုတော့ လူအတော်များများ စိတ်ဝင်စားတဲ့ အမေရိကန်ဒီဗွီလို့ ခေါ်တဲ့ အမေရိကန်ရဲ့ ကံစမ်းမဲလက်မှတ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အရင်တုန်းကတော့ လမ်းဘေးမှာ စာအိတ်နဲ့ ထည့်ပြီး ရောင်းချတာကို တွေ့ရှိရပါတယ်။ လူတွေက ဝယ်ပြီး ဖောင်ဖြည့်ပြီး စာတိုက်က ထည့်ကြရပါတယ်။ သူငယ်ချင်းတွေက အင်တာနက်ခေတ်စားလာတော့ အကူညီတောင်းပါတယ်။ ထည့်ပေးဖို့ကို ပြောတော့ အေး လုပ်ပေးမယ်ပြောပြီး ဘာရယ်မဟုတ် သူတို့ကို ဖောင်ဖြည့်ပြီး ထည့်ပေးတဲ့ လုပ်ငန်းလုပ်တဲ့နေရာကို ခေါ်သွားပါတယ်။ နောက်ပြီး ဓာတ်ပုံကိုလည်း သူတို့က တိုက်ရိုက်တစ်ခါထဲ ပိုက်ဆံမပေးရပဲ ရိုက်ပေးပြီး တင်ပေးပါတယ်။ ကိုယ်က ခေါ်သာသွားတာ သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး။ သူငယ်ချင်းတွေက နင်လည်း တင်ပါလားလို့ပြောတော့ မတင်ပါဘူး။ ငါက မလုပ်ရင် မလုပ်ဘူး။ လုပ်ရင် အောင်မြင်မှ ကြိုက်တာလို့ ပြောမိတယ်။ နောက် ဆက်ပြီး ပြောလိုက်မိသေးတယ်။ ငါ ပေါက်နေရင် တစ်ယောက်ထဲမသွားရဲဘူးလို့ ပြောလိုက်တော့ သူငယ်ချင်းက ငါ့အစ်ကို ခေါ်သွားတဲ့ နောက်ပြီး ပြောပါတယ်။ မနောကလည်း အေးဟာ တင်လိုက်မယ်လို့ပြောပြီး တင်ခဲ့မိတယ်။ ဒါပေမယ့်လည်း မေ့မေ့ပျောက်ပျောက်ပါပဲ။ ၄ လပိုင်းမှာ အိမ်ကို စာတိုက်ကနေ စာရောက်လာတယ်။ ဖွင့်ကြည့်တော့ အမေရိကန်စင်တာက ဒီဗွီနံပါတ် ဘယ်လောက် မဲပေါက်တာ အကြောင်းကြားစာ ဖြစ်နေတာကို အံ့သြဖွယ်ရာ မြင်တွေ့ရတယ်။ ဒါတောင် ကိုယ်က အင်းလေ သူငယ်ချင်းတွေဆီလည်း လာမှာပဲလို့ တွေးမိသေးတယ်။ ညနေရောက်တော့ အတူတူတင်တဲ့သူငယ်ချင်းကို နင့်ဆီ စာတိုက်က ရောက်လာတယ်မလားလို့ မေးလိုက်တော့ မရောက်ပါဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲပေါ့ သူတို့က မိသားစုလိုက် နိုင်ငံခြားသွားဖို့ ရူးနေတဲ့ သူတွေဆိုတော့ သူကို ပြေးပြီးပြောမိတာပေါ့။ ဟယ် ငါ့ဆီ ဘာမှမလာဘူး။ နင့်ဆီ ဘာလာလဲလို့မေးတော့ အမေရိကန်စင်တာကနေ ဗီဇာပေါက်တယ်ဆိုတာ လှမ်းပြောတဲ့စာလို့ ဖောင်ပါ ပါတယ်ပေါ့။ တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပေါက်မဲနံပါတ်က ၃၂၂ နဲ့ ပေါက်တာ ဖောင်ပြန်ဖြည့်ပြီး အမေရိကကို တန်းပို့ပေးဖို့ သံရုံးလိပ်စာတွေလည်း ပါတယ်ပေါ့။ သူက သူ့အစ်ကိုကို ယူပြီးသွားပါလားတဲ့။ မနောကတော့ သွားဖို့ မသွားဖို့လည်း ခေါင်းထဲမှာမရှိဘူး။ ပြန်တင်ဖို့တောင် ချီတုံချတုံဖြစ်လို့ ဒါနဲ့ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုပေါင်းများစွာနဲ့ ဒုတိယစာကိုလည်း အတော်နောက်ကျမှ ပြန်တင်လိုက်တယ်။ လူအတော်များများက သိပ်နားမလည်တော့ ဒီဗွီပေါက်ရင် သွားရမယ်လို့ပဲ သိထားကြတာကို ကုန်ကျစရိတ်ဘယ်လောက်၊ သွားနေရမယ့်နေရာလိပ်စာ၊ နောက် စတဲ့ အနေအထားတွေ အများကြီးပဲ ကြုံခဲ့ရတယ်။ ငွေကြေးမပြည့်စုံတဲ့ သူတွေအတွက် မစွန့်စားရဲခဲ့တာလည်း ပါပါတယ်။ နောက် အရာရာ ဒုက္ခဆင်းရဲကို ကြိုတွေးပြီး ရှေ့ဆက်မတိုးရဲခဲ့တာလည်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သိခဲ့တယ်။ မသွားခဲ့ရလို့ နောင်တရနေလားဆိုတော့လည်း မရခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီအချိန်က ဘာစဉ်းစားမိလဲဆိုတော့ ဒီဟာ မဲမပေါက်ပဲ ထီပေါက်လို့ ပိုက်ဆံရရင်တော့ ချက်ချင်းလှူဖြစ်ဖို့ စိတ်ပဲ ရှိခဲ့တယ်။ နောက် ဗုဒ္ဓဂယာကိုလည်း အရမ်းဖူးမြော်ချင်နေတာ ခုချိန်တိုင်ပါပဲ။ ဒါနဲ့ ပြန်တင်တဲ့စာကို ငွေကြေးမတတ်နိုင်လို့ DHL နဲ့ကို ပေါက်တဲ့သူတွေ စုလိုက်ပြီး တစ်ခါထဲ ထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။ တကယ်လို့ အသေးစိတ်အစအဆုံး သိချင်တဲ့သူတွေရှိရင်လည်း မနောကို သိချင်တာတွေ မေးမြန်းလို့ရပါတယ်နော်။ ဒုတိယစာ ပြန်တင်တာ တစ်ပတ်အကြာမှာ စာတိုက်ကနေ ပြန်ကျလာပါတယ်။ ကိုယ့်ဆီစာလာတာနဲ့ သံရုံးကို ကိုယ့်အတွက်ဗီဇာ ပို့လိုက်ပြီး ဆိုတာ သိနေခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘာမှ မလှုပ်ရှားခဲ့ပါဘူး။ နောက် သံရုံးကနေ အကြိမ်ကြိမ် ဗီဇာချန်ထားပါတယ်လို့ ဖုန်းခဏခဏ လာတာကိုလည်း အခြေအနေအရပ်ရပ်ကြောင့် ရှေ့ဆက်မတိုးပဲ ဒီနေရာမှာပဲ ကံစမ်းမဲပေါက်ပြီး လက်မှတ်ပျောက်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်ပါတော့တယ်။

ကံကိုစမ်းတာလား ကုသိုလ်ကိုစမ်းတာလားဆိုတာ မသိပေမယ့် ကျွန်မကတော့ ကံစမ်းမဲဆိုတာနဲ့ အမေရိကန်ဒီဗွီပေါက်ပြီးထဲက လန့်ပြီး နောက်တွန့်နေမိပါတယ်။ အဝတ်အထည်ဆိုင် သွားတော့လည်း အမရေ ကံစမ်းမဲပါတယ်နော် တစ်ထည် ဝယ်ရင် တစ်ထည် လက်ဆောင်ဆိုတာနဲ့ ကြည့်ပြီး မဝယ်ပဲ ပြန်ထွက်ခဲ့တဲ့ နေရာတွေလည်း ရှိလာပါတယ်။ နောက် ကော်ဖီဝယ်သွားတော့လည်း Gold Rose မှာ ကံစမ်းမဲပါပြန်ရော မဲကတော့ ၁၀၀၀ ကျပ်တန်တို့ ကော်ဖီမစ်ထုပ်တို့ ပေါက်ပြန်ရော။ ထီကျတော့ထိုးလား ဆိုတော့လည်း မထိုးခဲ့တာ နှစ်နဲ့ချီကြာနေတာ ခုချိန်တိုင်ပါပဲ။ ထီထိုးမယ့် ပိုက်ဆံကို တရားပွဲတွေလှူ၊ မိဘမဲ့ကလေးတွေလှူ၊ ကြွလာတဲ့သံဃာတွေလှူနဲ့ပဲ နေလာခဲ့တာ။ အဲ ဟိုတစ်လောက သူငယ်ချင်းများဖိုရမ်ကနေ တွေ့ဆုံပွဲလုပ်မလို့ လာခဲ့ပေးပါဆိုလို့ ကျောင်းကနေ အပြေးလေးတစ်ပိုင်းနဲ့ သွားလိုက်ပါတယ်။ တာမွေမွန်းမှာလုပ်တာဆိုတော့ အချိန်တော့ နည်းနည်းပေးရတာ ပေါ့။ ဟိုရောက်တော့ လာတဲ့ မန်ဘာတွေ အချင်းချင်းမိတ်ဆက် မိဘမဲ့တွေလှူမယ့်အစီအစဉ်တွေပြောကြနဲ့ ပြီးတော့ လာတဲ့သူတွေကို မဲဖောက်ပေးဖို့ ဆု ၄ ဆု စီစဉ်ထားတယ်တဲ့။ စပြီး မဲနှိုက်တော့ မနော မဲက ဗလာကျနေပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ကံမကောင်း နိုင်တော့ပါလား လို့ တွေးနေတုန်းရှိသေးတယ်။ ပထမဆုမဲကို ပယ်မဲထဲ မှားထည့်လိုက်မိလို့ မဲတွေ အကုန်ပြန်ပေးပါ အစအဆုံးအသစ်ပြန်လုပ်ပြီး ပြန်နှိုက်ရမယ်လို့ပြောပြီး သိမ်းသွားပါရော။ နောက် အစကနေ ပြန်နှိုက်ရတော့ တစ်ခုပြန်ယူလိုက်ပါတယ်။ ဖွင့်လည်းကြည့်လိုက်ရော ပေါက်မဲနံပါတ် ၃ တဲ့ ကိုယ့်မျက်လုံးတောင် ကိုယ်မယုံဘူး။ ခုနတုန်းကတော့ ဗလာဖြစ်နေတယ်။ ပြန်နှိုက်တော့ ပေါက်နေပါလားပေါ့။ အားလုံးကို ပြောလိုက်တော့ အစ်မ ကံကိုက အမအတွက် ဖြစ်လာတာတဲ့လေ။ အံ့သြမိပါရဲ့။ ကျန်တဲ့အသေးအမွှားတွေတော့ မပြောတော့ပါဘူး။

အဲ ခုတစ်ခါကတော့ ချစ်သူများနေ့မှာ (ဦးပိုင်) 547 Trading က ပြုလုပ်တဲ့ ၁၄ ရက် ၂ လ ၂၀၁၁ ခုနှစ် ချစ်သူများနေ့ ဈေးရောင်းပွဲတော်မှာ ကံစမ်းမဲလက်မှတ်များ ရောင်းချပါတယ်။ ရုံးက အစ်မတစ်ယောက်က ဝယ်လာပြီး ပြောတယ် ကားရရင် ဘယ်သွားမယ်တို့ ဘာတို့ပြောတော့ မကြီး အဲဒါ ဘာလဲလို့မေးတော့ ကံစမ်းမဲ တစ်ထောင်နဲ့ ဝယ်လာတာတဲ့။ ဘယ်ကဝယ်လာတာလဲဆိုတော့ စထရယ်ဟိုတယ်ရှေ့မှာ ရောင်းနေတာပြောတော့ ရုံးက အန်တီတွေကလည်း မုန့်စားသလောက်ပဲရှိတယ် ကံစမ်းမယ်ဆိုပြီး အလုပ်က မောင်လေးတစ်ယောက်ကို သွားဝယ်ပေးဖို့ပြောတော့ မနောလည်း အင်တာနက် ၂ နာရီစာဖိုးတော့ ရှိမှာပဲ မှာလိုက်ဦးမယ်ဆိုပြီး ဝယ်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီမောင်လေးပြန်လာတော့ ၁၀ ရက်နေ့က ဝယ်ခိုင်းတာ ဆိုတော့ ၁၄ ရက်နေ့ နေ့လည် ၁၂ နာရီ မျှော်စင်ကျွန်းမှာ မဲဖောက်မယ်လို့ပြောတယ် ဆုပေါက်တဲ့သူတွေကို စထရယ်ဟိုတယ်မှာ စာရွက်နဲ့ကပ်ပေးထားမယ်ပြောလိုက်တယ်လို့ပြောပါတယ်။ ဝယ်လာတဲ့ နံပါတ်က ဟိုအန်တီနှစ်ယောက်က ၄၅၅၊ ၄၅၆ ဖြစ်ပြီး မနော နံပါတ်က ၄၅၇ ဖြစ်ပါတယ်။ ၁၄ ရက်နေ့ ရောက်တော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် နောက်ကြပါတယ်။ မနောကတော့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ ၄နဲ့ ၅ ပေါင်းရင် ၉ နဝင်းလို့ နောက်က လပ်ကီး ၇ လို့ အားလုံးပေါင်းရင် လပ်ကီး ၇ နံပါတ်လို့ ပြောလိုက်မိပါသေးတယ်။ ဖုန်းလာမယ် ကားရမယ်တို့ဘာတို့ ပြောနေကြတာ တစ်နေကုန်သွားတော့ လူတွေ ဒီလောက်များတာ တို့တွေ ဗလာမဲထဲ ပါပြီနဲ့တူတယ်လို့ ပြောကြပြီး ၁၅ ရက်နေ့ရောက်တော့ မေ့မေ့ပျောက်ပျောက်ပါပဲ။ နေ့လည် ကော်ဖီသောက်ချိန်ပြီးတော့ ၃ ခွဲလောက် အစ်မ ဖုန်းလာနေတယ်ပြောလို့ သူငယ်ချင်းဆီက ဖြစ်မယ်ပြောပြီး ကိုင်လိုက်တော့ စထရယ်ဟိုတယ်က ဆက်တာပါ ကံစမ်းမဲ နံပါတ် ၀၄၅၇ ပေါက်ပါတယ် မနက်ဖြန် ၁၁ နာရီကို စထရယ်ဟိုတယ်ကို လာပေးပါလို့ ပြောပြီး ဘာပစ္စည်းပေါက်တာလည်း မေးလို့မရခဲ့ဘူး။ ရုံးကလူတွေကတော့ တစ်ရုံးလုံးမှာ နင်ပေါက်တာဆိုတော့ အတော်ကံကောင်းတယ်တဲ့။ ဒါနဲ့ မနောလည်း အိမ်ပြန်ရောက်တော့ တစ်ထောင်နဲ့ ဝယ်ထားတဲ့လက်မှတ်က ကံစမ်းမဲပေါက်တယ်ပြောလိုက်တော့ အိမ်က ကားရပါဆိုပြီး ပြောကြတယ်။ မနောစိတ်ကတော့ ဘာပဲရရ အရမ်းကြီးလည်း ဘာလိုချင်တယ်ဆိုတာ စိတ်မှာ မဖြစ်မိဘူး။ တစ်ထောင်နဲ့ထိုးထားတာ ဘာရရ တန်ပါတယ်လို့ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ ၁၆ ရက်နေ့ရောက်တော့ အလုပ်က အဘနဲ့ ဦးလေးတစ်ယောက်က လိုက်ပေးပါတယ်။ ဟိုရောက်တော့ ခုမှ ဦးပိုင်မှာ သွားထုတ်နေတုန်းတဲ့ ခဏတော့စောင့်ရမယ် ဘာရတယ်ဆိုတာလည်း သူတို့လည်းမသိဘူးတဲ့။ ဒါနဲ့ ကြာနေမှာစိုးလို့ ပြန်လာပြီး ထမင်းစားပြီးချိန်ကို ရုံးက အဘကို မလိုက်ခိုင်းတော့ပဲ ဦးလေးက သူ လိုက်ခဲ့မယ်ပြောပြီး သွားကြတယ်။ ဟိုတယ်ရောက်တော့ ဝန်ထမ်းတွေကလည်း ဘာပေါက်တာလဲတဲ့ သူတို့လည်းသိချင်တယ်ပေါ့ မနောက ပြန်ပြောလိုက်တယ်။ ပေါက်မဲနံပါတ်တွေနဲ့ သတင်းစာမှာ ပစ္စည်းစာရင်းတွေပါတယ် ကြည့်လိုက်ပါလို့ ပြောလိုက်တယ်။ ခဏပြန်လာတော့ သတင်းစာရောက်တော့ ကိုယ်က ဘာပေါက်တယ်ဆိုတာ သိပြီးနေပြီ စတီးအိုး ၁၀ လုံး ပေါက်တာဆိုတော့ သိပ်တော့ မကြီးလောက်ဘူးပေါ့။ ဒါနဲ့ ဟိုတယ်ရောက်တော့ မန်နေဂျာက နာမည်နဲ့နံပတ်ပဲပြောရသေးတယ် အထူးဆု လာထုတ်တာပဲတဲ့ သူက ပြောတယ် မနောကတော့ ရောက်တော့ ပစ္စည်းတွေက ပလတ်စတစ်ချိုင့်တွေကော မြင်တော့ ဒီလိုပုံစံပဲပေါ့။ နောက်လည်းကျရော အလားလား စတီးအိုး ၁၀ လုံးထည့်ထားတဲ့ စက္ကူဗူးကြီးက နည်းတာ မဟုတ်ဘူး။ အထူးဆုတဲ့လေ။ လုံခြုံရေးကို သယ်ခိုင်းတော့ တစ်ယောက်ထဲမနိုင်လို့ နှစ်ယောက်ဝိုင်းမရတယ်။ ဒါနဲ့ ရုံးကို ကားငှားပြီးပြန်၊ ညနေ အလုပ်ဆင်းတော့ အိမ်ကို ကားငှားပြန်ခဲ့ရတာပေါ့။ ရုံးက အန်တီတွေကတော့ ပြောတယ် အဲဒါ မနော ကံကြောင့် ရတာတဲ့။ ရှေးဘဝက ကုသိုလ်ကြောင့်တဲ့ မနောလည်း ဘာကြောင့်ဆိုတာ မသိတော့ပါဘူးရှင်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မဲပေါက်တော့လည်း အလုပ်က လူတွေကို မုန့်ဝယ်ကျွေးပြီး ဒါနလုပ်ဖြစ်သွားတာပေါ့နော်။ ချစ်သူများနေ့ရဲ့ အမှတ်တရပဲ ဖြစ်ပါတော့တယ်။ ချစ်သူရှိမှ ပျော်ရွှင်ရတာမဟုတ်ပါဘူး။ တစ်ယောက်ထဲလည်း နေတတ်ရင် ကျေနပ်စရာပါလို့ ဒီနေရာကနေ ပြောလိုက်ပါရစေရှင်……………………..


အကြား အမြင် လောက




 အမြင် ….
ကြည်လင်တာလည်း ရှိ
မပီပြင်တာလည်း ရှိ
အကြား….
မှားတာလည်းရှိ
မှန်တာလည်း ရှိ
အပြော….
ချောတာလည်း ရှိ
လောတာလည်း ရှိ
မျက်စိ နား ပါးစပ်
အစပ်အဟပ်တည့်ဘို့ဆိုတာ
ဖတ်မှတ်လေ့လာ
သေချာသုံးသပ်
ပိုင်းဖြတ်တဲ့ ဦးနှောက်ဉာဏ်
မှန်ကန်စွာ အသုံးချ
လူ့လောကအတွက်
ခရီးဆက်ကြမယ် လေ ……………
မနောဖြူလေး

ဖြတ်သန်းမှုကာလ


√ 23+ Arti Emoticon Whatsapp, Jangan Salah Arti Haha!

ထောင့်ကိုးရာမျိုး
ခုနစ်ဆယ့်ရှစ်၊ တည်ရှိမိုးနှောင်း
လမြတ်ဝါဆို၊ လပြည့်ကျော်တွင်
လဆန်းတစ်ရက်
နေ့ဝယ်ကြာသပတေး၊ တစ်မနက်တွင်
သံသရာတစ်ကြော
လောကကြီးတွင်း
ဖြစ်တည်လာခဲ့
အကျွန်ုပ်သည်
လူ့ဘုံခန်းဝါ
သုခဒုက္ခ အဖုံဖုံကြား
လူမှန်းသိစ
အရွယ်ကပင်၊ မာနဝင်ကာ
တငါငါနှင့် စားကာသောက်ကာ
ပျော်ပါးကာလျှင်၊ သာယာချိုမြ
ကိုယ့်ဘဝကို ပြည့်ဝစုံလင်
အဟုတ်ထင်ခဲ့…
အရွယ်ရောက်လတ်
ဘဝရုန်းကန်
လူ့လောကထဲဝင်ကာမျှ
ကျဆင်းစိတ်ဓာတ်
အဖန်ဖန်တင်းရင်း
ဘဝအမောတွေ ပြေခဲ့ရ
နှစ် လ ရာသီ
အလီလီပြောင်းရင်း
မသေသေးသရွေ့
ဆက်လက်ဆောင်ရွက်
လမ်းမှန်ကိုလျှောက်
အောင်မြင်မှုကို ရှေးရှုနေရင်း
တက်လှမ်းလာမည့်
အနာဂတ်ခရီး
မျှော်မှန်းရင်း
အကျွနု်ပ်သည်
အောင်မြင်မှု ပန်းတိုင်ဆီသို့……

မနောဖြူလေး

စိတ်အချမ်းသာဆုံးလူတွေ ဟုတ်ရဲ့လား


How to be successful in your career – The Rutgers iJOBS Blog

လူတိုင်းဟာ စိတ်ချမ်းသာမှု့ရှာနေကြတာ။ ဘယ်လိုနည်းနဲ့များ စိတ်ချမ်းသာမှု့ကို ရမယ် ထင်နေကြသလဲ။
များသောအားဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်အသိုင်းအဝိုင်းက ကိုယ့်ခေါင်းထဲထည့်ပေးတဲ့ အယူအဆဖြစ်တဲ့ ” သူများထက်ပိုပြီး အဆင့်အတန်းမြင့်မြင့်နေနိုင်ရင် စိတ်ချမ်းသာမယ်၊ ပိုက်ဆံများများရှိရင် စိတ်ချမ်းသာမယ်၊ ရာထူးတွေအမြင့်ကြီးရှိရင် စိတ်ချမ်းသာမယ် ” လို့ ထင်နေကြတယ်။
ဒီလိုလူတွေဟာ စိတ်အချမ်းသာဆုံးလူတွေ ဟုတ်ရဲ့လားဆိုတာ တကယ်လက်တွေ့ အကဲခတ်ကြည့်စမ်းပါ။ အချို့ကိစ္စတွေမှာ ပစ္စည်းဥစ္စာ၊ ရာထူးအဆင့်အတန်းမြင့်မားတဲ့လူတွေဟာ စိတ်အဆင်းရဲဆုံးလူတွေဖြစ်နေတာ တွေ့ရတယ်။
If I devalue you, I devalue myself.
သူတပါးကိုတန်ဖိုးချလိုက်ရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပါ တန်ဖိုးချရာရောက်တယ်။ သူတစ်ပါးကို မလေးမစား ဆက်ဆံပြီဆိုရင်
ကိုယ့်ကိုကိုယ်လည်း လေးစားလို့မရတော့ဘူး။
အဲဒီလိုသိဖို့ဆိုတာ ကိုယ်စိတ်ကိုသိနိုင်တဲ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုရှိတဲ့သူ၊ သတိ သမာဓိ ဉာဏ်ပညာရှိတဲ့သူမှသာ သိနိုင်ပါတယ်။
သတိ သမာဓိ ဉာဏ်ပညာမရှိတဲ့သူတွေကတော့ ဒေါသနဲ့ ဆက်ဆံမယ်၊ မာနနဲ့ ဆက်ဆံမယ်၊ က္ကုသာမစ္ဆရိယနဲ့ ဆက်ဆံမယ်၊ လောဘနဲ့ ဆက်ဆံမယ်၊
အဲဒီလို လောဘ၊ ဒေါသ၊ မာန၊ က္ကုသာမစ္ဆရိယ အားကြီးနေလို့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထိခိုက်နေတာတောင်မှ မသိတော့ဘူး။
ဒါကြောင့် လောကကြီးကို ကောင်းစေချင်တယ် ဆိုရင် သတိနဲ့နေတဲ့လေ့အကျင့်လုပ်ပါ။ သတိနဲ့နေလာရင် ကိုကိုယ်ကို အများကြီးသိလာလိမ့်မယ်။
ကိုယ်စိတ်ကို အများကြီးသိလာမှသာ သူတစ်ပါးစိတ်ထဲဘယ်လိုခံစားရတယ်တိုတာ နဲ့နဲ့သိလာပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီလိုလူမှသာ ကိုယ့်အကျိုးရော၊ အများအကျိုးရော မထိခိုက်အောင်လုပ်နိုင်တယ်။ ဒါအပြင် ကိုယ့်အကျိုးရော၊ အများအကျိုးရော ကြီးကြီးမားမားဖြစ်ပေါ်လာအောင် အကျိုးကိုဆောင်ရွက်နိုင်တယ်။ ဒါ့ကြောင့် အများအကျိုးကို ဆောင်ရွက်ချင်တဲ့လူဆိုရင် သတိ၊ သမာဓိ၊ ဉာဏ်ပညာရှိဖို့ လိုတယ်။
When you are peaceful, happy, joious and doing what you love to do, you are successful.
သင်ဟာ ငြိမ်းချမ်းနေတယ်၊ ပျော်ရွှင်နေတယ်၊ ကြည်လင်ရွှင်လန်းနေတယ်၊ ကိုယ်ချစ်တဲ့ အလုပ်ကိုလုပ်နေတယ်ဆိုရင် သင်ဟာ အောင်မြင်နေတဲ့သူပါ။
ဘယ်လိုလူကို အောင်မြင်တဲ့လူလို့ ပြောမလဲ။ ပိုက်ဆံချမ်းသာတဲ့လူလား၊ ရာထူးတွေအကြီးကြီး ရနေတဲ့လူလား။ ဒါတွေ မဟုတ်ဘူး။ ငြိမ်းချမ်းတဲ့လူ၊ ပျော်ရွှင်တဲ့လူ၊ ကြည်လင်ရွှင်လန်းတဲ့လူ၊ ကိုယ်ချစ်တဲ့ အလုပ်ကိုလုပ်နေတဲ့လူဟာ ဘဝမှာ အောင်မြင်တဲ့လူဖြစ်တယ်။
There is no true success without peace of mind.
စိတ်အေးချမ်းမှု မရှိဘဲနဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အောင်မြင်မှုဆိုတာ မရှိပါဘူး။
ကိုယ့်ရဲ့အောင်မြင်မှုကို ဘာနဲ့တိုင်းတာမလဲ။ စိတ်ထဲမှာ အေးချမ်းမှုရမှ ကိုယ့်ဘဝဟာ အောင်မြင်မှုရတာပါ။
အေးချမ်းမှုဆိုတာ ဘာလဲ။ ရိုးသားမှုမရှိဘဲနဲ့ အေးချမ်းမှုဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ရိုးသားမှ အထိုက်လျှောက် အေးချမ်းတယ်။
တည်ငြိမ်မှုမရှိဘဲနဲ့ တကယ်အေးချမ်းမှု အစစ်အမှန်ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဘဝကို အေးအေးချမ်းချမ်း နေသွားမှာလား။
အပြစ်တွေ၊ နောင်တတွေ၊ ပူပန်မှုတွေ၊ ကိုယ် မရိုးသားတာတွေ၊ ကိုယ်မရိုးသားမှန်းကို သူများသိနေတာကို မရမကဖုံးပြီးတော့ ပူလောင်နေတဲ့စိတ်ကြီးနဲ့ နေသွားမှာလား။

A successful man possesses a great spiritual understanding.

အောင်မြင်တဲ့သူမှာ ကြီးမားတဲ့၊ လေးနက်တဲ့ အသိဉာဏ်ရှိတယ်။

လေးနက်တဲ့၊ မြင့်မြတ်တဲံ့၊ မှန်ကန်တဲ့အသိဉာဏ် ရှိမှသာ အဲဒီလူကိုဘဝမှာ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်တဲ့သူလို့ ပြောလို့ရတယ်။
တကယ်အောင်မြင်တဲ့သူဟာ သူမှာ တကယ်လေးနက်တဲ့၊ မြင့်မြတ်တဲံ့အသိဉာဏ် ရှိတယ်၊ စိတ်ထားရှိတယ်။
(ဆရာတော် ဦးဇောတိက) ရဲ့ ရေးသားချက်လေးကို ကိုးကား ထည့်သွင်းထားပါတယ်။

ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းႏွင့္ ကၽြန္မအျမင္

ဂလိုဘယ္လုိက္ေဇးရွင္းႏွင့္ယွဥ္ျပီး ေခတ္မီတိုးတက္ေနတဲ့ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးေခတ္ၾကီးလို႔ တျဖည္းျဖည္းေျပာလို႔ရလာတဲ့ အေနအထားျဖစ္ထြန္းေပၚေပါက္ေသာ ေခတ္နဲ႔ အံ၀င္ခြင္က်ျဖစ္လာေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ မ်က္စိေရွ႕မွာ စူပါမားကတ္ၾကီးေတြ၊ ကုန္တိုက္ၾကီးေတြ၊ ေရွာပင္းေမာေတြစတဲ့ တိုက္တာ အေဆာက္အအံုၾကီးေတြလည္း တိုးတက္မ်ားျပားလာေနသည္ မဟုတ္ပါလား။ ေဟာ ေနာက္တစ္ခ်က္က ျမိဳ႕ထဲ တိုက္ေဟာင္းေတြျဖိဳ၊ တိုက္သစ္ေတြေဆာက္ ၾကိဳတင္ေလလံေစ်းေတြနဲ႔ ေရာင္းခ်၊ စီးပြားေရးသမားေတြက ေနရာေကာင္းေကာင္း သူ႔ထက္ငါ အလုအယက္၀ယ္ယူ၊ ဆိုင္ခန္းေတြေဆာက္နဲ႔ ေနရာတိုင္းမွာလည္း အေရာင္းစင္တာၾကီးေတြ ျဖစ္လို႔ေနပါျပီ။ ဒါေတြပဲလားဆိုေတာ့ ဆက္ၾကည့္ပါဦး။ ရပ္ကြက္ေတြမွာဆိုရင္လည္း လူေနတိုက္ခန္းေျမညီထပ္ေတြ၊ အိမ္ေရွ႕အဖီေတြဆိုရင္လည္း စတိုးဆိုင္ေတြကေနျပီး အနည္းဆံုး စံုစီနဖာဆိုင္ကေလးေတြ အဆံုး အစီအရီေရာင္းေနၾကတာလည္း မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ပါပဲ။ ေနာက္ပလက္ေဖာင္းေတြ လမ္းၾကိဳလမ္းၾကားေတြမွာလည္း ေစ်းဆိုင္၊ ပန္းျခံကားဂိတ္ေတြမွာလည္း ေစ်းဆိုင္ေတြနဲ႔ျပည့္လို႔။ ဒါေၾကာင့္ေျပာတာ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းဆိုတာ စီးပြားေရးေခတ္လို႔၊ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ နည္းပညာေခတ္လို႔ ေျပာေနၾကျပန္ေရာ။
လမ္းေလွ်ာက္ရင္ေတာင္ မ်က္စိမွိတ္ မေလွ်ာက္မိေစနဲ႔ တစ္ခုခုနဲ႔တိုက္မိလို႔ မ်က္စိဖြင့္ၾကည့္ရင္ေတာင္ အဲဒါေစ်းေရာင္းတဲ့ဆိုင္ျဖစ္ေနပါေရာလား။

ဒါေတာင္ လမ္းေဘးေရာင္းတာေနာ္ တိုက္မိလို႔ျပန္ျပီး ေကာက္ေပးတာေတာင္ ေစ်းသည္က ရွစ္ေခါက္ခ်ဳိးရုပ္နဲ႔ ထသတ္မလားမွတ္ရ။ အင္း
ဒါေတာင္ ေခါင္းရြက္နဲ႔ လည္ပင္းဆဲြျပီး တိုက္ၾကိဳတိုက္ၾကား၊ မီးရထား၊ သေဘၤာေပၚေတြမွာပါ ေစ်းသည္ေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ေပါမ်ားေနသလဲဆိုတာ ေျပးမၾကည့္နဲ႔ေတြးၾကည့္တာနဲ႔တင္ သိႏုိင္တယ္။
ကၽြန္မ ေျပာခ်င္တာက အဲဒါ မဟုတ္ေသးဘူး။ ေခတ္နဲ႔အညီ ေရာင္းသူရွိသလို ၀ယ္သူရွိတာလည္း မဆန္းပါဘူး။ အဲ အလုပ္ရံုရွိသလို အလုပ္ရွင္ဆိုတာလည္း ရွိေနျပန္တယ္။ ဒီေတာ့ အလုပ္ရွိရင္ အလုပ္သမားဆိုတာကေရာ ဘယ္နားထားမလဲ။ နည္းပညာေခတ္ေရာက္လာျပီလို႔ ဆိုၾကေပမယ့္ အလုပ္သမားဆိုတဲ့ လူတန္းစားကိုေတာ့ ေမ့ေလ်ာ့ေနတတ္ၾကတာ ေနရာတိုင္းမွာလို႔ပဲ ဆိုရပါလိမ့္မယ္။ ဒီေတာ့ ၀ယ္သူနဲ႔ ေရာင္းသူၾကားမွာ ေပါင္းကူးေပးတာကေတာ့ အလုပ္သမားေတြရဲ႕ မရွိမျဖစ္ စြမ္းအားေတြလို႔ ေျပာရင္ ပိုမွန္ေနမလား မသိဘူး။ ဒါေၾကာင့္လည္း ကမၻာႏုိင္ငံတိုင္းမွာ အလုပ္ရွင္နဲ႔ စားသံုးသူေတြရွိေနသေရြ႕ အလုပ္သမားဆိုတာလည္း ရွိေနဦးမွာမို႔ အလုပ္သမားဥပေဒေတြ သတ္မွတ္ျပီး အလုပ္သမားေတြကို ကာကြယ္ေပးခဲ့ၾကတာ ရာစုႏွစ္ေတြပါ မနည္းေတာ့ဘူးထင္ပါတယ္။ အဲသည္လို အကာအကြယ္ေပးေနတဲ့ၾကားမွာေတာင္ အလုပ္ရွင္ဘက္က ၀ိသမေလာဘေတြတက္ျပီး အလုပ္သမားအေပၚ ေမာက္မာအႏိုင္အက်င့္တာတို႔၊ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲျပီး လုပ္အား၊ အခ်ိန္ ညစ္ယူတာတို႔ေနာက္ အလုပ္ကေန မလိုခ်င္တဲ့ အလုပ္သမားေတြကို တရား၀င္ထုတ္ရင္ အလုပ္သမားဥပေဒအရ သံုးလစာေပးရမွာျမင္ျပီး အလိုလိုထြက္သြားေအာင္ နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ စိတ္ဓာတ္က်ဆင္းေအာင္၊ စတဲ့နည္းလမ္းေတြနဲ႔ တင္းၾကပ္မႈေတြ လုပ္လာတာတို႔ ျဖစ္လာၾကတာေတြ၊ အလုပ္သမားကို ခိုင္းတာနဲ႔ ေပးတာမညီမွ်တို႔ ဆူပူမႈေတြ ျဖစ္လာၾကတာ ႏုိင္ငံတကာသတင္းေတြမွာ ျမင္ေတြ႕ဖူးၾကမွာပါ။ ေနာက္တစ္ခ်က္ ဆိုးတာကေတာ့ အလုပ္သမား အခ်င္းခ်င္း တန္းတူမဆက္ဆံပဲ ကိုယ္ၾကည္ရင္ၾကည္သလို အျမင္တည့္ရင္ တည့္သလို စည္းကမ္းေဖာက္ဖ်က္ေနရင္လည္း အေရးမယူ၊ ဒီတုိင္းပစားေပးျပီး ကိုယ္အျမင္မၾကည္လင္တဲ့သူဆို ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈေတြကလည္း အလြန္မွ ေသးသိမ္ညံ့ဖ်င္းရာေရာက္တယ္ဆိုတာ မေတြးမိၾကသလို လူဖ်င္း၊ လူပိန္းေတြသာလုပ္တဲ့ အလုပ္ဆိုတာ မသိနားမလည္းၾကတဲ့ လုပ္ငန္းရွင္ေတြကလည္း တိုးတက္လာတဲ့ေခတ္နဲ႔အညီ ဒုနဲ႔ေဒး ေတာင္လိုရာလိုပံုလာေနၾကပါကလား။
လူသတၱ၀ါမွန္သမွ်ရဲ႕ ရုပ္ကို နာမ္က ဦးေဆာင္ေနတာဆိုျပီး ျမတ္ဘုရားေဟာၾကားထားတာျဖစ္လို႔ လူအမ်ဳိးမ်ဳိး စိတ္အေထြေထြ စကားလိုပဲ စီးပြားေရးေလာကက လူမႈဆက္ဆံေရးေတြမွာလည္း အလုပ္ရွင္နဲ႔ အလုပ္သမား သူ႔စည္းကိုယ့္စည္း ေစာင့္ထိန္းျပီး သဟဇတျဖစ္ေအာင္ မက်င့္ၾကံႏုိင္ၾကရင္ေတာ့ ျပႆနာဆိုေတာ့ ရွိေနဦးမွာ မလဲြပါဘူး။ အဲသည္လို သူ႔စည္းကိုယ့္စည္း ေစာင့္ထိန္းၾကရင္းက တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ ယုံၾကည္မႈရွိလာၾကျပီဆိုရင္ေတာ့ အလုပ္ရွင္နဲ႔ အလုပ္သမား တစ္သားတည္း ျဖစ္သြားတဲ့အထိ ေမတၱာ၊ ေစတနာ၊
သံေယာဇဥ္ေတြ ကူးလူးဆက္ႏြယ္သြားၾကမယ္လို႔ ကၽြန္မ ျမင္မိပါတယ္။ ဒါမွလည္း ကိုယ့္လုပ္ငန္းဟာ စီးပြားေရးေလာကမွာ တစ္ရွိန္ထိုး ေအာင္ျမင္ၾကီးထြားတဲ့လုပ္ငန္းျဖစ္မွာ အမွန္ပါပဲ။
ကုမၸဏီတစ္ခုရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈဟာ ယင္းကုမၸဏီ၀န္ထမ္းမ်ားရဲ႕ ကုမၸဏီလုပ္ငန္းကို တက္ညီလက္ညီ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ကိုင္မႈအေပၚမွာ တည္ပါတယ္။ ၀န္ထမ္းမ်ားဖို႔ထက္ အရည္အခ်င္းရွိတဲ့ ၀န္ထမ္းနည္းနည္းနဲ႔ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ေအာင္ ဖန္တီးႏုိင္ရပါမယ္။
ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ မိမိရဲ႕၀န္ထမ္းေတြ အလုပ္မွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ခြန္နဲ႔အားနဲ႔ လုပ္ကိုင္ဖို႔ တြန္းအားေပးရမယ္။ သူတို႔နဲ႔ စကားေျပာတဲ့အခါ ေျပာရမယ္၊ ေဆြးေႏြးတဲ့အခါ ေဆြးေႏြးရမယ္။ သူတို႔ေျပာခ်င္တာေတြ ေျပာပါေစ။ နားေထာင္ေပးပါ။ ဒီလို နားေထာင္ျခင္းျဖင့္ လုပ္ငန္းႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး သင္မသိတာေတြ သိလာလိမ့္မယ္။ ဒုတိယအေရးၾကီးဆံုးအခ်က္က သူတို႔ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ကို သင္ သိေနရမယ္။ျဖည့္ဆည္းေပးႏုိင္စြမ္းရွိေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ကုမၸဏီၾကီး ေအာင္ျမင္တိုးတက္မႈရွိေနမည္မွာ ေျမၾကီးလက္ခက္မလဲြပါဘူး။

သည္ေတာ့ အလုပ္ရွင္နဲ႔ အလုပ္သမား တစ္ဖက္နဲ႔ တစ္ဖက္ နားလည္မႈေတြနဲ႔ က်ီးဘုတ္ရိုေသ၊ ဘုတ္က်ီးရိုေသရွိေနၾကသေရြ႕။ ပဋိပကၡဆိုတာ ရွိလာေတာ့မွာ မဟုတ္ဘဲ။ အလုပ္သမားေတြကလည္း ကိုယ့္အလုပ္သဖြယ္ လုပ္ငန္းတိုးတက္ ေအာင္ျမင္ေအာင္ အေတြးအေခၚ အသစ္ေတြနဲ႔ ၾကိဳးစား ေဆာင္ရြက္သြားၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေစ်းကြက္လည္ပတ္မႈ ေခ်ာေမြ႕လာတာနဲ႔အမွ် ႀကီးပြားတိုးတက္ျခင္းဆိုတာလည္း ေနာက္က ကပ္ပါလာမွာ မလဲြဘူး ထင္ပါတယ္။ အဲသည္လို အလုပ္ရွင္နဲ႔ အလုပ္သမားတစ္သားတည္း ျဖစ္လာၾကတာနဲ႔အတူ စားသုံးသူေတြအေနနဲ႔ကလည္း အဆင္ေျပ ေခ်ာေမြ႕လာၾကမွာ ျဖစ္တာေၾကာင့္ ေလာကပါလတရားေတြ ျပန္႔ႏွံ႔ျပီး ေစ်းကြက္ပန္းခင္းၾကီး အစဥ္ထာ၀ရ ရွင္သန္လွပေနမွာကေတာ့ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းေခတ္ၾကီးလို႔
ေျပာစရာမလိုေလာက္ေတာ့ဘူးလို႔ ကၽြန္မ ျမင္ေယာင္ေနမိပါေတာ့တယ္။
(မွတ္ခ်က္။ ။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ျမင္ၾကည့္ျခင္း။)

အခ်စ္ကို ခဲြျခမ္းစိတ္ျဖာၾကည့္မိျခင္း

အခ်စ္ဆိုတာ လူငယ္လည္း လူငယ္အေတြး၊ လူႀကီးလည္း လူႀကီးအေတြး ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ ရွိၾကမွာပါ။ တစ္ေယာက္တစ္မ်ဳိးေပါ့ေလ။
အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္ကစျဖစ္တာလဲ။ အရင္ဆံုး စဥ္းစားဖို႔ လိုလာၿပီေနာ္။ လွတာကိုလား။ ေခ်ာတာကိုလား။ ဒါမွ မဟုတ္ အေျပာေကာင္းတာကိုဆိုလိုတာလား။ အဲဒီမွာ စကားပံုတစ္ခုကို စဥ္းစားမိတယ္။
“Love in the heart is better than honey in the mouth”
ႏွလံုးသားထဲက အခ်စ္ဟာ ပါးစပ္ဖ်ားက ပ်ားရည္ထက္ ခ်ဳိပါတယ္တဲ့။ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ ကၽြန္မလည္း မသိဘူး။
ကၽြန္မ ခံယူမိထားတာကေတာ့ လူတစ္ေယာက္မွာ It is needed to love and be loved. အခ်စ္ခံရဖို႔နဲ႔ ခ်စ္ဖို႔ဆိုတာ လူတိုင္းမွာ လိုအပ္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။
အဲ တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္ေနာ္ “And remember, the surest way to win love is to give love.” သိထားဖို႔က ေမတၱာကိုရဖို႔ အေသခ်ာဆံုးလမ္းဟာ ေမတၱာကို ေပးဖို႔ပါပဲ။
အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္အရာမွ မေကာင္းဘူးလို႔လည္း ထင္တယ္။ ပူေလာင္တယ္။ အခ်စ္ဆိုတာထက္ ေမတၱာထားတတ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
အဲ အခ်စ္ဆိုတာ အခ်စ္တစ္ခုထဲနဲ႔လည္း အခ်စ္ဆိုတာ ျဖစ္မလာတတ္ပါဘူး။ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ေမတၱာထားႏုိင္ဖို႔ရယ္ နားလည္မႈရယ္ သစၥာရွိဖို႔ရယ္ ဒါေတြ အားလံုးေပါင္းစပ္မွသာ အခ်စ္ဆိုတာ ျဖစ္လာမယ္လို႔ ကၽြန္မ ျမင္မိပါတယ္။
ခု လူေတြဟာ ဘယ္အရာမွ တန္ဖိုးမထားတတ္ၾကတာကို ျမင္ေတြ႕ေနရတာ ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ အြန္လိုင္းတက္ေနၾကတဲ့သူေတြရဲ႕ ထံုးစံတစ္ခုေပါ့။ လြယ္လြယ္ေတြ႕၊ လြယ္လြယ္ေျပာ၊ လြယ္လြယ္ကဲြနဲ႔ သူတို႔က်ေတာ့ လြယ္လုိက္ၾကတာေနာ္။ ဒါကို အခ်စ္လို႔ ေခၚတာလား။ ဒီတစ္ဦးကို ေျပာၾကည့္မယ္။ မရရင္ ေနာက္တစ္ေယာက္ေျပာမယ္။ ဒါေတြဟာ အခ်စ္စစ္လို႔ ေျပာလို႔ရမလား။
မဟာတၳမဂႏၶီ ေျပာခဲ့တာကေတာ့
“where there is love, there is life. Hatred leads to destruction. အခ်စ္ရွိလွ်င္ ဘ၀ရွိ၍ အမုန္းတရားသည္ ပ်က္စီးျခင္းကုို ဦးတည္သည္တဲ့။
ကၽြန္မျမင္မိတာကေတာ့ “lowe is a fervent fire” အခ်စ္ဆိုတာ ျပင္းထန္တဲ့ မီးေတာက္မီးလွ်ံပဲ။
ေလာကမွ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ လိုခ်င္တာနဲ႔ ေပးဆပ္တာ ထပ္တူက်မွသာ အခ်စ္ဆိုတာ ျဖစ္ေပၚလာရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္။
အခ်စ္ဆိုတာ ဘဏ္တိုက္မွာ သြင္းထားတဲ့ ေငြေၾကးလို မဟုတ္ပါဘူး။ လိုတဲ့အခါ ထုတ္ခ်င္တိုင္း ထုတ္လို႔မရပါဘူး။
သူ ေပးႏုိင္ျပီး ကိုယ္မေပးႏုိင္တဲ့အခါ တစ္ဖက္သားအတြက္ စိတ္မေကာင္း႐ံုက လဲြလို႔ မတတ္ႏိုင္တဲ့အရာတစ္ခုပါပဲ။
ကၽြန္မကေတာ့ မခ်စ္ရဲဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သံေယာဇဥ္အရမ္းႀကီးတတ္လို႔ပဲ။ သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ့အရာဟာလည္း ျဖတ္ႏုိင္တဲ့သူေတြအတြက္ ေအးခ်မ္းေပမယ့္ မျဖတ္ႏုိင္တဲ့သူေတြက်ေတာ့ အျမဲပူေလာင္ေနတာပဲေလ။
ကၽြန္မကေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ ရယူျခင္းရွိသင့္သလို ေပးဆပ္မႈလည္း ထားတတ္ရမယ္။ ဟုတ္တယ္မလား။
အခ်စ္ဆိုတာ ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔လည္း သက္ဆိုင္ေနပါတယ္။ ဒါဟာလည္း မပါမျဖစ္ဘူးေလ။
အင္း မေရးလည္း မေရးတတ္ပါဘူး။ ေရးခ်င္တာေတြလည္း ရွိေသးတယ္။ အခ်စ္အေၾကာင္းကို ေလ့လာၿပီးမွပဲ ဆက္ေရးေတာ့မယ္…. ဟီးဟီး
ကဲ အမွတ္တရ ကၽြန္မရဲ႕ ကဗ်ာလက္ေဆာင္မ်ား
Love အခ်စ္ဆိုသည္မွာ
L…. lake of Sorrow (၀မ္းနည္းပူေဆြးေရအိုင္)
O…. Ocean of Tears (မ်က္ရည္သမုဒၵရာ)
V…. Valley of Death (မရဏေတာင္ၾကား)
E… End of Live (ဘ၀နိဂံုး) ပါတဲ့.
….. ဟုတ္တယ္ဟုတ္… မဟုတ္ ဟုတ္ဟုတ္…. ဟုတ္
ေနာက္တစ္ပုဒ္လက္ေဆာင္
အခ်စ္ဆိုတာ
ဒုကၡရဲ႕နိဒါန္း
ေသာကရဲ႕ျမစ္ဖ်ား
အလြမ္းရဲ႕ဗဟို
အၿပိဳၿပိဳအလဲလဲ
ငိုလို႔မဆံုးတဲ့ ပဲြတစ္ပဲြ.
…. ေပါ့
အခ်စ္ဆိုတာအာပလာ….
ဘ၀ဆိုတာအလွမပါ…
ကဗ်ာေတြမွတင့္တယ္တာ…
အဲဒါနွစ္သက္စရာ….


မေနာျဖဴေလး

Sunday, August 19, 2018

ရင္ေ၀းသစၥာ




အလြမ္းေတြနဲ႔
ပူေလာင္ေနတဲ့ တို႔နံေဘးမွာ
ေလျပည္ေလညင္းက ျမဴးတူးစြာ ခုန္ေပါက္လို႔…
အေမာတေကာ ဆဲြဖြင့္ခံရတဲ့
တို႔ မနက္ခင္းတိုင္းမွာ
လန္းဆန္းတက္ၾကြမႈေတြ က်ကဲြလို႔….
ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့ သက္ျပင္းေတြထဲမွာ
မင္းအရိပ္ေတြ
စာနာမႈ ကင္းမဲ့စြာ ႀကီးစိုးေနလို႔…
တို႔ တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ သံေယာဇဥ္ၿမိဳ႕မွာ
ဒုကၡေပါင္းစံုက
ေရာင္စံုညေတြလို လွပေနလို႔…
မင္းနဲ႔ တို႔ဘ၀
တစ္ေထာင့္တစ္ည ပံုျပင္ ျဖစ္ေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕…
ခ်စ္ဆံုးေရ…
ခရီးတစ္၀က္နဲ႔ သေဘၤာပ်က္ေနတဲ့ တို႔ႏွစ္ေယာက္မွာ
အလြမ္းမုန္တိုင္းေတြနဲ႔
စိတ္ထင္တိုင္း မိတ္ေဆြဖြဲ႕ရံုမွတစ္ပါး
မင္းနဲ႔ တို႔
သစၥာတရားနဲ႔ ခရီးဆက္ၾကမယ္ေနာ္….


မေနာျဖဴေလး

မိသားစုတစ္စု၏ ခရီးရွည္စတင္ျဖတ္သန္းျခင္း

ေန႕စဥ္ေကာင္းမြန္တဲ့ ဘဝကိုျဖတ္သန္းနိုင္ဖို႕ဆိုတာက မိသားစုတစ္စုရဲ႕ အေျခခံပန္းတိုင္ျဖစ္ပါတယ္။ မိဘျဖစ္လာျပီဆိုတာ ခရီးရွည္ၾကီးတစ္ခုကို အစျပဳလိုက္တာပါပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မိသားစုတိုင္းမွာ ရည္မွန္းထားတဲ့ ပန္းတိုင္ေတြ အသီးသီးရွိၾကမွာပါ။ မိဘျဖစ္လာျပီဆိုတာနဲ႔ ခရီးရွည္ၾကီးတစ္ခုကို အစျပဳလိုက္တာပါ။ ဒီ ခရီးကို ကေလးနဲ႕အတူ ခ်ီတက္ၾကရပါေတာ့တယ္။ မိဘျဖစ္ျခင္းကို ခရီးတစ္ခုနဲ႕ ဥပမာေပးျပီးျပီဆိုေတာ့ ကေလးနဲ႕အတူ ဘယ္လို ခရီးဆက္ၾကမလဲဆိုတာ သိမွတ္ထားသမွ် ေရးသားလိုက္ရပါတယ္။ ေမြးကင္းစကေလးေတြဟာ အဆင့္ဆင့္ၾကီးထြားလာမွာ ျဖစ္တာ ေၾကာင့္  အျမဲေထြးပိုက္ထားလို႕ မရနုိင္သလို ဖြံ႕ျဖိဳးစအရြယ္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ခ်ဳပ္တည္းထားလို႔လည္း မရျပန္ဘူး။ စတင္ထိုင္တတ္လာျပီး ေလးဘက္ေထာက္သြားမယ္၊ ေနာက္ လမ္းေလ်ာက္တတ္မယ္၊ ေျပးမယ္ စတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ဖြံ႕ျဖိဳးလာတာနဲ႕အမွ် ဒီခရီးရွည္မွာ ကေလးကလည္း သူ႕လမ္းသူေလ်ာက္နုိင္တဲ့ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္ ပါဝင္လာမွာျဖစ္ပါတယ္။ သမီးေလးက ငယ္ငယ္က တြန္းလွည္းထဲ ထည့္ထားတာမ်ားေတာ့ လမ္းစေလွ်ာက္တတ္လာတဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ ေျခဖ်ားေထာက္ေထာက္ၿပီး သြားေနတဲ့အတြက္ ပံုမွန္လမ္းေလွ်ာက္ဖို႔ ျပန္ ျပန္လုပ္ေနရပါတယ္။

မိဘျဖစ္လာမယ့္ ကၽြန္မတို႔အေနနဲ႕  ကေလးေတြကို ထိထိေရာက္ေရာက္ဘယ္လို ေစာင့္ေရွာက္ၾက မလဲဆိုတာကို  စိတ္ဝင္စားၾကမွာပါ။ လက္ဦးဆရာ မည္ထိုက္စြာ ပုဗၺာစရိယ မိနဲ႕ဘဆိုသလိုပဲ ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပထမဆံုးရွင္သန္ၾကီးျပင္းရတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္က မိဘနွစ္ပါးပါပဲ။ မိဘေတြအေနနဲ႔ ကေလးေတြကို ဘယ္လို     ကေလးမ်ိဳး ျဖစ္ေစခ်င္တာလဲ။ ကေလးတစ္ေယာက္ဟာ လမ္းေပၚမွာ အမႈိက္မပစ္ဖို႕ဆိုတဲ့ စည္းကမ္းကို လိုက္နာဖို႕ဆိုရင္ မိဘကိုယ္တိုင္က အမႈိက္ကို စနစ္တက် စြန္႕ပစ္ျပဖို႕ေတာ့ လိုအပ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က အရင္ဆံုး သရုပ္ေဆာင္ျပဖို႔လည္း မေမ့ပါနဲ႔။ ကၽြန္မသမီးေလးဆိုရင္ ကိုယ္ခၽြတ္လုိက္တဲ့ ဒိုင္ဗာကို ကုိယ္ယူျပီး အမႈိက္ပံုးထဲ ထည့္တတ္ေအာင္ တစ္ခါပဲ ေရွ႔ကလုပ္ျပထားတဲ့အတြက္ သူ႔ဘာသာ ထည့္တဲ့အက်င့္ေလးရေနျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ မလႊတ္ပစ္တဲ့ ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္လည္း ယူျပီး အမႈိက္ပံုးထည့္ ထည့္ေနတဲ့အတြက္ ျပန္သံုးလို႔ရေၾကာင္း သူ နားလည္ေအာင္ ေျပာျပထားေပးပါတယ္။ ေနာက္ ထမင္းစားၿပီး ဖြတဲ့အခါ တံျမက္စည္းလွည္းရမယ္ဆိုတဲ့ အသိေလး သြင္းေပးထားတဲ့အတြက္ အမႈိက္ဖြၿပီးရင္ တံျမက္စည္းနဲ႔ ေဂၚျပား ေျပးယူၿပီးလွည္းေတာ့တာပါပဲ။ ကေလးေတြေရွ႕မွာ ကိုယ္က ဘယ္လိုပံုစံေနျပမွာလဲ။ ဘာေတြကို တန္ဖိုးထားျပၾကမလဲဆိုတာက အေရးၾကီးပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ ကေလးဆိုတာ အတုခိုးတတ္ၾကပါျပီး သင္လြယ္တတ္လြယ္ရွိ ၾကပါတယ္။

သမီး ၅ လ ၆ လသားထဲက ေဘဘီရမ္သမ္ေလးေတြ အျမဲဖြင့္ျပျဖစ္ၿပီး ယခုတိုင္ အိပ္ခ်ိန္ဆိုရင္ ၾကည့္ျပီးမွ အိပ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က သူ႔အတြက္ ျငိမ္ေဆးတစ္ခုဆိုလည္း မမွားပါဘူး။ ေနာက္ဒီထဲမွာပါတဲ့ ဇာတ္ေကာင္ေလးေတြ ဘာေတြလုပ္လဲဆိုတာ လိုက္မွတ္တတ္ေနပါျပီ။ ဒါေၾကာင့္ ျပသတဲ့အခါ ကေလးေတြအတြက္ အသံုး၀င္မယ့္အရာေလးေတြ ျပသရင္ ပိုမိုသင့္ေလ်ာ္ေကာင္း မြန္ပါတယ္။ တခါတေလ မိိဘကေျပာတဲ့ မလုပ္ရဘူးေနာ္ဆိုတဲ့ တားျမစ္မႈကို ကေလးေတြက နားမေထာင္ခ်င္တတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ျပတဲ့ကာတြန္း ဇာတ္ေကာင္ေလးေတြရဲ႕ ေကာင္းတဲ့ အျပဳအမူေလးေတြကုိေတာ့ ကေလးေတြက အတုခိုးတတ္ၾကပါတယ္။ ကေလးေတြကို ေကာင္းတဲ့ အျပဳအမူေတြလုပ္ေဆာင္ခ်င္ေအာင္၊ တန္ဖိုးထားမႈေလးေတြ   မွန္ကန္ေအာင္ ယခုလို ေဘဘီရမ္သမ္ေလးေတြျဖစ္ျဖစ္ ပံုျပင္ေျပာျပတာျဖစ္ျဖစ္ကေန အေတြးေတြ ေပးလို႕ရပါတယ္။ ပံုျပင္ကေတာ့ အျမဲေျပာျပဖို႔ မိဘေတြက အခ်ိန္အားရင္ ေတာ္ရဲ႕၊ အခ်ိန္မအားရင္ေတာ့ ေျပာျပႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။


တခါတရံမွာ ကေလးနဲ႕ မိဘၾကားနားလည္မႈလြဲေနတာေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ မိဘ ကလည္း  စိုးရိမ္လို႕ေအာ္တယ္။ ကေလး ကလည္း ျဖစ္ခ်င္တာလုပ္ရဖို႕ ဇြတ္လုပ္မယ္။ မလုပ္ရရင္ ေအာ္ဟစ္ငိုယိုမယ္။ ဒါက မိဘနဲ႕ ကေလးေတြၾကား အျမဲျဖစ္ေနက် ပံုစံေတြပါ။ ဒီအခါ ကေလးေျပာတာ ေသခ်ာနားေထာင္ေပးျပီး၊ ခြင့္ျပဳနုိင္ရင္ ကေလးကိုခြင့္ျပဳေပးဖို႕လိုသလို၊ ကိုယ္မျဖစ္ေစခ်င္တာကိုလည္း ေသခ်ာ ရွင္းျပေပးဖို႕လိုပါတယ္။ ကေလးေတြရဲ႕ စကားကိုနားေထာင္ျပီး နားလည္ေစတဲ့ စကားလံုးနဲ႕ ေလးေလးနက္နက္ ရွင္းျပမယ္ဆိုရင္ ကေလးေလးေတြက မိဘစကားကို နားေထာင္တတ္လာပါမယ္။ ကေလးတို႕မွတ္ဥာဏ္ေလးနဲ႕လိုက္ဖက္မယ့္ စကားလံုးေလးေတြျဖစ္ဖို႕ေတာ့ လိုအပ္ပါတယ္ေနာ္။ ဒါမွ ေတြးနုိင္သေလာက္ ေၾကာင္းက်ိဳးခိုင္လံုမွာျဖစ္ျပီး ကေလးေတြအတြက္ လိုက္နာဖို႕လညး္ လြယ္ကူလာ နိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခုတမ်ိဳး ေတာ္ၾကာတမ်ိဳး စည္းကမ္းေတြက ကေလးကို ထိန္းေၾကာင္းတဲ့အခါမွာ မထိေရာက္ပါဘူး။ ဥပမာ မနက္မိုးလင္းရင္ မ်က္ႏွာသစ္ရမယ္ မသစ္ခင္မွာ သြားတိုက္ရမယ္ဆိုတာ ကေလး သိထားရပါမယ္။ တစ္ခါတေလ သမီးက ေရခ်ဳိးဖို႔ ေၾကာက္တတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါ သူကစားေနတဲ့ ေဘာလံုးေတြ အရုပ္ေတြနဲ႔ ေရကန္ေလးထဲ အရင္ထည့္ျပီး ေရေလာင္းျပရပါတယ္။ ေနာက္မွ သူ႔ကို ကိုယ္တိုင္ မ်က္ႏွာသစ္ခိုင္း ေရထိခိုင္းရပါတယ္။ ယခုဆိုရင္ ပံုမွန္အားျဖင့္ မနက္မိုးလင္း အိပ္ရာက ႏိုးလာတာနဲ႔ teeth လို႔ ေျပာျပီး သြားတိုက္တဲ့ပံုစံ လုပ္ျပပါတယ္။ သေဘာကေတာ့ သူ မ်က္ႏွာသစ္မယ္ဆိုတဲ့အဓိပၸာယ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သားသားမီးမီးရွိတဲ့ ေမေမေဖေဖမ်ားအတြက္ ခရီးရွည္ႀကီးကို စတင္ျဖတ္သန္းတဲ့အခါ ေတြ႕ၾကံဳရတာေလးေတြကို ေရးသားလုိက္ရျခင္းပင္ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။

မေနာျဖဴေလး