အမည္ေလး တစ္ခု

ပထမဆံုး ေျခလွမ္း

ဆင္ျခင္ သံုးသပ္ၾကည့္ၾကရေအာင္

ခ်မ္းသာေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရပါသလဲ

လြန္ေလျပီးေသာအခါ ဗာရာဏသီျပည္၌ ျဗဟၼဒတ္မင္း မင္းျပဳစဥ္ ဘုရားေလာင္းသည္ အလြန္ခ်မ္းသာေသာ သူေဌးျဖစ္၏။ သူ၏ အသက္ခုနစ္ႏွစ္သားသည္ အလြန္ဉာဏ္ပညာၾကီး၏။ အက်ိဳးရွိေအာင္ လည္း ျပဳတတ္၏။ ထိုသူေဌးသားသည္ တစ္ေန႕ သူ၏ ဖခင္အား   "ဖခင္ --- ခ်မ္းသာေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရပါသလဲ" ဟုေမး၏။
ထိုကဲ့သို႕ ေမးေသာအခါ ဘုရားေလာင္းျဖစ္ေသာဖခင္က သားအား --- " သားေမာင္ --- 

နဂါး ေဒၚဦး ၏ ဘ၀ စာမ်က္ႏွာမ်ား

ဘိုဘုိလန္းစင္

(၁)
က်ေနာ့္စိတ္ထဲတြင္ စြဲက်န္ေနေသာ ေမေမဦး၏ ပုံရိပ္သြင္မွာ ဆရာ ဦးေငြကုိင္ ဆြဲသည့္ ဆီေဆး ကားေလးထဲမွ စပုိ႔ရွပ္ စိမ္းျပာ ေရာင္ဝတ္ ဆံလႈိင္းတြန္႔ အေမာက္ဖြာထားေသာ ၁၉၅၀ ေက်ာ္ ဖက္ရွင္ႏွင့္ ၿပံဳးလဲ့လဲ့အမ်ိဳးသမီး တေယာက္သာ ျဖစ္သည္။

ထုိရုပ္ပုံရွင္ ဘြားႀကီးေတာ္ဟု ေျမးတသုိက္က ေခၚစမွတ္ ျပဳသည့္ အေမဦး ရာျပည့္ခ်ိန္ ေရာက္လာၿပီဆုိေတာ့ အေဘး ဖုိးထင္ ႏွစ္ တရာျပည့္ျပကၡဒိန္အေဟာင္းေလး ေနာက္ေက်ာတြင္ မွတ္ထားခဲ့ေသာ မဦး ၂၇.၄.၁၉၁၀ ေန႔ေမြးဆုိသည့္ မင္နီစာေၾကာင္းေလး ကုိပဲ ျပန္ျမင္မိေတာ့၏။

ရန္ကုန္ၿမိဳ ့ ဆင္းဒဝစ္လမ္းတုိက္ခန္းတြင္ ေတြ႔စဥ္ အန္ကယ္ ထားဝယ္ ဦးသန္းေဆြက“အေမဦးအေၾကာင္း ဘုိဘုိေရးပါလား”ဟု တုိက္တြန္းဖူးေသာ္လည္း တကယ္တမ္းဘာမွ မွတ္မွတ္သားသား ေမးျမန္းမထားလုိက္ရေသာေၾကာင့္ ကေလာင္တုိ႔ဖုိ႔ သတၱိမရွိ လွပါ။ အဘြားရွိစဥ္က သူ႔အစ္မ အေၾကာင္းေျပာဖူးေရးခဲ့သမွ်၊ တခုေသာ ေႏြရာသီ ေမၿမိဳ ့၌ နဂါးဦးထြန္းခြ်န္တူ၊ က်ေနာ့္အဘိုးေလး မႏၲေလးယူနီဗာစီတီေကာလိပ္ သမဂၢ ဥကၠ႒ေဟာင္း ဦးေမာင္ေလးတုိ႔ႏွင့္ ဆုံခုိက္ မွတ္သားခဲ့သမွ်၊ ဟုိဟုိဒီဒီဖတ္မွတ္ဖူးသမွ်ႏွင့္သာ စာဖြဲ႔ရပါမည္။ လက္ဝဲမိသားစုဟု သတ္မွတ္ခံရေသာအမ်ိဳးတသုိက္ၾကားတြင္ တဘာသာထူးေသာ ဘာသာေရးအလွဴအတန္းႏွင့္ နတ္ကနားအေပးသန္ ပဲြႀကိဳက္ေသာ ေရႊမန္းသႀကၤန္၏ ထီးခ်က္ေစာင့္ အေမဦးအေၾကာင္း။

တကယ္တမ္း မေန႔တေန႔ကဟု ထင္ထားခ့ဲသည့္ ေရနန္းသူဇာ နဂါးမယ္ သႀကၤန္မ႑ပ္ေခတ္ မရွိေတာ့သလုိ မႏၲေလးၿမိဳ ့ထဲ ေအာင္ဆန္းလမ္း အာဇာနည္လမ္း စေသာေက်ာက္လမ္းမႀကီးမ်ားေပၚက သႀကၤန္သည္ပင္ ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ပီး က်ဳံးေဘးက ေၾကာ္ျငာေရပက္ပြဲ၊ စတိတ္ရႈိးသႀကၤန္၊ ေတာင္ျပံဳးသႀကၤန္သာ မန္းဟန္ပ်က္လ်က္ က်န္ခဲ့ၿပီပဲ။ သုိ႔ေပသိ ဤႏွစ္တြင္ အေမဦးတူမႏွင့္ ဓားတန္းဦးသန္႔ေျမး သမီးခင္ပြန္းပုိင္ ရီျမင့္ရုပ္ရွင္မွ ရုိက္ေသာ၊ တူ အဥၥလီေမာင္ေမာင္ ဂီတမႉးလုပ္သည့္ “သႀကၤန္မုိး” ရုပ္ရွင္ ေငြ ရတုတုိင္ၿပီဆုိေတာ့လည္း ယူက်ဳေပၚ တြင္ ျပန္ၾကည့္ရင္း ေရွးေခတ္ေကာင္းကုိ လြမ္းၾကရပါသည္။ ေအးခ်မ္းဖြံ႔ၿဖိဳးေနသည့္ တုိင္းျပည္ ႀကီးမွာ“အခါတြင္း ဗုံးေပါက္သတဲ့ အေမရယ္”ဟု ေျပာလွ်င္ မႏၲေလး ေတာင္ေျမာက္ဘက္ပင္ သူပုန္ေအာက္က မလြတ္ေသးခင္ ကတည္းက စၿပီး အႏွစ္ ၄၀ ေလာက္ မ႑ပ္ထုိး အလွျပကားထြက္ကာ သႀကၤန္ခံလာေသာ နဂါးေဒၚဦး ဘာေျပာမည္ကုိ သိခ်င္ လွေတာ့သည္။

ဘွဲ့လား လက်မှတ်တွေလား အတွေ့အကြုံလား

 အများအားဖြင့် ခုနောက်ပိုင်း ဖြစ်နေတာတွေက လုပ်ငန်းခွင်မှာ အငြင်းပွားစရာက ဘွဲ့ရတဲ့သူကို ခန့်မှာလား၊ လက်မှတ်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားသူကို ခန့်မှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အတွေ့အကြုံ ရှိသူတွေကိုပဲ အလုပ်ခန့်မှာ လားဆိုတဲ့ ပြဿနာ တစ်ရပ်ပါပဲ။ အလုပ်ခေါ်တိုင်း ဘွဲ့ရ ဖြစ်ရမည်၊ ဒီပလိုမာ တတ်ရမည်။ ဘာဖြစ်ရမည်ဆိုတဲ့ အသက်အရွယ် ကန့်သတ်ချက်တွေနဲ့မှ မလိုက် ခေါ်တဲ့ ဟာတွေက အလုပ်ရှင်ထက်တောင် ဆရာကျတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရှိနေရပါတယ်။ ယခု လူအတော် များများက ပြောနေကြတယ်။ အလုပ်တွေ ဒီလောက် ခေါ်နေတာ ဘာလို့ အလုပ် လက်မဲ့တွေ ပေါနေတာလဲဆိုတဲ့ စကားတွေ ကြားနေရပါတယ်။ ကဲ ဟုတ်ပါပြီ။ လက်မှတ်တွေက နေရာတိုင်းမှာ တက်ရင် ခုတက် ခုရ ခေတ် ဖြစ်နေပြီ၊ ဒီတော့ လူတိုင်း အထင်မကြီးတော့တာကြောင့် ဘွဲ့ရ ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ထည့်ထားတယ် ဆိုရအောင်ကလည်း ခန့်မယ့် ကုမ္ပဏီက ဘွဲ့နဲ့ သက်ဆိုင်လား ကြည့်ပြန်တော့ ဒါလည်း မဟုတ်ပြန်ပါဘူး။ လက်မှတ် တွေက ပိုက်ဆံရှိတဲ့ သူတိုင်း တက်လို့ ရတဲ့ အရာဆိုပေမယ့် ဘွဲ့ကတော့ ခုနည်းပညာ ခေတ်မှာ တစ်ခုလောက်တော့ ရထားသင့်တဲ့ အထဲမှာ ပါဝင်နေပါတယ်။

               ယခုနောက်ပိုင်း အလုပ်ခေါ်စာတွေတိုင်းမှာ အရာအားလုံး ပြည့်စုံတဲ့သူ ပါရှိလာမယ် ဆိုရင်တော့ အလွန်တရာ ကံကောင်းတဲ့ကုမ္ပဏီ တစ်ခုတော့ ဖြစ်မှာပါပဲ။ ဘာတဲ့ ဘွဲ့ ရ ရမည်။ သက်ဆိုင်ရာ ဒီပလိုမာ အောင်လက်မှတ် ရှိရမည်။ နေပါဦး။ ခေါ်တော့ စာရင်းကိုင် ရိုးရိုး အောက်ခြေအဆင့်၊ တတ်ရမယ့် ပညာတွေက ဘွဲ့ရ၊ ဘွဲ့တောင်မှ ဘီကွမ်း တို့ နောက် ရှိပါသေးတယ်။ LCCI I, II, III အောင်ရမယ့်အပြင် ACCA တောင် Part I တို့ Part II တို့ အောင်ရမယ်၊ ဒါ့အပြင် အင်္ဂလိပ်စာ ကလည်း 4 Skills ကျွမ်းကျင်ပြီး၊ Computer မှာလည်း တော် ရမယ့်အပြင်၊ Software တွေလည်း အသုံးပြုတတ်ရမယ် ဆိုတဲ့ ခေါ်စာတွေ မှိုလို ပေါက်လာတာ တွေ့ရှိရပါတယ်။ ဒီလောက် တတ်နေမှတော့ သူတို့မှာ လစာလေး ၇ သောင်း၊ ၈ သောင်းနဲ့ လာလုပ်ချင် ကြပါတော့မလား ဆိုတာလည်း ထည့်စဉ်းစား သင့်ပါတယ်။ အလုပ်ခေါ်စာတွေမှာတော့ ဘွဲ့ရဖြစ်မည်လို့ ပါနေကျပဲ။ ဘွဲ့ ရလာပြန်တော့မာစတာလားတဲ့ ဖြစ်ပြန်ရော။ အလုပ်ကကွန်ပျူတာ အော်ပရေတာ လောက်။အင်တာဗျူးမှာ မေးလိုက်တာတွေကတော့ မာစတာ ဆက်တက်ဖို့ အဆင့် မှီသလားတို့၊ တစ်ခါတလေ ဘွဲ့လက်မှတ်တွေက ရိုးရိုး လက်မှတ်လောက်တောင် အသုံးမဝင်သလို အငြင်းခံလိုက်ရရင် ဘယ်လောက်များ ခံစားကြရလိမ့်မလဲ။ တချို့ကလည်း ရုပ်ချောမှ ဆိုတာတွေ ထည့်ထားတော့ ရုပ်ရည် မပြေပြစ်တဲ့ သူတွေကပဲ ထမင်းငတ် သေရတော့ မလိုလိုနဲ့။ နောက် ရှိပါသေးတယ်။ ခေါ်တာတွေက သူများနဲ့ မတူအောင် စတန့် ထွင်တာတွေ လည်း တွေ့ရသေးတယ်။ ဘွဲ့မလို၊ လက်မှတ် မလို၊ ကျွမ်းကျင်သူကိုသာ ခန့်မည်ဆိုတော့၊ ဘွဲ့တွေ၊ လက်မှတ်တွေ ရအောင် လုပ်နေသူတွေကပဲ ပေါတောတောတွေကို ဖြစ်လို့။ အဲ တချို့ကျပြန်တော့ ဘာမှ မလိုပဲ၊ အလုပ် အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိသူတိုင်း အတွေ့အကြုံ မလို ဆိုတာတွေလည်း ခေါ်စာတွေမှာ တွေ့နေရတာ ဒုနဲ့ ဒေးပါပဲ။

           ကျွန်မ တစ်ခါတလေ မေးကြည့်ချင်တာ ရှိတယ်။ ဘွဲ့တွေ၊ ဒီဂရီတွေ၊ လက်မှတ်တွေ အကုန် တန်းစီရထားတဲ့ သူတွေကို ဘယ်လိုမျိုး လစာတွေများ ပေးကြမှာပါလဲ ဆိုတာပါပဲ။ ဟုတ်ပြီ ဒါဆိုရင် လူ တစ်ယောက်ရဲ့ အမှန်တကယ် တတ်ကျွမ်း မှုကို ဘာနဲ့ တိုင်းတာကြမလဲ။ ဘွဲ့လက်မှတ် နဲ့ တိုင်းတာကြမလား။ တကယ့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ တိုင်းတာ ကြမလား။ လက်မှတ်၊ ပညာ၊ လုပ်ငန်း အတွေ့အကြုံတွေဆိုတာ အားမျှခြေအနေနဲ့ ချိန်ခွင်ညှာထိန်းသလို ထိန်းနိုင်ရင်တော့ ကောင်းပါတယ်။

                ဘယ်နေရာမဆို ဘွဲ့လည်း မရှိ၊ လက်မှတ်လည်း မရှိ၊ ရှိတဲ့ဘွဲ့နဲ့ လက်မှတ်က လုပ်နေတဲ့ လုပ်ငန်းနဲ့လည်း အံဝင်ခွင်ကျ ဘာမှ မဆိုင်ဘဲ လုပ်ငန်း အတွေ့အကြုံ အနှစ် ၁၀၊ ၁၅ နှစ်လောက်နဲ့ လူတွင်ကျယ် လုပ်နေကြသူတွေလည်း အများကြီးပါပဲ။ တချို့ကျပြန်တော့ ဘယ်သူ့ သမီး မို့လို့၊ ဘယ်သူ့ သားလေးဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်တွေနဲ့ ဘာမှတောင် မလိုပဲ အလိုလို ဝင်သွားတာတွေကျတော့ ဘယ်လိုတိုင်းတာ သတ်မှတ်ကြပါသလဲ။ လူငယ် အတော် များများ ဖြစ်နေတာတွေက မိဘကလည်း ထောက်ပံ့နိုင်၊ ကိုယ်တိုင်ကလည်း အပျင်းပြေ သဘောနဲ့ သင်တန်းပေါင်းစုံတွေ တက်ပြီး လက်မှတ်တွေ တစ်ပွေ့တစ်ပိုက်နဲ့၊ ဘာအလုပ်ကို ဝင်လုပ်နေပြီလဲ မေးရင် ဘာမှ မလုပ်သေးကြတာတွေလည်း တောင်လို ရာလို ပုံနေတာကို တွေ့ရှိ ရပါတယ်။ ကိုယ့်ကံကပဲ မွေးလာကတည်း က အလုပ် လုပ်ရမယ်ဆိုတဲ့ ကံဇာတာများ ပါလာလေသလားပါပဲ။ ဘဝတွေက မတူကြဘူးကိုး။

ဘယ်လက်မှတ်ကတော့ ဘယ်လုပ်ငန်းအတွက် အထောက်အကူ အမှန်တကယ် ပြုနေပါပြီလို့ ဘယ်သူမှ ချပြလို့ မရသေး ပါဘူး။ လက်မှတ်လိုချင် အလွယ်လေး။ ဈေးကွက်စီးပွားရေးအရ လက်မှတ်တွေကို ငွေနဲ့ ဝယ်လို့ရနေတဲ့ ခေတ်အခြေအနေ ဖြစ်နေတယ်လေ။

              ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဖြေချင်သူက ငွေပေးပြီး ဖြေနေရသလို၊ ဖြေနိုင်ဖို့ ငွေကြေးနဲ့ စီစဉ်ပေးသူတွေက လည်း စီစဉ်ပေးနေတော့ အရောင်းအဝယ် သဘော အသွင်ဆောင်နေတာကို တွေ့ရှိရတယ်။ လက်မှတ်တွေ ဆိုတာက လည်း အလုပ်ခွင် နေရာအလိုက် သူ့ လက်မှတ်နဲ့သူ တန်းစီနေတာကိုး။ သင်တန်းတစ်ခု လာတက်ရင် အရင်ဆုံး စုံစမ်းတာက၊ ကိုယ်နဲ့ တက်ရမယ့် ဘာသာရပ် သင်တန်းနဲ့ ကိုက် မကိုက်၊ မဟုတ်ပဲ သင်တန်းဖြင့် မတက်ရသေးဘူး သင်တန်း ပြီးရင် အလုပ်ရ မလားဆိုတဲ့ မေးခွန်းတွေက အရင် မေးနေကြပြီလေ။ ဒီတော့ မေးလာတိုင်းလည်း ကျွန်မက ပြန်ပြောလေ့ ရှိတာက လက်မှတ်ဆိုတာ အလုပ် ရမယ်လို့ အာမခံချက်တွေ မပေး နိုင်ဘူး။ ဒီလက်မှတ်ရရင် ဒီအလုပ်ရမယ်လို့ နောက်ပိုင်းမှာ ဘယ်သူမှ အာမခံချက် မပေး နိုင်ဘူး။ လူအတော်များများက ရနိုင် ကောင်းရဲ့ဆိုပြီး မျှော်လင့်ချက်နဲ့ အရ ယူနေကြတဲ့ သဘောပဲ။ အဓိက စိတ်ထဲ ထားဖို့က ကိုယ်က ပိုက်ဆံကုန်တဲ့အပြင် အချိန်ကုန် လူပန်း ဖြစ်နေမှာဆိုတော့ ကိုယ် တက်မယ့် သင်တန်း အမျိုးအစားက ကိုယ့်နဲ့ အဆင်ပြေပြီး၊ ဝါသနာရော ပါရဲ့လားဆိုတာ အရင်ဆုံး မိမိဘာသာ သုံးသပ်သင့်တယ်။ ခုတော့ ဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။ သင်တန်းဖြင့် မတက် ရသေးဘူး၊ အလုပ်ရရင် လစာက ဘယ်လောက် ပေးမှာလဲ၊ ဒီ သင်တန်း ပြီးရင် အလုပ် တန်းရမှာလား ဆိုတာတွေကို ပြန်ဖြေလေ့ ရှိတာကတော့ ကိုယ်ရဲ့ အရည်အချင်း ကြိုးစားမှုအပေါ်ပဲ မူတည် ပါတယ်လို့ ပြောလိုက်ရပါတယ်။

                အမှန် ပြောရရင် ကိုယ့်မှာ လက်မှတ်တွေ ဘယ်လောက်တောင် ကိုင်ထားတယ် ဆိုတာ ကိုယ်ကမှ ထုတ် မပြောရင် ဘယ်သူ သိနိုင်မှာလဲ။ ဘယ် လက်မှတ်ဟာဖြင့် ဘယ် တန်ဖိုး ရှိပါတယ်လို့ ပုံသေ ပြောနိုင် လို့လား။ လက်မှတ်တစ်စောင် ရဖို့ ဆိုတာကလည်း လွယ်တဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ တက်ရမယ့် လက်မှတ် အတွက် အချိန်ပေးရမယ်… နောက် ငွေပေးရမယ်။ စာမေးပွဲကြေးဆိုတဲ့ ဝန်ထုပ် ဝန်ပိုး ရှိတဲ့ လက်မှတ်တွေလည်း ရှိပါသေးရဲ့။ နောက် ဦးနှောက်ကလည်း အလုပ် လုပ်ရသေး၊ အတော် မလွယ်တာ ပါပဲ။ တချို့ကုမ္ပဏီတွေ ကျတော့ ခန့်အပ်ပြီး ဝန်ထမ်းတွေ အတွက် သီးသန့် သင်တန်းလေးတွေဖန်တီးပေးကြတာ လည်း တွေ့ရ ပါတယ်။ တချို့လုပ်ငန်းခွင်တွေမှာ ကျတော့ တိုးတက်မြင့်မားအောင် ကြံဆောင်နေမယ့်အစား ဘတ်ဂျက်တွေ ဖြတ်ပြီးရင်း ဖြတ်နေကြတော့၊ ဝန်ထမ်းတွေကို သင်တန်းလည်း မပေးနိုင်၊ မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး သူ တတ်ချင် သူ ရှာလိမ့်မှာပေါ့လို့ လွှတ်ထားလိုက်ပြန်တော့ လည်း၊ ဒီလောက်လေးနဲ့ မှေးနေလည်း ရနေတာပဲဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ ဘယ်သူမှ တတ်အောင် တော်အောင် မလုပ်ကြပဲ ဒီလိုနဲ့ ဆုပ်ကပ်ကို တဖြည်းဖြည်း ရောက်မှန်း မသိ ရောက်လာကြရတယ်။

            ကျွန်မတွေ့တဲ့ ကုမ္ပဏီတချို့ကတော့ ဝန်ထမ်းတွေကို အဖွဲ့ ခွဲပြီး အင်္ဂလိပ်စာ သင်တန်းတွေ၊ တရုတ်စာ သင်တန်းတွေ ပေးတက်ကြတာ တွေ့ဖူးပါတယ်။ အတော် ကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပါပဲ။ သင်တန်း တက်တယ် ဆိုတာကလည်း အလုပ်ခွင်နဲ့ မတူပါဘူး။ စိတ်ကို အလုပ်ခွင်ကနေ အနားပေးပြီးရှိနေတဲ့ ကြွက်သားတွေကို နိုးကြားအောင် ပြုလုပ်စေတဲ့အတွက် စိတ်ကို တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲစေပါ တယ်။ အလုပ်ရှင်တွေက ကိုယ့်ဝန်ထမ်း တွေကို သင်တန်းတွေလည်း မတက်ခိုင်း၊ လက်မှတ်လည်း ထပ်မယူခိုင်းတာဟာ သူတို့ အိတ်ထဲက ပိုက်ဆံတွေ လျော့သွားမှာ စိုးရိမ်လို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ရေမြင့်ရင် ကြာမြင့်တယ်ဆိုတဲ့ သဘော တရား အတိုင်းပါပဲ။ ဝန်ထမ်းတွေ အသိပညာ မြင့်မားအောင် လုပ်ပေးတာဟာ လုပ်ငန်းခွင် တိုးတက်ရေးအတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ပြုတယ်လို့ သိမြင်တဲ့ အလုပ်ရှင်တွေ အတော်လေး များနေပြီလို့ သင် ထင်ပါသလား။ လုပ်ငန်းခွင်မှာ ပညာပေးဖို့ လက်တွန့် တတ်တဲ့ အလုပ်ရှင်တွေဟာ ကိုယ်ပေးသလောက်ပဲ ပြန်ရတတ်တယ် ဆိုတာ သဘောပေါက် နားလည်ထားရပါလိမ့်မယ်။

             ခုခေတ် လူငယ် အတော်များမျာကတော့ လက်မှတ်တွေ ပုံနေလည်း အလုပ် မလုပ်ကြတာ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ အိမ်က မိဘတွေက မလုပ်ခိုင်းသေးတာ လို့လည်း လေ့လာ တွေ့ရှိရပါတယ်။ ဒါဆို ရင်တော့ ဟုတ်ပြီ ဘယ်အချိန် ဘယ် အရွယ်ကျမှ အလုပ်ခွင်ထဲ ဝင်ခိုင်းကြမှာလဲ ဆိုတာလည်း စဉ်းစားစရာ ဖြစ်လို့ နေပါ သေးတယ်။ ကဲ ဒီတော့ ဘယ်နေရာပဲ ရောက်နေ ရောက်နေ ရောက်နေတဲ့ နေရာကနေ ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်ပါလို့ အကြံပေးပါရစေ။ အကောင်းဆုံး အကြံ ပေးချင်တာကတော့ ကာလ၊ ဒေသ၊ ဌာနနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ ရှိမယ့် လက်မှတ်မျိုးသာ သင် အမှန်တကယ် ပိုင်ဆိုင်ဖို့ အသင့် လျော်ဆုံးနဲ့ အကောင်းဆုံးပါလို့ အကြံံ ပြုပါရစေ။

                  လက်မှတ်ပါပါ မပါပါ ပေးသမျှ ကြိုက်ဈေးအတိုင်း ညှိယူပြီး ခိုင်းတိုင်း လုပ်နိုင်ရင်လည်း အဆင်ပြေနေကြတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေမှာ ဝင်လုပ်နေသူတွေအတွက် အထွေအထူး လက်မှတ်တွေ စိတ်ကူးယဉ် နေစရာ မလိုဘူးပေါ့။ ဒီတော့ ဒီလက်မှတ် ရလာရင် ဒီလောက် ကြေးပေးမယ်လို့ ပြောင်ပြောင် တင်းတင်း ကြေးခေါ် ထားရင်လည်း၊ စိတ်ဝင်စားဖို့အတွက် လက်မှတ်တွေ ကိုင်ဆောင်ထားသင့်ပါပြီ။အင်း ဘွဲ့အကြောင်း၊ ဒီဂရီအကြောင်း၊ လက်မှတ်အကြောင်းတွေ စိတ်ပျက် လောက်အောင် ပြောနေသလား ဆိုပြီး တော့လည်း စိတ်ဓာတ်တွေ ကျမသွားပါနဲ့။ နည်းပညာ တိုးတက်လာတဲ့ ခေတ် ရောက်လာပြန်တော့ ဒါတွေ မလိုဘူးလား ဆိုတော့လည်း၊ လိုပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်မကိုတော့ အိမ်က ပြောပါတယ်။ သေဖြင့် သေတော့မယ်၊ သင်တန်းတွေ တက်လို့ကို မပြီးနိုင်ဘူးတဲ့လေ။ တက်လိုက် ရတဲ့ သင်တန်းတွေတဲ့။ ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်မကလည်း ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။ သေသာ သွားမယ် သင်တန်းတွေ ကတော့ တက်လို့ ပြီးမှာ မဟုတ်သလို၊ ပညာဆိုတာ ငယ်တယ်၊ ကြီးတယ်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူးလို့ ပြန်ပြောမိပါတယ်။ ဟိုးအရင်တုန်းကတော့ ဘွဲ့လေး ရတာနဲ့ ဓာတ်ပုံ မှန်ဘောင်လေး လုပ်ပြီး အိမ်ဦးခန်းမှာ ချိတ်ဆွဲထားပြီး၊ လာသမျှကို ကျွန်မ သမီးလေ ဘာ ဘွဲ့ ရတာတို့၊ ဘာတို့ ကြွားလို့ ရနေပေမယ့်၊ ခုခေတ်မှာတော့ လက်မှတ်ဆိုတာ အိမ်ဦး ခန်းမှာ မှန်ဘောင်သွင်း ချိတ်ထားလည်း ဘယ်သူမှ စိတ်ဝင်စားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်က ၃၊ ၄ စောင်လောက် ချိတ်ထားရင် အိမ်နံရံ မဆန့်လို့ ဖိုင် တွဲထားရသူတွေ ရှိနေသေးတယ်လို့ မှတ်ယူထားလိုက်ပါ။ ဒီတော့ဘယ်နေရာပဲ ရောက်ရောက် လိုအပ်ချက်တွေကတော့ ရှိနေဦးမှာ ဖြစ်တဲ့ အတွက် ကိုယ်သွားမယ့် လမ်းနဲ့ ကိုယ် သင်ယူနေတဲ့ ဘာသာရပ်နဲ့ အချိန်ကုန် လူပန်း ဖြစ်ပြီး ဘဝတစ်သက်တာ လျှောက်ရမယ့်လမ်း အံဝင်ခွင်ကျနဲ့ စိတ်ချမ်းသာဖို့သာ အဓိက ဖြစ်ပါကြောင်း ပြောလိုက်ပါရစေတော့ ရှင်။

မနောဖြူလေး

ျပည္တြင္း ျပည္ပ ဘဏ္မ်ား

State Owned Banks

အမွတ္စဥ္	ဘဏ္အမည္
၁။	ျမန္မာ့ႏိုင္ငံျခားကုန္သြယ္မႈဘဏ္
၂။	ျမန္မာ့စီးပြားေရးဘဏ္
၃။	ျမန္မာ့ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံမႈႏွင့္ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရးဘဏ္
၄။	ျမန္မာ့လယ္ယာဖြံ႕ၿဖိဳးေရးဘဏ္

ျမန္မာ့ ေရွးေဟာင္း လက္ရာ ဓာတ္ပံုမ်ား

ပုဂံေခတ္ဘုရားမ်ား

ပုဂံ ၁၀ ရာစုႏွစ္ ရုပ္ပြါးေတာ္

အမ်ိဳးအစား - ရုပ္ပြါးေတာ္
အခ်ိန္ကာလ - ၁၀ ရာစုႏွစ္
ေတြ႕ရွိရာေနရာ - ပုဂံ ၊ ျမန္မာ
ျပဳလုပ္ပံုနည္းပညာ - ေက်ာက္စစ္ ပန္းပု ။

အရြယ္အစား -
အျမင့္ ၃၃ စင္တီမီတာ
အက်ယ္ ၁၉ စင္တီမီတာ
ထုအထူ ၇.၅ စင္တီမီတာ
လက္ရွိတည္ေနရာ - ဗစ္တိုးရိးယား နဲ႕ အယ္ဘာတ္ ျပတိုက္၊ လန္ဒန္
ျပတိုက္ပစၥည္း အမွတ္ - IS.13-1983


ဒီေက်ာက္စစ္ ရုပ္ပြါးေတာ္ဟာ အမ်ားသိ ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါးထဲက " နာရာဂီရိ "(Nalagiri) ဆင္ကို ေအာင္ေတာ္မူခန္းျဖစ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရာကို ဆင္ႏွင့္ တိုက္သတ္ဖို႕ ဘုရင္ အဇာတသတ္ (Ajatasattu) ရဲ့ဆင္ဆိုးၾကီး နာရာဂီရိကို အရက္တိုက္ျပီးလြတ္ေပမယ့္ ဘုရားေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္ျပီး တရားနာသြားတဲ့ဆင္ သရုပ္ေဖာ္ပံုပါ။ ီဒီေက်ာက္စစ္ ရုပ္ပြါးေတာ္ကို ၁၉၃၈-၉ ေမာ္ဇာ ေရႊေညာင္ပင္႐ိုး ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း တူးေဖာ္မႈမွာ တျခား ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါး သရုပ္ေဖာ္ပံုေတြအတူ ေတြ႕ရတာပါ။

ဟန္ပန္ကိုေျပာရရင္ သီရိခတၱရာ (Sri Ksetra) ပ်ဴလက္ရာ ႏွင့္ မြန္ ျမန္မာ ဟန္ေတြေရာေနတဲ့ စပ္ကူမတ္ကူးကာလ ဟန္ပန္လို႕ေျပာရပါမယ္။

ေစ်းႏႈန္းႏွင့္ တန္ဖိုး

ေစ်းႏႈန္းဆိုသည္မွာ ပစၥည္းတစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု ဖလွယ္ဖုိ႔ ၾကားခံ သံုးေသာ ေငြေၾကးႏွင့္ တိုင္းတာ ေဖာ္ျပေသာ သတ္မွတ္ခ်က္ ပမာဏပင္ ျဖစ္ပါသည္။ တန္ဖိုးသည္လည္း အသံုး၀င္ အသံုးက်ၿပီး အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းမႈကို ေဖာ္ျပသည့္ စြမ္းရည္ သတ္မွတ္ခ်က္ကို ဆိုခ်င္သည္လို႔ နားလည္မိပါသည္။ ေစ်းကြက္အေနအထားသည္ စဥ္ဆက္မျပတ္ ေျပာင္းလဲေနကာ ကုန္ပစၥည္းေစ်းႏႈန္းမ်ားသည္လည္း တက္လိုက္ က်လိုက္ အစဥ္ျဖစ္ေန တတ္ပါသည္။

          မည္သည့္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္း၌မဆို ေစ်းႏႈန္းတန္ဖိုးသည္ အလြန္အေရးပါသည့္ အခန္းက႑မွ ပါ၀င္ၿပီး အက်ဳိးအျမတ္ရေရးမွာလည္း အေျခခံက်သည့္ အခ်က္ပဲ ျဖစ္ပါသည္။ ေစ်းႏႈန္းတန္ဖိုး (Price) ဆိုသည္မွာ ကုန္ပစၥည္းတစ္ခုကို ေရာင္းခ်ရာ၌ စားသံုးသူမ်ားက ေပးလိုေသာ အဖိုးႏႈန္းထားႏွင့္ ေရာင္းခ်လွ်င္ ရရွိႏုိင္မည့္ အက်ဳိးအျမတ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

          ေရွးအရင္ ဘိုးဘြားမ်ား လက္ထက္က အိမ္တစ္အိမ္မွာ အပိုသံုးပစၥည္း မ၀ယ္ၾကဘဲ အသံုး၀င္ေသာ ပစၥည္းတစ္ခုသာ ၀ယ္ယူသံုးစဲြၾကပါသည္။ ဥပမာ ေျပာရရင္ျဖင့္ ကၽြန္မတို႔ ဦးႀကီးအိမ္မွာ ငယ္ငယ္က တစ္အိမ္လံုးမွာ ကတ္ေၾကးတစ္လက္ပဲ ရွိတယ္လို႔ ေျပာပါသည္။ မေကြးျမသလြန္ဘုရားပဲြမွ အေကာင္းစား ကက္ေၾကးတစ္လက္ ဘယ္ေလာက္ဆိုတဲ့ သူ႔ေခတ္အေလ်ာက္ ေစ်းႏႈန္းတစ္ခု သတ္သတ္မွတ္မွတ္  ရွိပါသည္။ ဒီေတာ့ ကက္ေၾကးဆိုသည္မွာလည္း တစ္ခုထဲႏွင့္ အစံုသံုးလို႔ရသည့္အတိုင္းေပါ့။ အဘြားကလည္း သူ ေသာက္ဖို႔ ေဆးလိပ္ လိပ္ေတာ့ ဖင္စီခံ ကိုက္ဖို႔ ညႇပ္ဖို႔ အဓိကသံုးေတာ့ ဒီကက္ေၾကးနဲ႔ပဲေပါ့။ ကၽြန္မ ဦးႀကီးကလည္း ကေလးအရြယ္ဆိုေတာ့ ဓာတ္ခဲေတြ၊ သံျပားေတြ ဘာေတြ ညွပ္ၿပီး ကစားပါသည္။ ေနာက္ စာရြက္ေတြလည္း ညႇပ္တဲ့အခါလည္း ယူညႇပ္ေသးတယ္။ ဒါ့အျပင္ ဦးႀကီးရဲ႕အစ္မေတြက အစားအေသာက္ အတြက္ အသုပ္တို႔ ဘာတို႔လုပ္လွ်င္လည္း ယူသံုးေသးတဲ့အျပင္ အက်ႌပိတ္စေတြ ညႇပ္ေတာ့လည္း ဒီကပ္ေၾကးကို အသံုးျပဳၾကေတာ့ ကပ္ေၾကးက နားရတယ္ကို မရွိသေလာက္ပါပဲ။ ဒီေတာ့ လူတိုင္းက ယူသံုးေနေတာ့ ဘယ္ေနရာ ဘယ္လိုရွာရ မရွိရေလေအာင္ တစ္ေနရာထဲမွာ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ထားရွိရေလသည္။ ေျပာခ်င္သည္က ေစ်းႏႈန္းတစ္ခုနဲ႔ ၀ယ္လိုက္ေပမယ့္ သူရဲ႕ တန္ဖိုးက အသံုးမ်ားတဲ့အခါ အလိုလို တန္ဖိုးျမႇင့္တက္သြားသည္လို႔ ဆိုလိုခ်င္ပါသည္။ ပစၥည္းတစ္ခုက အခုေရ မ်ားတာ နည္းတာထက္ တစ္ခုစီမွာ အသံုး၀င္ အသံုးက်မႈေတြ ရွိၾကပါသည္။

          သင္ ဖိနပ္ အသစ္တစ္ရံ၀ယ္မည္ဆိုပါက ထိုဖိနပ္ကို တစ္လအတြင္း ျပတ္သြားသည့္အျဖစ္ကို သင္လိုခ်င္မည္ မဟုတ္ပါ။ ထိုနည္းအတိုင္းပင္ အာလူးတစ္အိတ္ ၀ယ္ယူမည္ဆိုလွ်င္လည္း အိတ္ တစ္၀က္ေလာက္က ပုတ္ေနသည့္အျဖစ္မ်ဳိးကို သင္ လက္ခံႏုိင္မည္ မဟုတ္ပါ။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ၀ယ္ယူေသာ ကုန္ပစၥည္းသည္ ေစ်းႏႈန္းႏွင့္ အရည္အေသြး ကိုက္ညီမႈရွိ မရွိကိုလည္း စစ္ေဆး၀ယ္ယူေလ့ ရွိပါသည္။ လမ္းခရီးအတြက္ ဘယ္လို ဘယ္ေလာက္ဆိုသည့္ ေစ်းႏႈန္းအေပၚ ဒီလမ္း၏ အကြာအေ၀းကိုလည္း ေစ်းႏႈန္းႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္တတ္ပါေသးသည္။

          လုပ္ငန္း လိုအပ္ခ်က္ အေျခအေနေပၚ မူတည္ၿပီး အသံုး၀င္ အသံုးတည့္ကာ မိမိအတြက္ အက်ဳိး ျဖစ္ေျမာက္ၿပီးစီးသြားေစတာေတြ တစ္ပံုတစ္ပင္ႀကီးရွိပါသည္။ ဒီလိုပါပဲ ေစ်းႏႈန္းမွာလည္း ေခတ္ကာလ အေလ်ာက္ ကြာတာ၊ ပစၥည္း၊ အႏႈတ္ အသိမ္းမ်ားတာ၊ ၀ယ္လိုအားႏွင့္ ေရာင္းလိုအားအေပၚ မူတည္ၿပီး ေစ်းႏႈန္း အတက္အက် အနည္းအက်ဥ္း ေျပာင္းလဲတတ္သည့္ သေဘာေလးေတြလည္း ရွိပါသည္။

          စားသံုးသူမ်ားသည္ ကုန္ပစၥည္းတစ္ခုကို သင့္ေတာ္ေသာ ေစ်းႏႈန္းျဖင့္ ၀ယ္ယူလွ်င္ ထိုကုန္ပစၥည္း၏ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ေသာ တန္ဖိုးအရည္အေသြးကို တစ္ပါတည္း ၾကည့္ပါေၾကာင္း ေရးသားလုိက္ရပါေတာ့သည္။

မေနာျဖဴေလး

ဒီဇိုင္းေလးနဲ႔ အမည္ေရးၾကရေအာင္

Myanmarsar & General Education Teacher (1) Post

Center for Vocational Training (CVT)

                   Vacancy Announcement

The Center for Vocational Training, with school facilities and office in Yangon provides vocational training according to the dual apprenticeship model in Switzerland, which combines Practice with Theory. CVT works closely with a wide range of training companies in Yangon. We are recruiting the teacher for the

Myanmarsar & General Education Teacher (1) Post

Requirements                    

-                                               Any graduate, prefer Myanmarsar and Economics related degree

-                                               Must have good communication & presentation skills

-    Used to work with a computer (basic computer knowledge)

-    Good command in written and spoken English

-    Able to work under stressful situation

-   Strong teamwork skills and able to work independently.

Main Duties

- Prepare carefully the subjects before the lessons (including of necessary

   teaching aides, etc...)

- Periodically revise the curricula and up to date level of profession know-how

- Follow carefully the progress of the students and follow-up works with training Companies, report to the school management.

- Share/teach the economics concept to the trainees/students Lead in updating printed and online products of CVT-Presentation

- Coordinate with Head of Professions.

We offer up-to-date salary and a comfortable work atmosphere.

Submit an application letter with CV, recent passport sized photo and Copy of relevance documents to the reception counter or by e-mail before 30^th July 2014.

Short list candidates will be contacted.

Contact :        3^rd Floor, MRCS Bldg., No. 42, Strand Road, Botataung Tsp., Yangon,

                      Union of Myanmar.

Ph. No. :         01- 383 676, 09 7316 6206

E-mail   :         hrcvtmyanmar@gmail.com,

 cvt.2001.2009@gmail.com

Teacher for Hotel & Gastronomy Profession (1) Post

Center for Vocational Training (CVT)

                   Vacancy Announcement

The Center for Vocational Training, with school facilities and office in Yangon provides vocational training according to the dual apprenticeship model, which combines Practice with Theory. CVT works closely with a wide range of training companies.

We are recruiting a

Teacher for Hotel & Gastronomy Profession (1) Post

The suitable person for this post

·         must be certificate holder of Room Divisions

·         5 years Working Experience & 2 years Teaching Experience

Main Duties 

- To prepare carefully the subjects before the lessons (including of necessary

   teaching aides, materials etc.)

- To teach Room Division subject according to the CVT’s curriculum.

- Teaching in Practical Training Course (PTC) is compulsory.

- Periodically revise the curricula and up to date level of profession know-how

- Follow carefully the progress of the students and follow-up works with   training companies.

Requirements             

- Interested in wide spectre of the profession related aspect in general

- Used to work with a computer (Microsoft Office)

- Good command in written and spoken English is preferable

We offer up-to-date salary and a comfortable work atmosphere.

Submit an application letter with CV, recent passport sized photo and Copy of relevance documents to the reception counter or by e-mail before 30^th July 2014.

Short list candidates will be contacted.

Contact :        3^rd Floor, MRCS Bldg., No. 42, Strand Road, Botataung Tsp., Yangon,

                      Union of Myanmar.

Ph. No. :         01- 383 676, 09 7316 6206

E-mail   :         hrcvtmyanmar@gmail.com

cvt.2001.2009@gmail.com