ဘ၀ဆိုတာ ကိုယ္အရႈံးေပးမွ ရံႈးတာပါ

ခရီးသြားလုပ္ငန္းတစ္ခု စတင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဘာေတြသိထားသင့္သလဲ

ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ တိုးတက္ေျပာင္းလဲသည့္အေလ်ာက္ ႏိုင္ငံျခားခရီးသြားမ်ား ပ်ားပန္းခတ္ ၀င္ေရာက္ လာေနၿပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ခရီးသြားလုပ္ငန္းသည္လည္း အလြန္တရာ တိုးတက္ ေအာင္ျမင္လာမည့္အေနအထားတြင္ ေရာက္ရွိေနၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ လုပ္ငန္းတစ္ခုလုပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဘာေတြ လုပ္ရမလဲ၊ အရင္ဆံုး ဘာေတြျပင္ဆင္ရမလဲဆိုတာ သိထားသင့္သည့္အတြက္ သိမွတ္ထားသေလာက္ ျပန္လည္ မွ်ေ၀လိုက္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ ခရီးသြားလာေရးဥပေဒႏွင့္ ဥပေဒဆိုင္ရာ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းမ်ားတြင္ ပါရွိေသာ စကားရပ္ အဓိပၸာယ္ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားအရ ခရီးလွည့္လည္ေရးလုပ္ငန္း (Tourist Enterprise) သည္ ခရီးစဥ္ေဆာင္ရြက္မႈ လုပ္ငန္း (Tour Operator Business) ကို ျဖစ္ေစ၊ ခရီးသြား ကိုယ္စားလွယ္လုပ္ငန္း (Travel Agency Business) ကို ျဖစ္ေစ၊ ယင္းလုပ္ငန္းႏွစ္ရပ္လံုးကို ျဖစ္ေစ၊ ေဆာင္ရြက္ေသာ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းတစ္ရပ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

          ခရီးလွည့္လည္ေရး လုပ္ငန္းတစ္ရပ္သည္ ေဒသတစ္ခုမွ တစ္ခုသို႔ အလည္အပတ္ ခရီး ထြက္လိုသူမ်ား အထူးသျဖင့္ ႏုိင္ငံတကာမွ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္မ်ား (International Tourist) အတြက္ ခရီးစဥ္မ်ား စီစဥ္ထုတ္လုပ္ျခင္း၊ ျဖန္႔ျဖဴးေရာင္းခ်ျခင္း (Marketing and Sale) အျပင္ ခရီးစဥ္ ၀န္ေဆာင္မႈ (Tour Service) စီစဥ္ေပးျခင္းဟူေသာ လုပ္ငန္းမ်ားေၾကာင့္ ကမၻာ့ခရီးသြားလာေရး ေစ်းကြက္တြင္ အဓိက အေရးပါသည့္ အခန္းက႑က လုပ္ငန္းဦးေဆာင္ စီမံေပးသူမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အလည္အပတ္ ခရီးထြက္လို သူမ်ားသည္ စား၀တ္ေနေရး အေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ား (Basic Needs) မ်ားရယူၿပီးေနာက္ ရရွိသည့္ အားလုပ္ေသာအခ်ိန္ (Leisure Time) အရ လည္းေကာင္း၊ ေငြေၾကးသံုးစဲြႏုိင္မႈ (Disposable Income) ပမာဏအရ လည္းေကာင္း၊ ခရီးစဥ္ေဒသ (Destination) အလိုက္ ခရီးစဥ္၀န္ေဆာင္မႈမ်ားကို စိတ္ႀကိဳက္ ေရြးခ်ယ္၀ယ္ယူၾကရပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ ခရီးလွည့္လုပ္ငန္းရွင္မ်ားသည္ မိမိစီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးသည့္ ခရီးစဥ္ႏွင့္ ၀န္ေဆာင္မႈမ်ားကို တြယ္က်ယ္စြာ ေရာင္းရႏိုင္ေစရန္အလို႔ငွာ ၀န္ေဆာင္မႈ အရည္အေသြး (Quality of Service) အရ လည္းေကာင္း၊ ခရီးစဥ္ ေရာင္းေစ်းႏႈန္းလို႔ေခၚတဲ့ Tour Price အရ လည္းေကာင္း။ ခရီးသြားလာေရး ေစ်းကြက္ (Tourism Market) တို႔တြင္ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးစြာ ယွဥ္ၿပိဳင္ေရာင္းခ်ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ၾကရပါမည္။

သို႔ျဖစ္၍ လုပ္ငန္းသဘာ၀အရ ခရီးစဥ္ ေဒသခ်င္း လုပ္ငန္းအဖဲြ႕အစည္းခ်င္း ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကရသည့္ ႏုိင္ငံတကာေစ်းကြက္တြင္ မိမိစီစဥ္ထုတ္လုပ္သည့္ ေရာင္းကုန္၀န္ေဆာင္မႈမ်ားကို ထိေရာက္တြင္က်ယ္စြာ ေရာင္းရႏုိင္ေစရန္ လုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္မႈ အဆင့္ဆင့္မ်ားကို သတိျပဳေလ့လာ မွတ္သားလိုက္နာၿပီး ယခုထက္ ပိုမိုၿပီး လုပ္ငန္းမ်ားကို စနစ္တက် တိုးခ်ဲ႕လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ရန္ အထူးပင္ လိုအပ္လာၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ကဲ ၾကည့္ရေအာင္ ခရီးသြားလုပ္ငန္းတစ္ခုတြင္ ဘယ္အခန္းက႑ေတြက အေရးႀကီးသလဲဆိုတာ ေဖာ္ျပပါဦးမည္။

အရင္ဆံုးလုပ္ေဆာင္ရမွာကေတာ့ ခရီးစဥ္ ေရးဆဲြစီစဥ္မႈ (Tour Organization/Tour Planning) ပဲ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ခရီးစဥ္ ေရးဆဲြမႈတြင္ ခရီးသြားလုပ္ငန္းရဲ႕ အဓိက ေရာင္းကုန္သည္ ခရီးစဥ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ဒီလို ေရးဆဲြရာတြင္ မိမိႏုိင္ငံ ေဒသမ်ားအတြင္း စိတ္၀င္စားဖြယ္ လွည့္လည္ျပသစရာမ်ား ေနာက္ ပို႔ေဆာင္ေရး အျပင္ တည္းခိုေနထိုင္ႏုိင္ေရးအတြက္ပါ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ဒီလို ျပဳလုပ္ထားရံုနဲ႔ မလံုေလာက္ေသးပဲ တစ္ဖက္တြင္လည္း ႏိုင္ငံတကာမွ မည္သည့္ႏုိင္ငံ၊ မည္သည့္လူမ်ဳိးတို႔မွ အလည္အပတ္ သြားေရာက္လည္ပတ္မႈ ခရီးသြားတို႔ရဲ႕ စိတ္၀င္စားမႈေတြ ေလ့လာလိုမႈေတြကို ေစ်းကြက္စီစစ္ေလ့လာမႈကိုပါ တစ္ၿပိဳင္တည္း လုပ္ေဆာင္ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ဒါ့အျပင္ မိမိႏုိင္ငံရဲ႕ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသက လူအမ်ား စိတ္၀င္စားမႈရွိသလဲဆိုတာပါ တစ္လက္စတည္း ေလ့လာမွတ္သား ကုန္က်စရိတ္ေတြပါ တြက္ခ်က္ထား ရေပလိမ့္မည္။ ေနာက္အေရးႀကီးေသာ အခ်က္ကေတာ့ ပို႔ေဆာင္ေရးႏွင့္ တည္းခိုေနထုိင္ေရးက႑ ႏွစ္ရပ္ကိုလည္း လစ္လ်ဴရႈလို႔ မရျပန္ပါဘူး။ ပို႔ေဆာင္ေရးဆိုရာမွာကလည္း ေလယာဥ္၊ ေရယာဥ္၊ မီးရထား၊ ေမာ္ေတာ္ကား ဟူေသာ ခရီးလမ္းအလိုက္ မိမိဧည့္သည္မ်ား အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ လြယ္ကူစြာ သြားလာႏုိင္ရန္ စီစဥ္ထားရွိရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေနာက္ ဟိုတယ္မ်ား၊ မိုတယ္မ်ား၊ တည္းခိုခန္းမ်ားကိုလည္း ေစ်းႏႈန္းအလိုက္ ေန႔ရက္မ်ား ႀကိဳတင္ဘိုကင္လုပ္ထားႏုိင္ရန္အတြက္ ေလ့လာမႈ ျပဳထားရပါဦးမည္။

ထို႔အျပင္ သြားေရာက္လည္ပတ္မည့္ ခရီးစဥ္မ်ားအတြက္ စိတ္၀င္စားဖြယ္ အမ်ားသြားေရာက္သည့္ ေနရာမ်ား၊ ယင္းေနရာမ်ားမွာ ေျဖေဖ်ာ္မႈအစီအစဥ္မ်ား ရွိ မရွိ ေလ့လာထားရမည့္အျပင္ ေစ်း၀ယ္မႈ အခြင့္အလမ္းမ်ားကိုလည္း ခရီးစဥ္မ်ားအတြင္း အခ်ိန္ကိုက္ သြားလာႏုိင္ရန္အတြက္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ေနာက္ျပဳလုပ္ရမည့္အစီအစဥ္ကေတာ့ ျဖန္႔ျဖဴးေရာင္းခ်ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ မိမိ ေရာင္းကုန္ခရီးစဥ္ကို ေစ်းကြက္တြင္ အမ်ားႏွင့္ယွဥ္ၿပိဳင္ ထိုးေဖာက္ၿပီး သာလြန္ေကာင္းမြန္ေသာ မဟာဗ်ဴဟာမ်ား ခ်မွတ္ထားဖို႔ အလြန္ အေရးႀကီးလွပါသည္။ ပထမဆံုး စဥ္းစားလုပ္ေဆာင္ရမွာက အစီအစဥ္ေရးဆဲြထားသည့္ ခရီးစဥ္ အလိုက္ သင့္တင့္ေသာ ေစ်းႏႈန္းသတ္မွတ္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ အဓိက ဦးတည္ရမွာက ႏုိင္ငံတကာ ေစ်းကြက္မွ ေစ်းကြက္ေ၀စု ပိုမိုသာလြန္ေကာင္းမြန္ေစရန္ျဖစ္ပါသည္။ ခရီးစဥ္ ျဖန္႔ျဖဴးေရာင္းခ်ရာတြင္ ေရာင္းခ်ေရး အေထာက္အကူမ်ား ထုတ္လုပ္ျခင္း၊ ေၾကာ္ျငာျခင္း၊ အေရာင္းျမွင့္တင္ျခင္းမ်ားကို ထိုက္သင့္သလို လုပ္ေဆာင္ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ေနာက္ လက္ကမ္းေၾကျငာေတြ၊ စာအုပ္ငယ္မ်ားအျပင္ အေရာင္း ကက္တေလာက္ခရီးစဥ္မ်ားကိုလည္း စနစ္တက် ထုတ္လုပ္ျဖန္႔ျဖဴးေပးရန္ ျဖစ္ပါသည္။ ထို႔ျပင္ ခရီးသြားလာေရး လုပ္ငန္းအတြက္ ကိုယ္စားလွယ္ခံ၍ ခရီးစဥ္ စီစဥ္ေရာင္းခ်ေပးျခင္း၊ ေဒသဆုိင္ရာ ခရီးစဥ္၀န္ေဆာင္မႈမ်ားကို စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း၊ ခရီးသြားလာေရး ၀န္ေဆာင္မႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ျခင္းအတြက္ ႏိုင္ငံတကာ က်င့္သံုးမႈအရ ေကာ္မရွင္ေပးျခင္း၊ ေကာ္မရွင္ရယူျခင္းမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး သက္ဆုိင္ရာ လုပ္ငန္းအဖြဲ႕အစည္း မ်ားဆိုင္ရာနဲ႔ အရင္ဆံုးညွိႏႈိင္းသေဘာတူထားရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

ေနာက္အေရးႀကီးေသာ အခ်က္ကေတာ့ ခရီးစဥ္ ၀န္ေဆာင္မႈမ်ားကို စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ေရာင္းခ်သည့္ခရီးစဥ္မ်ားအတြက္ ဧည့္လမ္းညႊန္တစ္ဦးဦးအား တာ၀န္ခ်ထားေပးၿပီး ေအာက္ ေဖာ္ျပပါ ၀န္ေဆာင္မႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ရမည္ ျဖစ္ပါသည္။

၁။ ေနရာေဒသတစ္ခုမွ တစ္ခုသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးျခင္း။

၂။ ေရာက္ရွိလာသည့္ ဧည့္သည္မ်ားအား ေတြ႕ဆုံႀကိဳဆိုျခင္း။

၃။ တည္းခိုရာသို႔ ႀကိဳဆို ပို႔ေဆာင္ေပးျခင္း။

၄။ တည္းခိုမည့္ေနရာ၌ ေနရာခ်ထားေပးျခင္း။

၅။ အစားအစာ စီစဥ္ေကၽြးေမြးျခင္း။

၆။ လွည့္လည္ျပသျခင္း။

၇။ ေဖ်ာ္ေျဖေရး အစီအစဥ္မ်ား စီစဥ္ထားရွိေပးျခင္း။

၈။ တည္းခိုသည့္ေနရာမွ ျပန္လည္ထြက္ခြာမႈအတြက္ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္း။

၉။ ေဒသမွ ျပန္လည္ထြက္ခြာရန္ သက္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္/သေဘၤာဆိပ္/ဘူတာသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးျခင္း တို႔ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

          ထိုသို႔ ခရီးစဥ္ ၀န္ေဆာင္မႈမ်ားအတြက္ လိုအပ္သည့္ ခရီးသြားလက္မွတ္ အခ်ိန္မီရယူျခင္း၊ တည္းခိုမည့္ေနရာအတြက္ ႀကိဳတင္ျပဳလုပ္ေပးျခင္း၊ အစားအစာႏွင့္ ေဖ်ာ္ေျဖေရးအစီအစဥ္မ်ားအတြက္ စီစဥ္ေပးျခင္းမ်ားအျပင္ ဧည့္လမ္းညႊန္ႏွင့္ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္တာ၀န္ခ်ထားျခင္း၊ ၀န္ေဆာင္မႈ အစီအစဥ္မ်ား ျပဳလုပ္ထားရွိျခင္း စသည့္လုပ္ငန္းမ်ားကို စနစ္တက် ႀကိဳတင္ျပဳလုပ္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။

          ခရီးစဥ္ေရးဆဲြစီစဥ္မႈႏွင့္ ျဖန္႔ျဖဴးေရာင္းခ်ျခင္းတို႔အတြက္ စနစ္တက်ႏွင့္ ထိထိေရာက္ေရာက္ လုပ္ေဆာင္ရန္အတြက္ ေစ်းကြက္ေလ့လာမႈဆုိင္ရာ စာရင္းအင္းမ်ားကို ဦးစြာပထမ ျပဳစုထိန္းသိမ္းထားရမည္ ျဖစ္ပါသည္။ ႏိုင္ငံတကာ ေစ်းကြက္အေနအထားေတြ ေနာက္ မိမိႏုိင္ငံႏွင့္ ပတ္သက္ႏြယ္ေနေသာ အိမ္နီးခ်င္း ႏုိင္ငံေတြရဲ႕ ေစ်းကြက္အေျခအေနေတြကို ေလ့လာသံုးသပ္ထားမွသာ မိမိေစ်းကြက္သည္ ထိုးေဖာက္ႏုိင္မႈ မ်ားၿပီး တိုးတက္ေအာင္ျမင္ေသာ လုပ္ငန္းတစ္ခုပင္ ျဖစ္လာမည္ ျဖစ္ပါသည္။ အဓိက အေရးႀကီးသည့္အပိုင္း ပါ၀င္ေနသည္ကေတာ့ ေငြစာရင္းထိန္းသိမ္းမႈပင္ျဖစ္ပါသည္။ လုပ္ငန္းတစ္ခု၏ ၀င္ေငြႏွင့္ ထြက္ေငြမ်ားကို တိက်မွန္ကန္စြာ ျပဳလုပ္ထားမွသာ အရႈံးအျမတ္မ်ားကို တိုင္းတာမႈတစ္ခုအေနျဖင့္ လုပ္ငန္းကို ေရွ႕ဆက္ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္မည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ေျပာၾကားရင္းျဖင့္ ပြင့္လင္းရာသီေရာက္လာသည္ ျဖစ္သည့္ အတြက္ ေအာင္ျမင္ေသာ ခရီးသြားလုပ္ငန္းရွင္မ်ား ႏုိင္ငံေတာ္အတြက္ ပိုမို အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းလာမည္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံႀကီး တုိးတက္လာၿပီး ခရီးသြားလုပ္ငန္းမ်ား ပိုမိုေအာင္ျမင္တိုးတက္ေစရန္ ရည္ရြယ္၍ သိမွတ္ ေလ့လာထားသမွ်ကို ျပန္လည္ေရးသား မွ်ေ၀လိုက္ရျခင္းပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

မေနာျဖဴေလး

၂၃.၃.၂၀၁၃

စီးပြားေရးသမားမ်ား အကြက္ေတြ႕သည့္ သၾကၤန္ကာလ

ဘာလိုလိုနဲ႔ ႏွစ္ကူးသၾကၤန္ အခါသမယသို႔ မၾကာခင္အတြင္း ခ်ည္းနင္း၀င္ေရာက္လို႔ လာေနပါၿပီ။ သၾကၤန္ ဆိုတာ ျမန္မာေတြရဲ႕ ႏွစ္တစ္ႏွစ္အစ ကူးေျပာင္းသည့္ အခ်ိန္ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ စီးပြားေရးသမားမ်ား အတြက္လည္း ေစ်းကြက္ျမွင့္တင္ေရးထက္ ေငြေၾကးျမွင့္တင္ေရးကို အေလးေပးတဲ့အခ်ိန္အခါဆိုရင္လည္း မမွားပါဘူး။ အဓိက ဘယ္လိုလုပ္ငန္းရွင္ေတြအတြက္ သေဘာေခြ႕သလဲဆိုရင္ျဖင့္ ခရီးသြားလုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ေသာ စီးပြားေရးသမားမ်ားအတြက္ စားသံုးသူေတြကို အေလးမထား ကိုယ့္ရဲ႕၀န္ေဆာင္မႈကို ျမွင့္တင္ဖို႔ မစဥ္းစားပဲ ေငြေၾကးတစ္ခုသာ ျမွင့္တင္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနၾကျခင္းသာလွ်င္ ျဖစ္ေနပါတယ္။

အင္တာနက္ကို E-mail ပို႔႐ံု၊ Chat လုပ္႐ံုပဲလို႕သာ သင္ထင္ေနသလား

အင္တာနက္ဆိုတာ ..........

          အသံုး၀င္မႈ အပိုင္းကေျပာရင္ ကမာၻတစ္၀ွမ္းက လူသန္းေပါင္း (၁၄၀၀) ေက်ာ္ပါ၀င္ေနတဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး တစ္ခုလို႔လည္း ေျပာနိုင္ပါတယ္။ ကမာၻေပၚက လူသန္းေပါင္း (၇၅၀၀) ေက်ာ္ရဲ႕ ၆ ပံု ၁ ပံုက ဒီေန႕ေခတ္မွာ အင္တာနက္ေပၚက တစ္ဆင့္ အခ်င္းခ်င္းခ်ိတ္ဆက္၊ ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားေနၾကပါတယ္။ စာမတက္တဲ့သူ၊ ကိုယ္အဂၤါခ်ဳိ႕တဲ့သူ၊ နားမ်က္စိအလင္းမရသူမ်ားေတာင္မွ အင္တာနက္နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ အသံုးျပဳလာနိုင္ၿပီလို႔ ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။

လူသန္းေပါင္းမ်ားစြာ အသံုးျပဳတဲ့ အင္တာနက္ရဲ႕ အသံုးျပဳခကလည္း သာမန္ဆင္းရဲသူမ်ားပါ သံုးလာ နိုင္ေအာင္ ေစ်းႏႈန္းသက္သာလာတဲ့အတြက္ ကမာၻ႕ဖြံ႕ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြရဲ႕ အင္တာနက္အသံုးျပဳမႈဟာလည္း တစ္ေန႔ တစ္ျခား တိုးတက္မ်ားျပားလာခဲ့ပါတယ္။ လူႀကီးလူငယ္မေရြး အင္တာနက္ႀကိးကို ပါးစပ္ဖ်ားက မခ်၊ လက္ကကိုင္လာႏိုင္တဲ့ အင္တာနက္ရဲ႕ တန္ခိုးအရွိန္ဟာ ႀကီးမားလာေနပါၿပီ။ အင္တာနက္ကို ကမာၻတစ္၀ွမ္းက ခ်ိတ္ဆက္အသံုးျပဳေနတဲ့ ႏႈန္းထားဟာဆိုရင္ျဖင့္ တစ္နာရီထက္ တစ္နာရီ ပိုၿပီး တိုးတက္လ်က္ရွိပါတယ္။ အင္တာနက္ဟာ ဘယ္သူ႔ကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အေၾကာင္းအရာေပါင္းစံုကို တစ္ထိုင္တည္း၊ တစ္ခ်က္တည္းနဲ႔ ရွာေဖြေပးႏိုင္ၿပီး လြယ္ကူလ်င္ျမန္စြာ ကမာၻတစ္၀ွမ္းနဲ႔ ဆက္သြယ္ေပးႏိုင္တဲ့ အစြမ္းရွိပါတယ္။ ဒီေတာ့ အင္တာနက္သံုးတဲ့အခါ ဘာေတြသိထားရမလဲဆိုတာ ေအာက္မွာ ေဖၚျပေပးလိုက္ပါတယ္။

စည္းကမ္းနဲ႔ အဆင္႔အတန္း

ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြရဲ႕ စည္းကမ္းနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး မၾကာခဏ ဆိုသလို ေတြ႔ျမင္မိေတာ့ စည္းကမ္းဆိုတဲ႔  ေဆာင္းပါးေလး ေရးျဖစ္မိပါတယ္။ ကၽြန္မအေနနဲ႔ နိစၥဓူဝ ေတြ႕ေနရတဲ႔ လိုင္းကားေပၚက ျမင္ကြင္းေတြ၊ လမ္းေပၚက ျမင္ကြင္းေတြ၊ အမိႈက္ပစ္တဲ႔ ေနရာေတြမွာ ေတြ႕ရတဲ႔ ျမင္ကြင္းေတြစတဲ႔ေနရာေတြမွာ ကၽြန္မတို႔ ႏိုင္ငံသားေတြရဲ႕ စည္းကမ္းပိုင္းနဲ႔ ပက္သက္ၿပီး အားနည္းတဲ့ အခ်က္ေလးေတြကို ျပဳျပင္ေစခ်င္မိပါတယ္။ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ တိုးတက္ ဖြံ႔ၿဖိဳးဖို႔၊ လူမ်ိဳးစုတစ္စု တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးဖို႔အတြက္ စည္းကမ္းဆိုတာ အဓိကက်တယ္ဆိုတာကို ကၽြန္မအေနနဲ႔ လက္ခံထားပါတယ္။

ပထမေဆြးေႏြးခ်င္တဲ႔ အေၾကာင္းအရာကေတာ႔ အမ်ိဳးသားေတြမွာ အမ်ားဆံုး ေန႔စဥ္ ပံုမွန္ဆိုသလို လုပ္မိၾကတဲ့ ကားေပၚကေန ကြမ္းတံေတြး ေထြးတဲ့ကိစၥေလးပါပဲ။ ကၽြန္မတို႔ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာ ေရွးဘုရင္ေခတ္ေတြထဲက ကြမ္းစားတဲ႔ အေလ႔အထ ရွိခဲ့ၾကရာက ယေန႔ေခတ္အထိ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကြမ္းစားတဲ႔ အေလ႔အက်င့္ရွိေနခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္ဘုရင္ လက္ထက္ထဲက နန္းေတာ္တိုင္ေတြမွာ ထံုးတို႔တာျမင္လို႔ လက္ျဖတ္ခံရတာေတြလည္း သမိုင္း အေထာက္အထားအရ ဖတ္မွတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ကြမ္းစားတာဟာ အျပစ္တစ္ခု မဟုတ္ေပမယ္႔ က်န္းမာေရးရႈေထာင္႔က ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာ႔ ေနာက္ဆက္တြဲ အက်ိဳးဆက္ေတြက မေကာင္းပါဘူး။ ကြမ္းစားရာကေန ပထမဆံုး သြားေတြမွာ ကြမ္းခ်ိဳးေတြ ကပ္ၿပီး မည္းလာရာကေန ေနာက္ဆံုး သြားဖံုးကင္ဆာတို႔၊ လည္ပင္းကင္ဆာအထိ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ လူတစ္ကိုယ္ အႀကိဳက္တစ္မ်ိဳး ဆိုသလို ကၽြန္မအေနနဲ႔ကေတာ႔ ဘာမွမေၿပာလိုပါဘူး။ သြားေျပာလို႔လည္း မျဖစ္ဘူးေလ။ ကိုယ္႔ ပါးစပ္နဲ႔ ကိုယ္စားတာ ဘာျဖစ္လဲဆိုျပီး အေျပာခံရမွာေပါ႔။

မက္လံုးမ်ားနဲ႔ စီးပြားေရးေလာက

လူပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးခ်င္း၊ အေျခအေနတစ္ခုခ်င္းႏွင့္ တိုင္းႏုိင္ငံတစ္ခုခ်င္းစီေပၚ မူတည္ၿပီး တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦး၏ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္၊ ျဖည့္ဆည္းရရွိထားသင့္သည့္အရာမ်ား ကဲြျပားသြားႏုိင္ပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ ရွိေသာ ေလာကအရာမ်ားသည္ ကၽြန္မတို႔အတြက္ စိတ္ခ်မ္းေျမ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ေပးႏုိင္သည္ဟု ဆိုေသာ္ျငား လည္း တဒဂၤသာျဖစ္ပါသည္။ ၿပီးလွ်င္ ရရွိပိုင္ဆုိင္ထားေသာ အတိုင္းအဆေပၚ မူတည္၍ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အတိုင္းအတာကို ပံုေသတြက္ခ်က္၍ မရႏိုင္ပါ။ ကၽြန္မတို႔၏ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ား ျပည့္မွီပါက ကၽြန္မတို႔သည္ ေက်နပ္ ေပ်ာ္ရႊင္ရပါမည္။ တိုင္းတာသတ္မွတ္ခ်က္မ်ားကို ျပည့္မွီေက်ာ္လြန္ျခင္းသည္ ပိုလွ်ံျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အစားအေသာက္ႏွင့္ အ၀တ္အစားမ်ားသည္ ကၽြန္မတို႔၏ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ားကို ကိုယ္စားျပဳသည္။ ယေန႔ေခတ္ေရစီးေၾကာင္းအရ အစားအေသာက္၊ အ၀တ္အစား ဖူလံု႐ံုျဖင့္ လူပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးအတြက္ အေျခခံ လိုအပ္ခ်က္မ်ား ျပည့္မွီသည္ဟု မဆိုႏုိင္ပါ။ ထိုသူ႔တြင္ ေအာက္ပါ အေျခခံ လိုအပ္ခ်က္မ်ားလည္း ရွိေသးသည္။ ဘာေတြလဲဆိုေတာ့ ေနအိမ္တိုက္တာ အေဆာက္အဦမ်ား၊ ေနာက္ သားသမီးမ်ားအတြက္ ပညာေရးစရိတ္စက ေတြနဲ႔ အခြန္အခ အသံုးစရိတ္မ်ားအျပင္ လြယ္ကူသက္သာစြာ သြားလာႏုိင္ေရး စရိတ္မ်ား စသည္ျဖင့္ မသံုးမျဖစ္ သံုးရေသာ အသံုးစရိတ္မ်ားသည္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားတြင္ တစ္နည္း ပါ၀င္ေပသည္။

          အမ်ားအားျဖင့္ စားရန္၊ ၀တ္ရန္၊ သံုးစဲြရန္ ရွိသမွ်ႏွင့္ ေရာင့္ရဲေနတတ္ၾကဖို႔ အလြန္မွ ခက္လွပါသည္။ ေငြအတြက္ပဲ ၾကည့္သူမ်ားသည္ လမ္းမွားကို တပ္မက္ျခင္း ႏြံထဲသို႔ ခဏအတြင္း သက္ဆင္းသြားၾကေလသည္။ ထိုသို႔ေသာအားျဖင့္ လူတို႔သည္ အက်ဳိးနည္းျခင္း၊ ပ်က္စီးျခင္းတို႔၌ နစ္မြန္းတတ္ၾကပါသည္။ ေငြကို တပ္မက္ျခင္းျဖင့္ ေငြေနာက္လိုက္ၾကသူမ်ားသည္ အမွား အမွန္ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားႏုိင္စြမ္း မရွိၾကေတာ့ပဲ မေကာင္းမႈေနာက္သို႔ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ ေရာက္ရွိသြားသည္။ လူအခ်ဳိ႕တို႔သည္လည္း ေငြကို တပ္မက္ေသာေၾကာင့္ ယုံၾကည္ျခင္းတရားလမ္းမွ လႊဲသြား၍ ပူပန္ျခင္းေ၀ဒနာမ်ားႏွင့္ ကိုယ္ကိုယ္ကို ေသာကမ်ားကို ေငြျဖင့္ ၀ယ္ယူေနၾကသည္မွာ ဒုနဲ႔ေဒးပင္ ျဖစ္ပါသည္။ 

အခမဲ့ ၀က္ဘ္ ရၿပီ

www.grou.ps
ကုိယ္ပုိင္ဘေလာ့ဂ္ တင္ခ်င္သူေတြအတြက္ လြယ္ကူ အဆင္ေျပေစၿပီး အေကာင္းဆံုး ေရးသား တင္ျပႏုိင္မယ့္ အခမဲ့ ၀က္ဘ္ဆုိက္ ျဖစ္ပါတယ္။ Forum, Wiki, Social Network, Flickr, YouTube, Blog Aggregator လုပ္ေဆာင္မႈေတြကို ဖန္တီးႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Member ၀င္သူမ်ား အေနျဖင့္ yourname.grou.psDomain Name ရရွိမွာျဖစ္ၿပီး ၀က္ဘ္ဆိုက္ တစ္ခုမွာ လိုအပ္တဲ့ ဓာတ္ပုံနဲ႔ ဗီဒီယုိဖုိင္ေတြ၊ HTML Code ထည့္သြင္း အသံုးျပဳႏိုင္တဲ့ စာမ်က္ႏွာေတြ ျပဳလုပ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ လႈပ္ရွား ေဆာင္ရြက္မႈ (သုိ႔မဟုတ္) Seminarေတြ မွတ္သား ေဖာ္ျပႏုိင္တဲ့ Event ပါရွိၿပီး Hotmail, Yahoo Mail, Gmailေတြကတစ္ဆင့္ သူငယ္ခ်င္း၊ မိတ္ေဆြေတြကို လာေရာက္ ၾကည့္ရႈဖုိ႔ ဖိတ္ေခၚႏိုင္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အုပ္စုဖြဲ႔ ေဆြးေႏြး ေမးျမန္း ေရးသားတင္ျပႏိုင္တဲ့ Groupေတြကို အကန္႔အသတ္မဲ့ ဖန္တီးႏုိင္ပါေသးတယ္။

 

Source: MyanmarICT Journal

အၿငိမ္းစားေတြ တကယ္ၿငိမ္းၿပီလား

အခုတေလာ လူငယ္ေတြအတြက္ပဲ ေျပာခ်င္တာေတြ ေျပာေနလုိ႔ မျဖစ္ေသးဘူး။ လူႀကီးေတြကိုလည္း နည္းနည္း ေျပာခ်င္မိတယ္။ လူႀကီးဆုိတာမွာ အသက္ႀကီးတဲ့ လူႀကီးပိုင္းေတြထက္ အသက္ျပည့္လို႔ ပင္စင္ ယူလိုက္သူေတြ၊ ေနာက္ သက္ျပည့္ မဟုတ္ဘဲ က်န္းမာေရး အေျခအေနေၾကာင့္ ေဆးပင္စင္ ယူလုိက္သူေတြအတြက္ အဓိကထား ေျပာခ်င္တာေပါ့ေလ။ ဒီလို ေျပာလုိ႔လည္း မေနာက လူႀကီးပိုင္း ေရာက္ေနလို႔ ေစာဒက တက္တာလား ဒါမွမဟုတ္ လူႀကီးကို ဆရာ လုပ္တာလား ဆိုတာလည္း မဟုတ္ျပန္ပါဘူး။ ေတြ႔တာ၊ ျမင္တာ၊ သိတာေလးေတြ မွ်ေ၀ခ်င္လို႔ စကားဦး သန္းရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

အင္း… တခ်ဳိ႕က အသက္ႀကီးလို႔ ငါ ပင္စင္ယူလိုက္ရၿပီ ငါ ဘာမွ မလုပ္ႏုိင္၊ မကိုင္ႏုိင္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ စိတ္အတြင္းကို ေတြးမိတတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလို ေတြးလိုက္တာနဲ႔ စိတ္က်ေရာဂါဆိုတာ အလိုလို ရင္ထဲကို ၀င္ေရာက္လာပါ ေတာ့တယ္။ အိမ္မွာဆိုလည္း အိမ္မွာ အေလ်ာက္ လူပိုႀကီးလို ျဖစ္ေနတတ္ ၾကျပန္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္ မိသားစုနဲ႔ သားေတြ၊ သမီးေတြနဲ႔ ေနတဲ့ ပင္စင္စားေတြဆို ပိုဆုိးေသးတယ္။ အိမ္က အမ်ဳိးသမီးက မနက္မိုးလင္းလို႔ မ်က္စိႏွစ္လံုး ပြင့္တာနဲ႔ “ေတာ္ မထေသးဘူးလား။ အလုပ္ မရွိဘူးဆိုၿပီး အပ်င္းထူ မေနနဲ႔၊ ေတာ့္ သမီးေတာင္ အလုပ္သြားၿပီ”၊ ဆုိင္ဖြင့္တဲ့ သူေတြက်ေတာ့ “ေတာ့္ သားေတာင္ ဆိုင္သြား ဖြင့္ေနၿပီ”ဆိုတဲ့ အသံဗလံ ေတြကို မနက္မိုးလင္းတာနဲ႔ စတင္ ၾကားရပါေတာ့တယ္။ ဟုတ္တယ္မလား။ မေနာက သိပ္သိတာ မဟုတ္ဘူး။ ျဖစ္ႏုိင္တာေတြကို ေျပာၾကည့္တာ။ ပင္စင္ စနားခ်ိန္ကေတာ့ ငါ အႏွစ္ (၄၀)ေလာက္ေတာင္ အလုပ္ လုပ္တာ အခုေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး နားရေတာ့မွာ ပါလားလို႔လည္း ေတြးေကာင္း ေတြးၾကပါ လိမ့္မယ္။ ႏွစ္ (၄၀) ဆိုတဲ့ အားက ေသးတာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္ရဲ႕ က်န္ရွိေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ဒီတိုင္း ေအးေအးေဆးေဆး နားၿပီး ေနႏုိင္မယ္လို႔ သင္ ထင္ေနသလား။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလို ေျပာရသလဲဆိုေတာ့ အရြယ္ေရာက္လာတာနဲ႔ အလုပ္နဲ႔ လက္ မပ်က္ေအာင္ လုပ္ေနသူ တစ္ေယာက္ အတြက္ က်န္ရွိေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ဒီအတိုင္း ျဖတ္သန္းဖို႔ဆိုတာ ေနႏုိင္မယ္ မထင္လို႔ပါပဲ။ အေတာ္ခဲယဥ္းပါတယ္။ ဒီလို ပင္စင္စားေတြ မေျပာနဲ႔ အခု လက္ရွိမွာ အလုပ္ လုပ္ေနတဲ့ မေနာေတာင္ တစ္ပတ္ေလာက္ ေနမေကာင္း ျဖစ္ၾကည့္ အလုပ္ မလုပ္ရေတာ့ ေနမထိ ထိုင္မသာ ျဖစ္မိပါတယ္။

လုပ္ငန္းခြင္အတြင္း ဖားမ်ားအေၾကာင္း

ဖားရဲ႕အဓိပၸာယ္

ဖားရဲ႕အဓိပၸာယ္ကေတာ့ သူေဌးက ေပးထား၊ ေကၽြးထားသူ လုပ္ငန္းခြင္အတြင္း မ်က္စိေဒါင့္ေထာက္ၾကည့္ၿပီး သူေဌးကို အတို႔အေထာင္ျပန္လုပ္ သူေဌးယုံၾကည္ေအာင္ ေျပာဆိုေနသူမ်ားကို ဆိုလိုျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ သူေဌးက မေမးရေသးဘဲနဲ႔ တစ္လံုးမက်န္ အိပ္သြန္ဖာေမွာက္ အူမေခ်းခါးမက်န္ ျပန္လည္တင္ျပၾကသည္ မ်ားကို ဆိုလုိပါသည္။ ေကာင္းသတင္းကို ျပန္မေျပာပဲ မေကာင္းသတင္းကို ျပန္လည္ျဖန္႔သည္မ်ားကို ဖားလို႔ သတ္မွတ္ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။



သတ္ဖားရဲ႕ရာဇ၀င္

သတ္ဖားရဲ႕ရာဇ၀င္ကေတာ့ သူေဌးက ေမြးထားတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ကို ေခၚဆိုတာ ျဖစ္ပါသည္။ လုပ္ငန္းခြင္အေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္း နားလည္တဲ့သူေပါ့။ မိမိသူေဌးအေပၚ သစၥာမရွိတဲ့ဖားကို သတ္ဖားလို႔ ေခၚတာပါ။ သူေဌးကေတာ့ သူေမြးထားတဲ့ ဖားကို ယုံၾကည္ၿပီးသား ေျပာသမွ် ယုံေနတဲ့သူပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သတ္ဖား ဆိုတာမ်ဳိးက ဘနဖူး သိုက္တူးမယ့္ လူသားဆိုလည္း မမွားပါဘူး။ သူေဌးက သတ္ဖား ေျပာသမွ် နားေယာင္ၿပီး ဟိုဟာလုပ္ ဒီဟာလုပ္ ေျမွာက္ထိုးပင့္ေကာ္ အလုပ္တတ္ဆံုးကေတာ့ သတ္ဖားပါပဲ။ အမ်ားအားျဖင့္ သူေဌးလူယုံလို႔ ကိုယ္ဘာသာ နာမည္တပ္ထားၾကၿပီး သူေဌးရဲ႕ ကားကို ေမာင္းေပးရတဲ့သူေတြက ဘယ္သူကေတာ့ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လိုေနတယ္။ ဘယ္လိုအလုပ္မလုပ္ဘူး။ ဘာလုပ္ေနၾကတယ္ဆိုတဲ့ အျမင္နဲ႔ ရမ္းသမ္းေျပာၿပီး သူေဌးရဲ႕အိမ္ေခြးအဆင့္ေလာက္ပဲ ရွိၿပီး တစ္ဖက္သားအေပၚ မေကာင္းျမင္၀ါဒေတြ စဲြကိုင္ထားသူျဖစ္တဲ့အျပင္ မၾကည့္တဲ့စိတ္ဓာတ္ေတြ ကိန္းေအာင္းေနေလ့ ရွိၾကပါတယ္။

ေရာင္းခ်သူႏွင့္ ၀ယ္သူေတြအၾကား ဆက္ဆံေရး

          ဒီတစ္ပတ္ေတာ့ မေနႏုိင္လို႔ ေျပာခ်င္တာေတြ ေျပာဖို႔ တာစူလုိက္တာကေတာ့ ကၽြန္မတို႔ ေနစဥ္ ၾကံဳေတြ႕ေနတဲ့ ေစ်းေရာင္းသူႏွင့္ ေစ်း၀ယ္သူေတြရဲ႕ ဆက္ဆံေရးကို တင္ျပခ်င္ပါသည္။ လူတိုင္း ေန႔စဥ္ ၾကံဳေတြ႕ေနရတာေတြကေတာ့ ေစ်း၀ယ္ျခင္းႏွင့္ ေရာင္းခ်ျခင္းက႑ရပ္ပါပဲ။ ဒီလုပ္ငန္းစဥ္ကေတာ့ လူတိုင္း မၾကံဳတဲ့သူေတြ ရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ျမင္ေတြ႕ၾကံဳရတာေတြကေတာ့  ၀ယ္သူေတြအေပၚ ဆက္ဆံတဲ့ ေရာင္းခ်သူေတြရဲ႕ စိတ္ေနစိတ္ထားကို ကၽြန္မ သံုးသပ္ၾကည့္မိပါသည္။ ေန႔တိုင္း တစ္နည္းမဟုတ္ တစ္နည္း သင္လည္း ေတြ႕ဆံုေနရမွာကေတာ့ သင္ဟာ ၀ယ္သူေနရာကေနလား ဒါမွမဟုတ္ ေရာင္းခ်သူေနရာကေနလား ဆိုတာကို သံုးသပ္ၾကည့္မယ္။ ၀ယ္သူေနရာက သံုးသပ္ၿပီး ေရာင္းခ်သူေတြ ဘာေတြလိုအပ္ေနသလဲဆိုတာ ကၽြန္မ နားလည္သေလာက္ ခံစားၾကည့္မိသည္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေရာင္းခ်သူေတြရဲ႕စိတ္ထားဟာ ၀ယ္သူေတြ အေပၚ ဆက္ဆံတာဟာ အေတာ္ ဆုိးဆုိး၀ါး၀ါး ျဖစ္လို႔ လာေနပါၿပီ။ ဒါဟာ ဘာေၾကာင့္ပါလဲ။ ေရာင္းသူဆိုတဲ့ ေနရာမွာလည္း ကိုယ္ပိုင္ေရာင္းခ်သူႏွင့္ အငွားေရာင္းခ်သူေတြ အမ်ားအျပားရွိေနမွာပါ။ 

ဘဲြ႔လား လက္မွတ္ေတြလား အေတြ႔အႀကံဳလား

             အမ်ားအားျဖင့္ ခုေနာက္ပိုင္း ျဖစ္ေနတာေတြက လုပ္ငန္းခြင္မွာ အျငင္း ပြားစရာက ဘဲြ႔ရတဲ့သူကို ခန္႔မွာလား၊ လက္မွတ္ေတြ ပိုင္ဆိုင္ထားသူကို ခန္႔မွာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ အေတြ႔အႀကံဳ ရွိသူေတြကိုပဲ အလုပ္ခန္႔မွာ လားဆိုတဲ့ ျပႆနာ တစ္ရပ္ပါပဲ။ အလုပ္ေခၚတိုင္း ဘဲြ႔ရ ျဖစ္ရမည္၊ ဒီပလိုမာ တတ္ရမည္။ ဘာျဖစ္ရမည္ဆိုတဲ့ အသက္အရြယ္ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြနဲ႔မွ မလိုက္ ေခၚတဲ့ ဟာေတြက အလုပ္ရွင္ထက္ေတာင္ ဆရာက်တဲ့ အရာေတြ ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႔ရွိေနရပါတယ္။ ယခု လူအေတာ္ မ်ားမ်ားက ေျပာေနၾကတယ္။ အလုပ္ေတြ ဒီေလာက္ ေခၚေနတာ ဘာလုိ႔ အလုပ္ လက္မဲ့ေတြ ေပါေနတာလဲဆိုတဲ့ စကားေတြ ၾကားေနရပါတယ္။ ကဲ ဟုတ္ပါၿပီ။ လက္မွတ္ေတြက ေနရာတိုင္းမွာ တက္ရင္ ခုတက္ ခုရ ေခတ္ ျဖစ္ေနၿပီ၊ ဒီေတာ့ လူတိုင္း အထင္မႀကီးေတာ့တာေၾကာင့္ ဘဲြ႔ရ ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ကို ထည့္ထားတယ္ ဆိုရေအာင္ကလည္း ခန္႔မယ့္ ကုမၸဏီက ဘဲြ႔နဲ႔ သက္ဆိုင္လား ၾကည့္ျပန္ေတာ့ ဒါလည္း မဟုတ္ျပန္ပါဘူး။ လက္မွတ္ ေတြက ပိုက္ဆံရွိတဲ့ သူတိုင္း တက္လုိ႔ ရတဲ့ အရာဆိုေပမယ့္ ဘဲြ႔ကေတာ့ ခုနည္းပညာ ေခတ္မွာ တစ္ခုေလာက္ေတာ့ ရထားသင့္တဲ့ အထဲမွာ ပါ၀င္ေနပါတယ္။

               ယခုေနာက္ပိုင္း အလုပ္ေခၚစာေတြ တိုင္းမွာ အရာအားလံုး ျပည့္စံုတဲ့သူ ပါရွိလာမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ အလြန္တရာ ကံေကာင္းတဲ့ကုမၸဏီ တစ္ခုေတာ့ ျဖစ္မွာပါပဲ။ ဘာတဲ့ ဘဲြ႔ ရ ရမည္။ သက္ဆိုင္ရာ ဒီပလိုမာ ေအာင္လက္မွတ္ ရွိရမည္။ ေနပါဦး။ ေခၚေတာ့ စာရင္းကိုင္ ႐ိုး႐ိုး ေအာက္ေျခအဆင့္၊ တတ္ရမယ့္ ပညာေတြက ဘဲြ႔ရ၊ ဘဲြ႔ေတာင္မွ ဘီကြမ္း တို႔ ေနာက္ ရွိပါေသးတယ္။ LCCI I, II, III ေအာင္ရမယ့္အျပင္ ACCA ေတာင္ Part I တို႔ Part II တို႔ ေအာင္ရမယ္၊ ဒါ့အျပင္ အဂၤလိပ္စာ ကလည္း 4 Skills ကၽြမ္းက်င္ၿပီး၊ Computer မွာလည္း ေတာ္ ရမယ့္အျပင္၊ Software ေတြလည္း အသံုးျပဳတတ္ရမယ္ ဆိုတဲ့ ေခၚစာေတြ မႈိလို ေပါက္လာတာ ေတြ႔ရွိရပါတယ္။ ဒီေလာက္ တတ္ေနမွေတာ့ သူတို႔မွာ လစာေလး ၇ ေသာင္း၊ ၈ ေသာင္းနဲ႔ လာလုပ္ခ်င္ ၾကပါေတာ့မလား ဆိုတာလည္း ထည့္စဥ္းစား သင့္ပါတယ္။ အလုပ္ေခၚစာေတြမွာေတာ့ ဘဲြ႔ရျဖစ္မည္လုိ႔ ပါေနက်ပဲ။ ဘဲြ႔ ရလာျပန္ေတာ့မာစတာလားတဲ့ ျဖစ္ျပန္ေရာ။ အလုပ္ကကြန္ပ်ဴတာ ေအာ္ပေရတာ ေလာက္။အင္တာဗ်ဴးမွာ ေမးလိုက္တာေတြကေတာ့ မာစတာ ဆက္တက္ဖို႔ အဆင့္ မီွသလားတို႔၊ တစ္ခါတေလ ဘဲြ႔လက္မွတ္ေတြက ႐ိုး႐ိုး လက္မွတ္ေလာက္ေတာင္ အသံုးမ၀င္သလို အျငင္းခံလုိက္ရရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ခံစားၾကရလိမ့္မလဲ။ တခ်ဳိ႕ကလည္း ႐ုပ္ေခ်ာမွ ဆိုတာေတြ ထည့္ထားေတာ့ ႐ုပ္ရည္ မေျပျပစ္တဲ့ သူေတြကပဲ ထမင္းငတ္ ေသရေတာ့ မလိုလိုနဲ႔။ ေနာက္ ရွိပါေသးတယ္။ ေခၚတာေတြက သူမ်ားနဲ႔ မတူေအာင္ စတန္႔ ထြင္တာေတြ လည္း ေတြ႔ရေသးတယ္။ ဘဲြ႔မလို၊ လက္မွတ္ မလို၊ ကၽြမ္းက်င္သူကိုသာ ခန္႔မည္ဆိုေတာ့၊ ဘဲြ႔ေတြ၊ လက္မွတ္ေတြ ရေအာင္ လုပ္ေနသူေတြကပဲ ေပါေတာေတာေတြကို ျဖစ္လုိ႔။ အဲ တခ်ဳိ႕က်ျပန္ေတာ့ ဘာမွ မလိုပဲ၊ အလုပ္ အေပၚ စိတ္၀င္စားမႈ ရွိသူတိုင္း အေတြ႔အႀကံဳ မလို ဆိုတာေတြလည္း ေခၚစာေတြမွာ ေတြ႔ေနရတာ ဒုနဲ႔ ေဒးပါပဲ။

သင့္စာအုပ္ေတြေကာ ဘယ္လိုမ်ဳိးထားသလဲ

အရာအားလံုး မပိုင္ဆုိင္ႏုိင္ေပမယ့္ ကၽြန္မ ပိုင္ဆိုင္တာတစ္ခုကို ေျပာပါဆိုရင္ေတာ့ ကၽြန္မ ျမတ္ႏိုးတဲ့ စာအုပ္ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မကို ဘာလိုအပ္ေနလဲ ေမးရင္လည္း လိုခ်င္တာကေတာ့ စာအုပ္ေတြပါပဲလို႔ ေျပာမိမွာ အမွန္ျဖစ္ပါတယ္။ စာအုပ္ေတြေလ။ ျပန္႔လို႔ က်ဲလို႔။ ဖုန္ေတြလည္းတက္။ ပင့္ကူေျမွးေတြလည္း ျငိလို႔။ ဒါေတာင္ ေလွ်ာအိတ္နဲ႔ ထည့္ထားတဲ့ စာအုပ္ေတြက တစ္ပံုတစ္ပင္။ ခဏခဏ ဖတ္ျဖစ္တဲ့ စာအုပ္ေတြကေတာ့ ေခါင္းအုံးနားနဲ႔ စားပဲြခံုေပၚမွာ လွန္တခ်ဳိ႕ ေမွာက္တခ်ဳိ႕။ အသစ္လက္ေဆာင္ရထားတဲ့ စာအုပ္ေတြကေတာ့ စားပဲြေပၚတခ်ဳိ႕၊ အိတ္ထဲက မထုတ္ရေသးတာ တခ်ဳိ႕။ စာအုပ္စင္ေလး တစ္ခုလုပ္မယ္လို႔ စိတ္ကူးထားေပမယ့္ ခုထိ အေကာင္အထည္ မေဖာ္ ႏိုင္ေသး။
    စာအုပ္ထူထူႀကီးေတြဟာ ေရးရသူအဖို႔ အေတာ္ဒုကၡမ်ားခဲ့ေပလိမ့္မယ္။ အထူးသျဖင့္ အဲဒီစာအုပ္ အထူႀကီးေတြဟာ အေတာ္ကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ရွိလွပါေပတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကို အပ်င္းေျပ အိပ္ရာထဲမွာ ပက္လက္လွန္ျပီး ဖတ္ဖို႔ဆိုတာ အေတာ္ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အရာပါပဲ။ ဒီေတာ့ စိတ္၀င္စားျပီး အခ်ိန္ေပးႏုိင္မွသာ ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ ျမန္မာ၀တၳဳတိုအညႊန္းလို စာအုပ္ၾကီးလိုမ်ဳိးေတြေပါ့။ ဘယ္စာအုပ္ျဖစ္ျဖစ္ ဗဟုသုတေတြ ဒုနဲ႔ေဒးဆိုေတာ့လည္း သူ႔တို႔ကို ကိုင္ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္ကလည္း ဗဟုသုလိုလားခ်ိန္ျဖစ္လို႔သာ ေနေတာ့တယ္။ ကၽြန္မကလည္း စာအုပ္စင္ မလုပ္ႏုိင္ေသးေတာ့ စားပဲြ အၾကမ္းရိုက္ထားတဲ့ ၃ ဆင့္ စားပဲြေပၚမွာ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ ေနရာယူေနတတ္တာကေတာ့ အေသ အခ်ာပါ။ သူတို႔ကို ဖတ္ျဖစ္သည္ ျဖစ္ေစ၊ မဖတ္ျဖစ္သည္ ျဖစ္ေစ အခါအားေလ်ာ္စြာ ဖုန္သုတ္ ေပးရတတ္တာမ်ဳိး၊ အဖံုးဘာညာ စုတ္ျပဲေနတဲ့အခါ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းေပးရတတ္တာမ်ဳိးေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ အက်ဳိးေပးတစ္ခုပါပဲ။ တစ္ခါတေလ လိုခ်င္တဲ့အခါ ဖတ္ဖို႔ စာအုပ္ျပန္ရွာရတာကလည္း အျမဲလိုလိုပင္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္  စာအုပ္ေစ်းၾကီးလာျပီးေနာက္ပိုင္း သိပ္မ၀ယ္ျဖစ္ေတာ့ တာလည္း ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ လက္ေဆာင္ရတဲ့ စာအုပ္ေတြသာ မ်ားလို႔ေနပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္မကလည္း စာအုပ္သရဲဆိုေတာ့ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့လည္း ကၽြန္မရဲ႕ အက်င့္စရိုက္ကိုသိတဲ့ စာအုပ္လက္ေဆာင္ေပးမယ့္သူေတြနဲ႔ပဲ ေတြ႕ၾကံဳရတာ အလြန္တရာမွ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏုိင္ပါဘူး။ တခ်ဳိ႕စာအုပ္ေတြက်ေတာ့ နိဒါန္းကေန နိဂံုးအထိ ျပည့္ျပည့္စံုစံုရွိေနႏုိင္တဲ့ စာအုပ္မ်ဳိးေတြ ျဖစ္လို႔ ေနတတ္ပါတယ္။ အဲဒီစာအုပ္ေတြထဲမွာ မိခင္ဘာသာစကားနဲ႔ မဟုတ္ဘဲ၊ ဒုတိယဘာသာစကားတစ္ခု ေယဘုယ်အားျဖင့္ အဂၤလိပ္လိုေရးထားတဲ့ စာအုပ္ေတြလည္း အေတာ္အတန္ပါေနတတ္ပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ပိုင္ဆိုင္သူကို အေတာ္အတန္ ဂုဏ္တက္ေစတဲ့ အရာေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔နယ္ပယ္နဲ႔ သူ အႏွစ္သာရအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ ပညာအရာအားျဖင့္လည္းေကာင္း ရွိလွေပတယ္လို႔လည္း ဆိုင္ရာေတြက ခ်ီးက်ဴးေျပာဆိုၿပီးသား စာအုပ္ေတြ ျဖစ္လို႔ေနတတ္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း သူတို႔ဟာ အခါအားေလ်ာ္စြာ မဖတ္ျဖစ္ဘဲ အထားခံရေလ့ရွိတဲ့ စာအုပ္မ်ား ျဖစ္လို႔ေနျပန္ပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္က လိုအပ္မွ ကိုင္တြယ္ဖတ္ရႈတာေလးေတြပဲ လုပ္ျဖစ္တာမ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ကၽြန္မက အဂၤလိပ္စာ အားနည္းတဲ့အေျခအေနကို ေရာက္ရွိေနတာမ်ားလားလို႔လည္း ေတြးေနမိျပန္ ပါတယ္။ 

ပုဂၢလိက သတင္းစာ ထုတ္ေ၀ခြင့္ ေပးၿပီဆိုုရင္...

ယေန႔ကမာၻမွာ စာနယ္ဇင္းေတြနဲ႔ ပံုႏွိပ္ ျဖန္႔ခ်ိေရးလုပ္ငန္းေတြဟာ စိုးရိမ္စရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အဆမတန္ ဆုတ္ယုတ္က်ဆင္းလို႔ လာေနတာ ေတြ႔ရွိေနရပါတယ္။ ဒါဟာ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုတဲ့ စဥ္းစားစရာအခ်က္ေတြလည္း ျဖစ္ေပၚလို႔ လာေနပါၿပီ။ ယခု ပြင့္လင္းလာၿပီဆိုတဲ့အတိုင္း စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ အေတာ္မ်ားမ်ားက လည္းေကာင္း၊ ပိုက္ဆံရွိသူတိုင္းက လည္းေကာင္း ပံုႏွိပ္မီဒီယာ ေလာကဘက္ သို႔ ေရွ႕ဦးလွည့္လို႔ လာေနၿပီလို႔ ဆိုရမယ္ ထင္ပါတယ္။ စာအုပ္ထုတ္ေ၀ေရးလုပ္ငန္း ေတြကလည္း ေစ်းကြက္ ေအးတယ္လို႔ သတင္းေတြ ၾကားေနရတဲ့ၾကားထဲ ဂ်ာနယ္ အသစ္ေတြ ထုတ္ေ၀ဖို႔ တာစူေနၾကတာ ကလည္း ဒုနဲ႔ေဒး ပါပဲ။ ဒီေတာ့ စဥ္းစားစရာ ေတြက ေတာင္လို ပံုလာခဲ့တယ္ေပါ့။

လက္ရွိ စာေပနယ္ထဲက သူေတြက ေစ်းကြက္ ေအးတယ္လို႔ ေျပာေနတဲ့ၾကားက ဒီေလာကကို ၀င္တိုးလာတယ္ဆိုေတာ့ အေတာ္ေတာ့ ထူးဆန္းမေနဘူးလား။ ေဟာ ဒီၾကားထဲ ၀မ္းသာစရာ သတင္းတစ္ခု မၾကာခင္က ထပ္မံ ၾကားသိခဲ့ရျပန္တယ္။ ပုဂၢလိက သတင္းစာ ထုတ္ေ၀ခြင့္ ေပးေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ၀မ္းသာသလိုလို ၀မ္းနည္းသလိုလို ဘယ္လုိမွန္း မသိ စိတ္ထဲက ခံစားမိတယ္။ ၀မ္းသာတယ္ ဆိုတာက အမွန္တကယ္ ျပည္သူေတြ ၾကားကို ျပည္သူ႔သတင္း အစစ္အမွန္ေတြ ခ်ျပခြင့္ တကယ္ရၾကေတာ့မွာလား ဒါမွ မဟုတ္ ထုတ္ေ၀ခြင့္သာ ေပးလိုက္မယ္ သတင္းေတြကို ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ သတ္မွတ္ေနဦးမလားဆိုတဲ့ ၀မ္းနည္းတဲ့ စိတ္လို႔ ေခၚမလား။ ဘယ္လို ေျပာရမလဲ။ အဲလိုေတြ စိတ္က ဒိြဟ ျဖစ္ေနမိတယ္ ဆိုပါေတာ့။